ครั้งสุดท้ายที่มีคำว่าเรา
" ได้คำตอบหรือยัง...เธอจะกลับมาคบกับเราไหม? "

ฉันถามเขาด้วยน้ำเสียงเบาๆคล้ายกับว่าไม่มั่นใจนัก 

" ได้แล้ว "

" บอกเราได้ไหม.... "

" อื้อ  เธอเอาจริงๆนะ  เราว่าเรายังไม่พร้อมกลับไปว่ะไม่ใช่ว่าเราไม่รักนะแต่มันยังไม่สุดจริงๆ "
" ขอโทษนะ "

เสียงของเขาถ่ายทอดแต่ละคำออกมาเบาหวิว  แต่ภายในใจของฉันมันกับดังมาก
คำพูดของเขาดังสะท้อน ตึกๆๆ อยู่ในใจฉันจนแทบระเบิดออกมา
ฉันพูดอะไรไม่ออกอีกเลยหลังจากนั้น 


เรานั่งจ้องหน้ากันผ่านความมืดมีเพียงเเสงไฟจากข้างนอกที่เล็ดลอดเข้ามา
ภายในห้องนอนสีเทาหม่นตกอยูในความเงียบงัน  
ความรู้สึกคนสองคนข้างในนั้นคงกำลังหม่นคล้ายสีของห้อง
ฉันเริ่มคลี่ริมฝีปากออกช้าๆ ส่งยิ้มให้เขา 
'ไม่เป็นอะไร' 'เราเข้าใจ'  พูดได้เท่านี้จริงๆ


เขาส่งรอยยิ้มแสนเศร้าคืนกลับมา 
แววตายามกระทบแสงไฟของเขาสั่นระริก
เช่นเดียวกับแววตาของฉัน....


เรามองหน้ากันได้ไม่นาน เขาก็หันไปเล่นโทรศัพท์มือถือต่อ
ฉันปล่อยน้ำตาที่พยายามเก็บไว้อยู่นานร่วงหล่นลงมา กลิ้งผ่านใบหน้า
เจ็บเหลือเกินหัวใจเจ้าขา....
เพียงแค่นี้ฉันก็รู้แล้วว่า....
เขาจะไม่มีวันกลับมาเป็นของฉันอีก


ฉันกับเขาเราอยู่กันคนละภาค 
เขาเป็นคนเหนือส่วนฉันเป็นคนภาคกลาง
เราเจอกันได้เพียงปีละครั้ง 
และครั้งนี้ก็เป็นปีที่ 4 แล้วก็คงเป็นปีสุดท้ายด้วย..


ฉันนั่งปล่อยน้ำตาซึมมองภาพของเขาตรงหน้า
สลับกับความทรงจำในอดีต 
วันที่เราพบกันครั้งแรก วันที่กุมมือพากันหลงทาง วันที่ฉันอ้อนขอจุ๊บยามเช้าก่อนไปอาบน้ำ
วันที่เราโอบกอดกันภายใต้ท้องฟ้าสีดำ
วันที่เธอกระซิบข้างหูฉันพร้อมบอกคำว่า รักนะ 
วันที่เราเกี่ยวก้อยกันแล้วเธอโนมตัวลงมาขอเป็นแฟน
ภาพใบหน้าของคนที่ฉันรักมาตลอดหลายปีมานี้
ก็ยังเป็น เป็นคนตรงหน้าฉัน ที่กำลังสนใจมือถือจนไม่รู้ว่ามีใครคนนึงกำลังร้องไห้อยู่ข้างๆเขา


เราคบๆเลิกๆกันอยู่บ่อยครั้ง 
เขาเคยบล็อคฉันทุกวิถีทาง
แต่ฉันก็ยังส่ง E-mail ไปตามง้อเขาจนได้
พวกเราผ่านอะไรด้วยกันมามากมาย 

แต่ฉันยื้อเขามานานเกินไปแล้ว
มันคงถึงเวลาที่ฉันควรปล่อยให้เขาไปตามเส้นทางของตัวเอง


ฉันตัดสินใจถามเขาอีกครั้ง 
" เธอไม่ได้รักเราแล้วใช่ไหม "


แล้วคำตอบของเขาก็สามารถหยุดน้ำตาของฉันได้
รวมกระทั่ง...หยุดโลกของฉันลงไปด้วย


ความเสียใจที่เจ็บที่สุดไม่ใช่ร้องไห้จนตาบวมหรอก
แต่เป็นความเจ็บที่สามารถหยุดโลกของคนๆนึงลงได้ 
แช่แข็งได้ทุกความรู้สึก  มันชาจนลึกสุดหัวใจ
ใช่แล้ว  เขายอมรับว่าหมดรักฉัน และไม่มีทางกลับมารักได้อีก



ฟางเส้นสุดท้ายของพวกเราสิ้นสุดลง 
ลาก่อน  คนดีของตัวฉันในอดีต.... 


SHARE
Writer
iamimuy
freedom
ฉันไม่มีเรื่องราวของความสุขมาเล่าหรอก..เพราะครึ่งชีวิตก็เต็มไปด้วยความเจ็บปวดแล้ว

Comments

qqwp01
10 months ago
ปวดใจดีค่ะ
เราเพิ่งผ่านมา
ขอให้คุณผ่านความรู้สึกแย่ๆนี้ได้เร็วๆนะคะ
Reply
iamimuy
10 months ago
จริงๆมันผ่านมานานจนเราทำใจได้แล้ว ขอบคุณในความน่ารักของคุณนะ :-)