million miles away
ฉันเกลียดที่คุณเป็นคุณ
และฉันที่เป็นฉัน

มันเห็นได้ชัดเลยว่าเราไม่ได้เหมาะสมกันในทุกๆองค์ประกอบของการมีชีวิตอยู่ 

คุณเป็นดาวตก
ส่วนฉันเป็นผู้เฝ้าคอย

เราห่างกันประมาณล้านปีแสง 
จับต้องและสัมผัสกันไม่ได้ ตามหากันได้
แต่ดันมีเวลาเพียงน้อยนิดเท่านั้นที่จะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน

คาดเดาได้ แต่กำหนดชัดเจนไม่ได้ว่าคุณจะปรากฏตัวเมื่อไหร่และในที่แห่งไหน 

ความรู้สึกของเรากระจายรวมตัวเป็นเศษเสี้ยวของจักรวาล และตกลงไปในหลุมดำแห่งใหญ่เมื่อเราไม่รู้ตัว

เศษแหลมจากความคิดถึงที่ฉันมีให้คุณลอยเคว้งคว้างในห้วงความคิดจนกลับมาทิ่มแทงตัวฉันเองในวันที่คุณไม่อยู่รับความคิดถึงนั้น

เราอยู่ในวงโคจรเดียวกันเพราะแรงดึงดูดที่มากพอ แต่ก็ไม่ได้มากพอเพื่อเวลานานชั่วนิรันดร์

มีเหตุให้ต้องจากกันไปเมื่อหมดอายุของการมีอยู่
ดึงดูดกัน ผลักไสกันเมื่อไม่รัก สร้างความทรงจำอันแสนสุขในโลกแห่งคู่ขนานเพื่อจดจำเพียงแต่ความเศร้าโศกเพราะดันนึกได้ว่ามีความสุขมากมายแค่ไหนเมื่อได้อยู่ในโลกคู่ขนานสมมตินั้น
ที่ฉันปล่อยให้ระยะทางระหว่างฉันกับคุณกว้างเป็นล้านล้านปีแสงขนาดนี้ ไม่ใช่ว่าเพราะฉันไม่รัก
เพราะรักต่างหาก ฉันจึงยอม

เพราะหากเราเหมาะสมกันจริง ฉันจะเดินทางข้ามเวลาล้านปีแสงนั้นแล้วไปหาคุณ

เพราะถ้ามันเป็นคุณจริงๆที่อยู่ที่ปลายทางของการเดินทางผ่านเส้นทางล้านปีแสงที่ทรมานนั้น
ฉันจะไป


ต้องขอโทษจริงๆ
 ที่ฉันยังจมอยู่กับวันเวลาที่ไม่เดินไปไหน
 เดินสวนย้อนเวลาอยู่ซำ้ๆเพียงเพราะหวังว่าอาจจะได้บังเอิญพบกับคุณอีกครั้ง
 เดินปิดตาไม่สนใจความเจ็บปวดมากมายที่บั่นทอนฉัน เพื่อไปหาคุณ

 เยียวยารักษาหัวใจที่เหวอะแหว่งจากบาดแผล
เพื่อจะได้ใช้รักคุณใหม่เป็นครั้งที่ร้อย

 รอคอยเวลาล้านปีแสงเพื่อโคจรกันใหม่
เฝ้าคอยให้คุณเป็นดาวตกที่ตกลงมา



 แต่แล้วคุณก็ไม่ตกลงมา
คำอธิฐานพร่ำเพ้อของฉันไม่มีวันได้ปรากฏ

ฉันจึงกลายเป็นเพียงผู้เฝ้าคอย
ที่ต้องอยู่ในภาวะพักงาน

ชั่วคราว

และตลอดไป


หยดน้ำตากลายเป็นมหาสมุทรกว้างใหญ่ที่มีฉันเป็นใจกลางของทะเล

อุณหภูมิติดลบส่งผลให้ไม่มีผู้ใดคิดจะแวะเยี่ยมชมจุดใจกลางของทะเล
เยือกเย็น และไร้จิตใจเส้นทางล้านปีแสงนั้นสร้างความทรงจำอะไรต่างๆให้กับฉันมากเกินไป

และฉันรับมันไม่ไหว

ฉัน

เผลอตกลงไปในหลุมกว้างใหญ่

แล้วกลายเป็นส่วนหนึ่ง

ของ

ทะเล


SHARE

Comments