เด็กหญิงที่ร้องไห้ออกมาอย่างไม่มีเหตุผล
สัปดาห์แรกของการสอนคณิตศาสตร์
ผมบอกกับครูประจำชั้นห้องอื่นว่า มันจะยังไม่ได้เรียนเข้มข้นเท่าไหร่นะ เพราะผมจะทำให้นักเรียนรู้สึกชอบในวิชาซะก่อน

ตอนเป็นเด็กมีกี่คนละที่ชอบวิชาคณิตศาสตร์ผมคนหนึ่งละที่เกลียดมัน
 จนเมื่อผมต้องมาเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ผมจึงได้เข้าใจ

สิ่งที่สำคัญที่สุดของผมไม่ใช่การสอน แต่เป็นการสร้างให้นักเรียนรักและมีทัศนคติที่ดีในวิชาคณิตศาสตร์ ถ้าคุณทำให้เขารักได้มันจะเป็นเเรงบันดาลใจต่อไปให้เขาค้นคว้ามันต่อโดยที่คุณไม่ต้องสอน แต่ถ้าคุณทำให้เขารักในวิชาไม่ได้คุณก็แค่ทำให้เขารักในตัวคุณ ความรัก ความเกลียดความกลัวคือซึ่งที่แพร่กระจายและแทรกซึมได้เหมือนน้ำ

เมื่อคุณชอบสิ่งหนึ่งคุณก็จะชอบอีกสิ่งตามมา เมื่อคุณเกลียดสิ่งหนึ่งคุณก็จะเกลียดอีกสิ่งที่เคียงข้างกัน เวลาชอบใครซักคนตอนเป็นวัยรุ่นแค่ได้เดินผ่านแค่เเว่บเดียวก็ยังดีมันเป็นความรู้สึกที่วิเศษนะ กับอาการที่ได้รู้สึกดีกับเรื่องไร้สาระของสมอง แต่เป็นสิ่งถูกต้องสำหรับหัวใจ


ถ้าผมทำให้เขารักคณิตศาสตร์ไม่ได้ ผมก็แค่ทำให้เขารักในตัวผม
ไม่นานเขาก็จะรักในวิชาคณิตศาสตร์เอง

ในชั่วโมงสอนผมจะพูดตลอดว่าผมลายมือไม่สวยแต่ผมคือคนที่เก่งคณิตศาสตร์ที่สุดผมจึงมาอยู่ตรงนี้ ผมแสดงให้เขาเห็นว่าผมเป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่งเหมือนเขา แต่คณิตศาสตร์ได้ยกระดับชีวิตของผมให้ดีขึ้น ถ้าเขาอยากเป็นเหมือนผมเขาจะต้องรักมัน

สองสัปดาห์แรกเต็มไปด้วยเกมส์ที่สนุกจนเมื่อถึงชั่วโมงนักเรียนจะไปรอรับตัวผมหน้าห้องอื่น "ครูวันนี้อยากไปเล่นอีกครูพาไปนะ "ไม่แล้วผมคิดในใจเราผ่านช่วงเวลาของความประทับใจแรกมาเเล้ว

วันนี้ผมสิ่งเกตเห็นความผิดปกติบางอย่างในเกมส์ที่ผมสร้าง 
ในขณะที่เล่นเกมส์ทายจำนวนอยู่นั้น เพื่อนในห้องต่างตอบกันเสียงดังอย่างสนุกสนาน แต่มีเด็กหญิงคนหนึ่งที่ผิดแปลกไป เธอนั่งนิ่งและไม่เคยแย่งตอบคำถามผมเลย 

ที่ใดมีอำนาจ ที่นั่นมีการต่อต้านอำนาจผมจะใช้ความเป็นครูสั่งให้เธอตอบให้เธอถามก็ได้ แต่นั้นก็เป็นแค่การกระทำภายนอกไม่ได้เกิดจากการขับเคลื่อนภายในของสิ่งที่เรียกว่าจิตใจ
แม้ผมจะยึดหลักที่ว่า"เราไม่สามารถช่วยเหลือคนได้ทุกคน"
แต่สิ่งที่เราจะต้องทำคือช่วยเหลือให้ได้มากที่สุด ผมคิดอย่างนั้น
แต่ผมก็ไม่อาจทิ้งเธอได้

เธอนั่งนิ่งและเริ่มเอามือปิดหูด้วยเเววตาที่เศร้า ทุกคนในห้องยังคงสนุกสนานโดยไม่มีใครรู้เลยว่าสายตาของผมจับจ้องอยู่ที่คนคนเดียวเด็กหญิงวาดาผู้เป็น" Introvert"

.

ต่อคอมในเม้นครับ
SHARE
Writer
Devaknov
Mutant
ใครบางคนอาจเดินทางมาแสนไกล เพียงเพื่อพบว่าปลายทางไม่มีใครเหลืออยู่

Comments

Devaknov
1 year ago
ไม่นานนักเธอก็ร้องไห้ออกมาอย่างไม่มีเหตุผล ไม่มีใครเห็นไม่มีใครสนใจนอกจากผมเท่านั้นที่มองดู เธอก้มหน้าและซ่อนน้ำตาไว้ น้ำตาที่ซ่อนในสายฝนยากนักที่ใครจะมองเห็น แต่น้ำตาในเสียงหัวเราะยากนักที่มันจะเกิดขึ้น ไม่มีใครคาดคิดหรอกว่ามันจะเกิดเหตุการณ์นี้

.

เธอไม่อยากเล่นเกมส์ผมก็จะไม่ให้เธอเล่น เกมส์ทายจำนวนคือเกมส์ที่ผมจะเขียนแผ่นตารางพัน ร้อย สิบ หน่วยไว้เเล้วให้นักเรียนเขียนบอกจำนวนลงในสมุดทดเลข ใครที่ตอบถูกผมจะมอบการ์ดให้แล้วนับคะแนนทุกคนต้องเเข่งกันเพราะจะมีการจัดลำดับ

.

ผมจะไม่บังคับเธอ เมื่อเธอไม่ต้องการ ผมเบรกให้นักเรียนไปพัก แล้วเรียกวาดาออกไปคุยนอกห้องตามลำพัง ผมถามว่าเธอได้อยู่ในเหตุการณ์วันแรกของการพบกันไหม ที่เล่นเกมส์ลงเรือ เธอบอกว่าเธออยุ่ นั่นแสดงว่าเธอไม่ได้อึดอัดจากการเรียนกับผมแต่อึดอัดกับบางสิ่ง (เกมส์ลงเรือเป็นการสร้าง Fris impression ที่ดีสนุกและนักเรียนจะเกิดทัศนคติที่ดีต่อผมเพราะวันนั้นไม่มีใครหยุดวิ่งเลย)

.

"หนูร้องไห้ทำไมจ้ะ?"

" เพื่อนเสียงดังค่ะ"

.

เหตุผลเพียงแค่นี้ก็ทำให้ร้องไห้ได้ นั่นยิ่งชัดว่าเธอมีบุคคลิกภาพแบบ Introvert บุคคลที่ชอบเก็บตัวเเละมีโลกส่วนตัวสูง ไม่ชอบการพบปะผู้คนและยากที่จะสร้างความสัมพันธ์ใหม่ๆกับคนอื่น หากเป็นครูบางคนคงต่อว่าเธอที่อ่อนแอเเละร้องไห้กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง แต่ผมไม่ใช่ผมเข้าใจอาการแบบนี้ดี

.

"ไม่เป็นไรนะ ไม่อยากเรียนก็ไม่เป็นไร ขอแค่เข้าไปนั่งในห้องหน่อยนะอีกนิดเดียวครูก็จะปล่อยเเล้ว และอย่าให้ใครรู้ว่าเราร้องไห้ ครูจะไม่บอกใคร "ผมจับไหล่เธอหันหลังและดันเธอกลับไป

.

ไม่นานนักผมก็เลิกชั่วโมงสอนปล่อยทุกคนไปทานข้าว

ผมยังรู้จักเธอน้อยเกินไป อะไรที่ทำให้เธอเป็นเช่นนี้

ยังมีใครอีกคนที่ผมต้องถามในบ่ายนี้ว่าแท้จริงเเล้วเธอเป็นคนอย่างไร
Reply
Devaknov
1 year ago
ผมไปถามครูการศึกษาพิเศษที่เคยสอนเธอว่าเธอเป็นอย่างไร

ได้คำตอบกลับมาว่าเธอเป็นคนไม่พูดไม่จามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

ไม่ใช่แค่เธอที่เป็นพี่ของเธอก็เป็นด้วย

.

"แต่บ้านนี้ทั้งบ้านนะ จะวาดรูปสวยมาก โดยเฉพาะรูปคนวาดเหมือนการ์ตูนเลย "ครผูการศึกษาพิเศษกล่าว

.

"ผมคิดว่าน้องน่าจะเป็น Introvert แต่ไม่มีเวลาเเล้วเดี๋ยวมาเล่าให้ฟังครับ" ผมต้องไปสอนห้องอื่นต่อ แต่ข้อมูลเพียงแค่นั้นก็มากพอที่จะทำให้ผมค้นหาคำตอบต่อไปเพียงแต่ไม่ใช่วันนี้

.

ผมมีโอกาสมาสอนห้องเธออีกครั้ง ชั่วโมงนี้ผมไม่ได้พาเล่นเกมส์เสียงดังอีก บางทีพื้นฐานทางอารมณ์ของเธอเองในวันนี้ก็มีส่วนที่ทำให้เธอไม่ร้องไห้ ผมสั่งงานง่ายๆให้เธอทำเมื่อเธอมาส่งผมก็บอกว่า

.

"เห็นมั้ยว่าถ้าตั้งใจทำก็ทำได้และดีด้วย"

.

ผมขอจับมือเธอแทนความเจ๋งในเรื่องที่ทำ (ความจริงงานธรรมดาไม่ได้พิเศษ) ความอบอุ่่นนั้นทำให้เธอไว้ใจและยืนเล่นอยู่ข้างๆผมคอยช่วยผมถือสมุดเพื่อน การที่เด็กมายืนข้างคุณเวลาตรวจงาน ส่วนหนึ่งคือเขารักคุณและอีกส่วนคือเขารู้สึกอบอุ่นเเละมั่นคงปลอดภัย เธอไม่กลับไปนั่งที่โต๊ะแต่ไม่ใช่แค่เธอคนเดียวที่ทำอย่างนั้น มันจึงดูไม่ผิดแปลก

.

ผมขอให้เธอเป็นผู้ช่วยเช็ดสมุดเพื่อน เพื่อสร้างหน้าที่และบอกเป็นนัยๆว่าผมไว้ใจเธอ ผมประกาศกับทั้งห้องว่า ให้เอาดาว[1]มาให้ วาดา กากบาทแล้วจะเขียนชื่อบนปกหนังสือให้ เพื่อแทนการยอมรับจากครู ผมสร้างเรื่องเล่าไว้มากมายว่าลายมือของผมแทนความรัก ไม่เขียนให้ใครง่ายๆ เขียนให้เฉพาะคนพิเศษเท่านั้นใครที่ได้ชื่อตัวเองไปอยู่บนปกโดยครูเขียนให้เเสดงว่าเรียนด้วยกันและครูก็ยอมรับเป็นลูกศิษย์

.

คำว่ารักผมพูดมันไม่บ่อ แต่ทุกครั้งที่ออกไปพูดมันหมายความอย่างนั้นจริงๆ

.

ระหว่างที่รอเพื่อนเอาดาวมาผมให้ผมเปิดดูสมุดวาดรูปของวาดาแล้วผมก็ได้พบรูปที่อยู่ในนั้น
Reply
Devaknov
1 year ago
[1] ดาวคือรางวัลที่จะได้พร้อมลายเซ็นตอนตรวจงานมากสุด 3 ดาว เอาไว้แลกสิทธิพิเศษต่างๆในห้องเช่นการสลับที่นั่ง


 เธอวาดรูปผู้หญิงเต็มไปหมด และวาดออกมาได้สวยมากสำหรับเด็กป.3 ผมเองก็ไม่มีพรสวรรค์ทางด้านนี้ สมุดวาดภาพของเธอแสดงให้เห็นว่าเธอใช้เวลาลำพังมากมายขนาดไหน

.

เด็กผู้ชายมักจะวาดรูป รถ อาวุธ การต่อสู้หรือสงครามเพื่อสื่อถึงอำนาจและแสดงถึงความเข้มแข็งที่ไม่มีในชีวิตจริงที่เป็นอย่างนี้ส่วนหนึ่งอาจเพราะว่าเพื่อชดเชยความอ่อนแอทางร่างกาย

.

เด็กผู้หญิงก็มักจะวาดรูป ตุ๊กตา การ์ตูน สัตว์เลี้ยง หรือผู้หญิงสวย เพื่อแสดงแทนความอ่อนโยนความเอาใจใส่ สิ่งที่เธอชอบและปรารถณาที่จะเป็นหรือได้รับมัน

.

หลังจากที่รอเพื่อนทำงานเสร็จผมขอให้เธอมานั่งใกล้ๆถามเธอว่า รูปนั้นรูปนี้คืออะไร หมายถึงใครทำไมถึงวาด

.

มันเป็นความรู้สึกทีดีนะที่มีคนสนใจในงานของเรา เหมือนกับการที่พวกคุณกำลังอ่านตัวหนังสือของผมในตอนนี้ ผมก็รู้สึกดีที่มีใครซักคนเป็นส่วนหนึ่ง ในบางครั้งเราก็อยากไร้สาระ โดยที่มีคนพร้อมที่จะไร้สาระไปกับเรา

.

.

เมื่อหลอกถามจนได้ข้อมูลมากขึ้นผมจึงได้รู้ว่า เธอเคยซ้ำชั้นมากก่อนบวกกับบุคคลิกภาพแบบเก็บตัวทำให้เธอ เข้ากับคนอื่นได้ไม่ดี

.

" ไม่เป็นไร สำหรับครูเธอคือคนเก่ง ครูแทบไม่เชื่อว่าเธอเป็นเด็กซ้ำชั้นและครูก็ชอบรูปที่ วาดา วาดมาก ช่วยวาดรูปครูให้หน่อย "

.

เธอนั่งอยู่ข้างหลังผมในขณะที่เพื่อนเอางานมาตรวจผมก็ไม่ได้สนใจ จนกระทั่งเธอวาดเสร็จ เธอมีความจำที่ดีอย่างน่าเหลือเชื่อ ลายละเอียดทุกอย่างบนชุดราชการผม เธอเขียนลงไปจนครับ โดยที่ไม่มองมันแม้แต่ครั้งเดียวเธอเขียนมันขึ้นจากความทรงจำทั้งหมด

.

รูปนั้นวาดเสร็จแล้ว ผมชมเธอว่ามันสวยแต่เมื่อมองเหลือบไปกลับเห็นรูปผู้หญิงอีกคนที่อยู่ข้างๆ แล้วผู้หญิงคนนั้นคือใคร?
Reply
Devaknov
1 year ago
หลังจากที่วาดรูปเสร็จเเล้วผมขอให้เธอกลับไปนั่งที่และบอกว่าวันหลังมาวาดให้ครูดูอีก คุณอาจหมดความหมายไปแล้วในการมีชีวิตอยู่ จนกระทั่งใครบางคนเข้ามาทำให้มันมีความหมาย ในเวลาที่คิดว่าพระเจ้าทอดทิ้งเรา พระองค์เฝ้ามองอยู่ ในเวลาที่หมดหวัง ความหวังยังนำทางอยู่ จงสู้และอย่าหยุดวิ่ง ไม่มีใครสั่งให้คุณหยุดได้ นอกจากคุณหยุดที่จะก้าวขาของคุณ

ตราบใดที่ยังเป็นความหมายสำหรับใครซักคนเราก็พร้อมที่จะอยู่มีชีวิตอยู่เพราะมันหมายความว่าเราไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว



.

.

เธอร่าเริงมากขึ้นมีส่วนร่วมกับกิจกรรมมากขึ้น คราวนี้เธอตอบคำถามผมได้หลายคำถามและไม่ร้องไห้อีกต่อไป

.

เพื่อตอกย้ำว่าเธอมีความหมายสำหรับผม และผมคือคนที่เธอไว้ใจได้ ผมเดินเข้าไปเเล้วบอกเธออีกว่า

.

" ปีนี้เราจะไม่ซ้ำชั้นอีกเเล้วนะ ไว้มาพยายามด้วยกัน"

วาดายิ้ม และร้องขอว่าข้อต่อไป ข้อต่อไป วันนี้เธอสนุกกับเกมส์ที่ผมสร้างผมกดแป้นคีบอร์ดให้จอเปลี่ยนข้อคำถาม ให้ทุกคนได้เล่นต่อ

.

.

ผมเข้าใจสิ่งเธอเป็นอย่างดีเพราะนอกจากเธอเเล้วชีวิตนี้ผมก็รู้จักคนที่เป็น Introvert อยู่ 2 คน คนแรกคือคุณที่ผมเลือกเดินออกไปจากชีวิตเขา และอีกคนก็คือ

.

"ตัวผมเอง"

Reply