ปลายทางของเกลือ
ยานเพื่อนของเขาหายลับไปในหลุมดำ น้าบอกกับหลานตัวจ้อยของเขาว่า
"อย่าร้องไห้เลยเจ้าหนูน้อย
เก็บน้ำไว้ในเซลล์ของเธอจะดีกว่า"
"รีไซเคิลไม่ได้หรอฮะ มันกลั้นยากเกินไป ผมเศร้าฮะ ฮือออ"

"วิธีคือให้คิดพยายามเรื่องอื่น พอใจเย็นแล้วค่อยมาบันทึกเอาไว้ก็ได้ มาทำความเข้าใจกับเรื่องที่เกิดอีกครั้ง ฟูมฟายไปก็เปล่าเปลือง"
"ผมดูมาจากละครเก่าๆ ของประเทศเล็กๆ แถบมหาสมุทรอินเดีย ตัวละครเขาร้องไห้กันบ่อยมาก ผมนึกว่านั่นคือสิ่งที่ควรทำ ทำแล้วดี"
"คนยุคนั้นอาจจะเห็นความเศร้าเป็นเรื่องน่ายินดี แต่การพังพินาศของดาวโลกสอนบทเรียนอื่นให้เราแล้วนะ หนูจำได้มั้ย"
"จำได้ครับ อย่ารอจนเจ็บหนักแล้วค่อยหนี ต้องรู้จักคาดการณ์ล่วงหน้าและสังเกตสัญญาณจากปัญญาภายใน"
"ถูกต้อง ไปคิดกันต่อดีกว่า ว่าถ้าจบการอพยพนี้เราจะทำอะไรสนุกๆ กันบ้าง คนที่จะแก่อย่างน้าคงไม่ค่อยมีแรงแล้วละ หลานน่าจะสนุก"
"นั่นสิครับ น่าไปเที่ยวทะเลกัน"
"หนูเกิดมาบนยาน รู้จักทะเลได้ไงเนี่ย"
"ผมดู encyclopedia ครับ สวยมากเลย น้ำทะเลจริงๆรสชาติเป็นยังไงหรอน้า"
"คล้ายๆ น้ำตาที่อยู่บนหน้าหนูตอนนี้เลย"
"อ้าว ทะเลคือที่รวมน้ำตาหรอกหรือนี่"
"ไม่ใช่ๆ น้ำตาคือพาหนะของเกลือต่างหากลูก"

"จุดหมายของเกลือคือที่ไหนหรอครับ"
"ไม่รู้สิ อาจจะแค่อยากท่องเที่ยวก็ได้มั้ง"
"อ่า..ทำไมน้าไม่รู้ แปลกจัง"
"ไว้โตอีกหน่อยแล้วน้าจะแบ่งคำถามให้ช่วยกันคิดนะ มีเยอะมาก"
"ครับ ไม่ต้องห่วงนะ ผมฉลาด ครูบอกทุกคนเลย 5555+"

ที่มาคือดู #lostinspace แล้วอินเรื่องแนวอวกาศ
SHARE
Writer
ProtoZua
Books and music
บ้างเพื่อบอกเล่า บ้างเพื่อบำบัดตน

Comments