ชอบเพลงใหม่ที่เพิ่งฟัง…แต่จำชื่อเพลงไม่เคยได้
โดยไม่รู้ตัว ฉันหยิบหูฟังขึ้นมาใส่

กดเล่นเพลงที่เซฟไว้ในเพลย์ลิสต์

เสพติดอยู่ในโลกแห่งเสียงดนตรี

แต่ในทันที ฉันกลับไม่แน่ใจ…

ไม่แน่ใจว่าเพลงที่กำลังฟังอยู่ชื่อว่าอะไร …และใครเป็นคนร้อง

.

ย้อนกลับไปในวันที่ทุกอย่างไม่ได้แล่นผ่านเราไปไวกว่าเดอะแฟลช เมื่อก่อนเรากดเล่นเพลงเดียวทั้งวัน ฟังเพลงนั้นได้เป็นเดือนๆ จมอยู่กับเนื้อหา ปล่อยให้ท่วงทำนองของเสียงดนตรีกลืนตัวตนให้หายไปจากโลกแห่งความจริง

.

เป็นช่วงเวลาที่การฟังเพลงเนิบช้ากว่าสมัยนี้เอามากๆ แถมแต่ละเพลงก็ไม่ได้วิ่งมาเข้าหูเราง่ายๆ ทุกเพลงผ่านเข้ามาอย่างมีความหมาย เราจำได้หมด…ทั้งชื่อเพลงและศิลปินที่ร้อง

.

การมาถึงของอินเทอร์เน็ตเป็นเหมือนการเปิดท่าสู่มหาสมุทรแห่งดนตรี ทุกวันนี้เราเข้าถึงได้แทบจะทุกเพลงทั่วโลก เราได้ฟังเพลงใหม่ๆ พร้อมกับคนที่อยู่อีกซีกโลกหนึ่ง เพลงไหลทะลักเข้าท่วมโสตประสาทในทุกวัน ขีดจำกัดการฟังขึ้นอยู่กับว่าเราจะฟังมันได้มากแค่ไหน

.

ด้วยความเร็วระดับนี้ หน่วยความจำในสมองจะไล่จับข้อมูลของแต่ละเพลงยังไงไหว เราชอบเพลงใหม่ๆ ก็จริง แต่มันฝังรากลึกลงไปได้แค่ไหนในความทรงจำ สัมผัสได้แค่ทำนองเพลงจางๆ แต่ก็นึกชื่อเพลง หรือหน้าตาคนร้องไม่ออก กลายเป็นวัฒนธรรมของความฉาบฉวย - รสนิยมชั่วคราว

.

แต่จะให้ปฏิเสธยังไง ถ้าเพลงที่จะเล่นต่อไปตรึงใจกว่า

.

.

Story by Stuffer
SHARE
Writer
Stuffer
Writer
Follow us in Facebook page : Stuff.

Comments