เรียนจบแล้วไปไหน?
ย้อนกลับไปในวันวาน
หลังจากวางกระดาษปากกาในห้องสอบวันสุดท้าย
ผมก็รู้สึกเหมือนโลกมืดแปดด้าน
ด้วยไม่รู้ว่า เรียนจบแล้วจะไปทำมาหากินอะไรดี?

มันยากมากสำหรับคนแบบผม
จบคณะกลางๆ อย่างบริหารธุรกิจ
เอกกลางๆ อย่างการตลาด
มหาวิทยาลัยเล็กๆ ไร้แต้มต่อ
เกรดเฉลี่ยก็น่ารักจุ๋มจิ๋ม 2.2x อะไรประมาณนั้น
แถมที่บ้านก็ไม่ได้มีธุรกิจเป็นของตัวเอง
คำถามคือ ใครจะรับคนคุณสมบัติแบบผมเข้าทำงาน?

ต้องบอกก่อนว่า...
ค่านิยมในตอนนั้นก็ยังไม่มีแบบว่าเรียนจบแล้ว
ทำธุรกิจ Startup ของตัวเองเลย 
ไม่ต้องไปเสียเวลาสมัครงานที่ไหน ไม่มี๊!

ตอนนั้นมีแต่ทุกคนต้องหางานทำที่ไหนสักแห่ง
นั่นแหละ ที่ทำให้ใบเกรดในมือของผมสั่นระรัว

แต่ถึงจะกลัว กังวล
เหนื่อยล้าจนอยากหนีเข้าป่ายังไง
ความจริงก็คือความจริง
สุดท้ายผมก็ต้องดิ้นรนหาสมัครงานอยู่ดี

ยอมรับเลยว่า...
ทุกครั้งที่ไปสัมภาษณ์งานที่ไหน
ผมจะค่อนข้างเขินๆ กับใบเกรดของตัวเอง
ได้แต่ภาวนาอย่าให้ HR พูดถึงมันเลย

ยิ่งไปสัมภาษณ์หลายที่แล้วไม่ได้งาน
จากความเขินก็เปลี่ยนเป็นรู้สึกแย่กับตัวเอง
เอ...ตกลงกูต้องทำอะไรวะ?

หากมีดวงวิญญาณที่กำลังล่องลอยเรื่อยเปื่อย
พร้อมกับมีคำถามหลังจบชีวิตว่าตายแล้วไปไหน
ผมในตอนนั้น...
ก็คงไม่ต่างจากวิญญาณผู้สำเร็จการศึกษาไทย
ที่มาพร้อมกับคำถามตอนยังมีชีวิตว่า
เรียนจบแล้วไปไหนวะ?

ยอมรับว่ากว่าจะรู้ว่าต้องทำอะไร
ผมก็ต้องเอาตัวเองไปลุยกับงานหลายประเภท
มีทั้งจับใบแดงได้ไปเป็นทหารเกณฑ์
อาศัยเพื่อนไปทำงานออแกไนซ์รายวัน
รวมถึงดั้นด้นหางานฟรีแลนซ์อื่นๆ ด้วยตัวเอง
ประทังชีวิตไปวันๆ

เคยแม้กระทั่งออกบูธขายข้าวสารยี่ห้อหนึ่ง
แล้วลูกค้าซื้อหลายถุง
ต้องแบกข้าวสารไปส่งให้ที่รถก็มี

ทำแบบนั้นอยู่หลายปีดีดัก
จนสุดท้าย ผมก็มีงานประจำทำกับเขาจนได้
และแน่นอน...
มันเป็นงานที่ทำให้ชีวิตดีมีความสุข
ตอบคำถามว่าเรียนจบแล้วไปไหน
แบบ 10 เต็ม 10 เลยครับ

เกริ่นซะยาวเหยียด
จุดประสงค์ของเรื่องนี้ก็มีเพียงแต่
ต้องการจะบอกคนที่ประสบปัญหาเดียวกับผม
ที่ว่า...เรียนจบแล้วไปไหน?

อาจจะไม่ได้คำตอบเป๊ะๆ
แต่เชื่อว่าอ่านจบแล้ว
จะเริ่มเห็นเส้นทางของชีวิตตัวเองรำไรๆ
ตามผมมาครับ!


คิดไปคิดมาก็นับเป็นเรื่องน่าแปลก
ที่งานประจำของผม
ไม่ตรงกับสายที่เรียนมาเลยแม้แต่น้อย

ผมเรียนบัญชี แล้วมาต่อที่การโฆษณา
สุดท้ายจบบริหารธุรกิจ สื่อสารการตลาด
แต่งานประจำแรกที่ผมได้ทำคือ ขายหนังสือ ครับ!

ถ้าให้ชี้ชัดๆ เลย
มันคือพนักงานออกบูธขายหนังสือ
เห็นภาพสุดก็คืองานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ
นั่นแหละอาชีพผมครับ

ผมจำได้ว่า ที่เขารับผมส่วนหนึ่งเพราะร่างกายแข็งแรง
ต้องออกต่างจังหวัด ขึ้นเหนือล่องใต้
ขนย้ายลังหนังสือหนักๆ 
ซึ่งเขาคิดถูกครับ 
เพราะช่วงนั้นเพิ่งปลดทหารมาใหม่ๆ
กล้ามแขนกำลังแน่นปึ้ก!

แต่ยังไม่หมดแค่นั้นครับ
อีกส่วนสำคัญที่เขาเลือกผม
เพราะผม ชอบอ่านหนังสือ ครับ

ใช่ครับผมชอบอ่านหนังสือทุกแบบ
ยกเว้นหนังสือเรียนเพราะมันเขียนไม่สนุก
เห็นด้วยมั้ยครับ ฮ่าๆ

ผมชอบอ่านหนังสือพ็อคเกตบุ๊ค
จนคลุกคลีอยู่กับมันได้ทั้งวัน
และผมเพิ่งรู้วันนั้นว่าการชอบอ่านหนังสือ
ก็สามารถถูกพิจารณารับเข้าทำงานสักแห่งได้เหมือนกัน

หน้าที่ของผมคือการแนะนำหนังสือให้ลูกค้า
จะแนะนำได้ดี เราเองก็ต้องอ่านมาก่อน
แน่นอนว่าถ้าเอาคนไม่ชอบอ่านหนังสือมาทำอาชีพนี้
คงเป็นทุกข์โคตรๆ
เขาเลยเลือกคนที่น่าจะมีความสุขกับงานนี้ได้
และคนๆ นั้นก็คือผมเองครับ

ผมทำงานขายหนังสืออย่างมีความสุขได้ประมาณ 2 ปี
ก็รู้สึกอิ่มตัว บวกกับมีความสับสน
ตามประคนวัยเบญจเพส
ไม่รู้ครับ เอะอะก็โทษเบญจเพสไว้ก่อน ฮ่าๆ
และอยากหาอะไรที่จะทำให้ชีวิตได้ดั่งใจกว่านี้

ทีแรกผมเร่ไปสมัครงานด้านการตลาดตามที่เรียนมา
แต่คุณก็คงจะเดาได้ใช่มั้ยครับ
ว่าไม่มีใครับผมตามเคย

สุดท้ายแล้วผมต้องย้อนกลับมาถามตัวเองอีกครั้ง
ถ้าไม่ใช่หนังสือ แล้วกูชอบอะไรวะ?

แล้วผมก็ได้เส้นทางอาชีพอีกหนึ่งเส้นทางจนได้ครับ 

งานประจำที่ 2 ซึ่งผมยังทำอยู่จนถึงปัจจุบันนี้
เกี่ยวกับ เสียงเพลง ครับ

ผมจำได้ว่าตอน ม.1 ผมสอบได้ที่โหล่
ตอนนั้นผมนึกเซ็งในใจ 
ทำไมข้อสอบต้องออกในสิ่งที่ผมไม่รู้ด้วยวะ
ทำไมไม่ถามว่าเพลงอะไรขึ้นชาร์ตวิทยุอันดับ 1
ผมตอบได้หมดทุกคลื่นเลยนะ ฮ่าๆๆ

ผมว่าแต่ละคนจะต้องมีเรื่องอะไร
ที่ดูเหมือนเป็นเรื่องเล่นๆ
แต่เราโคตรจริงจังบ้าคลั่งกับมันเลย
นึกดูดีๆ ครับ ผมว่าทุกคนมี

ผมเองก็มี นั่นคือการ ชอบฟังเพลง
แต่ตอนนั้นผมทำได้แต่รับชะตากรรมว่า
คงไม่มีใครจะมาจริงจังกับเรื่องเล่นๆ 
อย่างการฟังเพลงหรอก

ไม่น่าเชื่อว่าหลังจากนั้นนับ 10 ปี
ผมก็ได้งาน เพราะมีบริษัทที่จริงจังกับการฟังเพลง
และหาคนชอบฟังเพลงแบบผมไปร่วมทีม

ผมในตอนนั้นคือชายหนุ่มอายุ 27 ปี
ผู้ไม่มีประสบการณ์ใดๆ เกี่ยวกับงานออฟฟิศเลย
ใช้ Excel ไม่เป็น ใช้ Fax ไม่เป็น
แต่กำลังไปสมัครเป็นพนักงานออฟฟิศ

สิ่งที่เขารับผมมีอย่างเดียวคือ
ผมชอบฟังเพลงอินดี้ไทย
ตอนนั้นผมคือสาวก Fat Radio
ที่รู้จักไปซะทุกวง ทุกเพลง
ซึ่งไม่น่าเชื่อว่ามันมีประโยชน์กับงานนี้มาก

ผมมีหน้าที่ต้องไปสืบเสาะหาทางติดต่อศิลปินอินดี้
เพื่อมาทำสัญญาร่วมกันกับบริษัทฯ
ซึ่งมันจะงงจนน่าปวดหัวมาก 
ถ้าเราไม่รู้จัก ไม่ชอบ 
ไม่เคยฟังศิลปินอินดี้เหล่านี้เลย

ผมทำอย่างมีความสุขประมาณ 5 ปี
ก่อนจังหวะชีวิตจะพัดพา
ให้โยกมาทำที่แอพฯฟังเพลงแห่งหนึ่ง
ซึ่งเป็นแอพฯที่ตอนนี้
น่าจะมีอยู่ในมือถือของใครหลายคน

แน่นอนว่าประสบการณ์จากที่เก่าในสายอาชีพนี้
ช่วยให้ผมเป็นต่อในความเฉพาะทางของงาน
แต่ไม่ผิดเลยที่จะบอกว่า
การชอบฟังเพลงแบบบ้าคลั่ง
ช่วยให้ผมได้งานที่ดีอีกครั้ง

ถึงปัจจุบันก็เกือบ 3 ปีแล้วที่ผมทำที่นี่
ถ้ารวมที่เดิมก็กว่า 8 ปีแล้ว
ที่ผมทำงานกับเสียงเพลงอย่างมีความสุขครับ

ย้อนกลับไปที่ชื่อเรื่องที่ผมเขียนเอาไว้ตอนต้น
เรียนจบแล้วไปไหน?

ถ้ามีใครที่ตอนนี้เพิ่งเรียนจบแล้วมีคำถามดังกล่าว
โชคชะตาพาพัดให้หลงมาอ่านเรื่องนี้เข้า
ผมอยากจะบอกคุณเหลือเกินว่า...

มีหลายทางให้คุณไป
แต่ทางที่จะทำให้ชีวิตดีมีความสุข
และมีแรงใจฝ่าฟันทุกอุปสรรคได้นั้น
เงี่ยหูฟังเสียงในใจ
แล้วไปที่ชอบๆ ซะ!

Photo: https://stocksnap.io/photo/134D9718E5

SHARE
Writer
NickyPP
writer
มีเรื่องมาเล่าให้ฟัง facebook.com/nickyppth

Comments

yellowsmileyface
11 months ago
รู้ป้ะ เราฝันอยากไปทำงานแบบนั้นมากอ่ะ แต่มันดูจะเป็นไปไม่ได้เท่าไหร่ กับคณะที่จบมา555
Reply
NickyPP
11 months ago
อะไรๆ ก็เป็นไปได้ครับ สู้ๆ นะครับ
yellowsmileyface
11 months ago
จริงๆ ทำงานด้านที่เราจบมา แล้วก็เสพดนตรีกะคอนเสิร์ตไปเรื่อยๆแบบนี้ก็ได้เนอะ 55555
-PikachU-
11 months ago
ฟัง FAT อย่างบ้าคลั่งเหมือนกันครับ สมัยนั้นตอบได้หมดเหมือนว่าตอนนี้ใครอยู่อันดับไหนในชาจ FAT 5555

ขอเดาว่าตอนนี้พี่คงอยู่ ไม่ "ฟังใจ" ก็ "joox" หรือ "cat radio" น่าจะสักอันนึงในนี้แน่ๆ 55555
Reply
NickyPP
11 months ago
ดีใจนะครับได้เจอเด็กแฟตเหมือนกัน
ส่วนที่เดานั้นถูกครับ 1 ใน 3 นั่นแหละครับ 555
insideMe
11 months ago
ขนลุก ก็ตรง...ตรงเงี่ยหูฟังใจ😱
Reply
NickyPP
11 months ago
อยู่กับตัวเองเงียบๆ แล้วจะได้ยินครับ 😁
BankTarin
11 months ago
บทความดีมากครับ อ่านแล้วเห็นภาพตัวเองตอนเรียนจบเลยครับ 👍🏻
Reply
NickyPP
8 months ago
ขอบคุณครับ 👍
Meannnn
11 months ago
บทความของพี่ดีมากเลย ขอบคุณมากนะคะ
Reply
NickyPP
8 months ago
ขอบคุณนะครับ ดีใจที่ชอบครับ