อยู่เพื่อรอความตาย วันที่ 10
...เหนื่อยจนถามหาความตาย...
  ตื่นเช้านี้ด้วยรู้สึกอิ่มเอิบและหวิวๆไปพอกัน เป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดมากๆ
  วันทำงานก็พูดเรื่องงาน หึ! วันนี้เป็นที่รู้สึกหนักอึ้งและท้อแท้มาก ในการประสานงานกับคุณแมน คือนางไม่เอาอะไรเลย...ของเลยวันส่งให้กับลูกค้ามานานแล้ว คอนเฟิร์มแล้วทำไมไม่ไปส่งวะ ไอ้ที่ไปส่งก็ส่งไม่ครบ แม่งเอ้ย!! วิธีการใช้ระบบก็สอนแล้วสอนอีกไม่จำเลย เอกสารจากระบบก็ดูไม่เป็น โว้ย!! ถ้าเป็นVendorยังพอเข้าใจ แต่นี่อะไรคนภายในแท้ๆจะต้องให้กูบี้ขนาดไหนเนี่ย คุยกับVendorยังเหนื่อยใจเท่านี้เลย
เหนื่อยใจ...กับนางจริงๆ  อีกเรื่องวันนี้ขึ้นประชุมตอนบ่ายกับDMลูกค้าและIT ผู้จัดการค่ะนางเรียกฉันเข้าประชุมเพื่อไปรายงานปัญหาที่เกิดขึ้นในโปรเจค หึ! พอกูเข้าไปนางหนีออกจากที่ประชุม มันคืออะไรคะ นี่กูต้องจัดการแทนแกทุกอย่างเลยหรือไง ยัง! ยังไม่หมดนี่ประชุมจนเลยเวลาเลิกงาน พอเลิกประชุมกับเข้าออฟฟิคพบว่านางหนีกับบ้านแล้วคร้าาาาา ยกตำแหน่งผู้จัดการดีเด่นไปเลยค่ะ!!! ยังดีพรรคเด็กใหม่ยังอยู่รอฉันกลับบ้านพร้อมกัน
ยกตำแหน่งผู้จัดดีเด่นให้นางไปเลยคร้าาา  ระหว่างกลับฉันจึงชวนพวกน้องๆไปเลี้ยงข้าวและแชร์อารมณ์ที่เจอวันนี้สักหน่อย อยากระบายค่ะ อยากระบาย...เฮ้อ!เหนื่อย วันนี้เหนื่อยจริงๆนี่นางคงลืมแล้วมั้งคะ ว่ากูเพิ่งเข้ามาทำยังไม่ถึงเดือนเลย เข้าใจแล้วว่าทำไมพวกคนเก่าๆไม่เอาแก รู้ซึ้งเลยค่ะ!!!
SHARE

Comments