ผมยังคงเขียนถึงคุณที่หายไปจากชีวิตผมตลอดกาล
คุณ,
การเขียนคงเป็นทางเดียวที่ผมจะสามารถส่งผ่านความรู้สึกถึงคุณได้
หลังจากที่ข้อความสุดท้ายของผมไม่อาจส่งถึงคุณได้อีกแล้วเมื่อเดือนก่อน
ข้อความต่างๆ ที่ควรจะไปถึงคุณก็กลายมาเป็นงานเขียนที่ผมจ่าหน้าซองในโลกออนไลน์
หวังว่าวันใดวันหนึ่งคุณจะได้อ่านข้อความของผมเข้าสักวันหนึ่ง

ผมรู้ว่าการทำอะไรแบบนี้มันไม่มีอะไรดีขึ้นเลย
คุณคงไม่ได้อ่าน สิ่งที่ใช้เวลาเขียน เรียบเรียง อ่านทบทวนตั้งนานก็กลายเป็นเพียงแค่โพสต์หนึ่งโพสต์ที่ถูกกลืนหายไปในเสี้ยววินาที
แต่ผมก็จะเขียนมันต่อไป

คุณเคยบอกว่าชอบสิ่งที่ผมเขียนให้คุณอ่าน
คุณเคยบอกว่าอยากเป็นคนแรกที่ได้อ่านงานเขียนของผม (แม้ว่ามันจะเป็นงานเขียนร่างแรกพิมพ์ผิดๆ ถูกๆ ไม่ได้ความก็ตาม)
คุณเคยบอกว่าอยากจะไปเลือกดูหนังสือที่ร้านหนังสือด้วยกัน
คุณเคยบอกว่าอยากมาค้นหนังสือที่บ้านผม
คุณที่ตอนนี้หายไปแล้ว
ไม่มีวันกลับมา

ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วจากคนรักหนังสือสองคน
หรือพูดให้ไม่เข้าข้างตัวเองเกิน -- มันมาจากผมฝ่ายเดียวต่างหาก
จุดจบมันคงไม่ต้องคาดเดา แต่เหล้าหลายแก้วก็ไม่อาจทำให้รู้สึกดีขึ้นมาได้

สิ่งเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นคือการเขียน
สิ่งเดียวที่คุณชื่นชอบในตัวผม
สิ่งยึดเหนี่ยวที่ทำให้ผมลืมตาตื่นขึ้นมาในทุกๆ วัน

เพื่อเขียน
เขียนถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่หายไปจากชีวิตของผมตลอดกาล
SHARE
Writer
zupisets
blogger
1DAN*

Comments