การอ่านเปลี่ยนชีวิต
ตอนเด็กๆ ตอนที่เราเริ่มอ่านหนังสือใหม่ๆ มีหลายครั้งที่เราอ่านเจอคำพูดคมๆ หรือถ้อยคำบางอย่างที่มันอ่านแล้วมันเชือดเฉือนใจเหลือเกิน ไม่ว่าจะเป็นจากหนังสือการ์ตูนหรือหนังสืออ่านนอกเวลาเรามักจะเจอคำพูดพวกนี้หรือไม่ก็ Quote แบบนี้เสมอๆ เราเลยอยากรู้ว่าคนพวกนี้เค้าไปหาคำพวกนี้มาจากไหน แต่ไม่รู้จะเริ่มจากอะไร 

พอเข้าช่วงวัยรุ่นมาเราก็อ่านมากขึ้น เราติดนิสัยการอ่านมาจากพ่อเพราะพ่อชอบอ่านมติชนม์รายสัปดาห์ เราว่างๆเบื่อๆไม่มีอะไรทำก็เอามาอ่าน จากแรกๆก็อ่านไปเรื่อยๆ จนเริ่มอ่านบ่อยขึ้น เริ่มตามคอลัมนิสต์ที่เราชื่นชอบ จากประเด็นแค่อยากหา Quote คมๆ มันเลยลาม เลยบานปลายกลายไปเป็นการรักการอ่านซะอย่างงั้น มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เวลามีคนถามแล้วเรามีข้อมูลอยู่ในหัวคอยตอบได้เป็นระยะๆ 

ตอนเราเริ่มโตขึ้นมาหน่อย เราเริ่มอ่านลึกขึ้น เฉพาะทางมากขึ้น แต่ส่วนมากยังเป็นเรื่องที่เราสนใจ ฐานความรู้ของเราก็ยิ่งขยายมากขึ้นไปอีกมันเลยทำให้เรากลายเป็นคนที่มีความรู้ไปโดยที่เราไม่รู้ตัว แต่ในอีกด้านหนึ่งก็คือมุมมองที่เปลี่ยนไปจากเดิม

มุมมองในด้านต่างๆที่เปลี่ยนไปนั้นมีมากขึ้น ความคิดที่มองในเชิงลึกขึ้น ในแทบทุกครั้งที่มีคนถามหรือพูดอะไร เราจะเกิดคำถามทันทีว่า "สิ่งที่ถามคืออะไร?" "จะมีประโยชน์อะไร?" "จริงไหม?" หรือใดๆก็ตามที่เป็นคำถาม ความรู้เหล่านี้ทำให้เราเป็นคนที่ไม่กล้าที่จะตอบอะไรง่ายๆ เพราะยิ่งเรารู้มาก เรากลับยิ่งไม่รู้มากยิ่งกว่า มันเป็นเรื่องแปลกแต่น่าสนใจจริงๆ 


วันเวลาผ่านไป ในขณะที่เรายังคงนิสัยรักการอ่านเอาไว้ จนกระทั่งเรามาเจอหนังสือที่เริ่มอ่านยากขึ้นเรื่อยๆ และในหนังสือที่ยากเหล่านั้น มักจะมี Quote หล่อๆต่างๆมากมายออกมาเป็นระยะๆ จนทำให้เราหวนรู้สึกได้ว่า อ๋อ มันเป็นแบบนี้นี่เอง มันต้องอ่านมาจนถึงระดับนี้นี่เองถึงจะเจอ แล้วมันย้อนกลับเป็นไปคำตอบในตอนแรกที่เราค้นหาว่าจะหา Quote พวกนี้ได้จากไหน? 

ท้ายที่สุดแล้ว จากการอ่านเล่นๆ จนกลายเป็นการอ่านที่เป็นนิสัยและจึงกลายมาเป็นความรักในการอ่าน จากการต้องการแค่หาคำตอบบางอย่างเล็กๆ แต่สิ่งที่พบระหว่างทางจนมาถึงคำตอบกลับมากมายและล้วนแล้วแต่มีประโยชน์ มันเป็นความรู้สึกที่ประเมินค่าไม่ได้จริงๆ





SHARE
Writer
lullably
writer
Reader/อ่านเด้อ

Comments