Memory
มองดูสิ

มองดูเศษซากอารยธรรมพวกนั้น

มองดูซากปรักหักพังที่บรรพบุรุษของเจ้าสร้าง


ดวงวิญญาณสีขาวส่องสว่างเรืองรองในความมืดยังคงลอยเวียนไปมาในสถานที่แห่งนี้ เศษซากของสิ่งที่เคยเป็นเมืองใหญ่กระจัดกระจายอยู่ทั่ว บางส่วนจมน้ำไปกว่าครึ่ง หากบางส่วนยังคงเค้าเดิมไว้ให้เห็น

ในเศษซากของความเก่าแก่ ที่เนินสูงมีศัตราวุธปักวางเรียงอยู่ลุดหนึ่ง มันดูใหม่ ขัดกับสภาพแวดล้อม

ไม่ไกลกันนักมีกองไฟ 

...กองไฟที่เพิ่งมอดไปได้ไม่นานนัก

ถัดออกไป ร่างของหญิงสาวในชุดกิโมโนกำลังนั่งอยู่ใต้ซากของบางสิ่งขนาดมหึมา ดวงตาสองสีพิศวงของหล่อนว่างเปล่ายามจับจ้องมายังกองอาวุธ

หยาดน้ำตาหยาดใสรินไหลลงมา

หล่อนร่ำไห้

เสียงลมพัดกรีดอากาศให้ได้ยินเป็นระยะ นอกจากร่างบอบบางแล้วก็คงจะมีเพียงแต่ดวงวิญญาณกระมังที่ลอยคว้างอยู่เป็นเพื่อนหล่อน

ยามที่ดวงตาคู่แปลกประหลาดจับจ้องไปยังกองสิ่งของเบื้องหน้า ภาพเหตุการณ์ในอดีตต่างก็ผุดขึ้นมาไม่หยุดหย่อน

หล่อนร้องไห้หนัก ฟุบหน้าลงบนฝ่ามือเรียวขาวดุจไข่มุก 

...ตลอดไป...

ล้วนเป็นสิ่งหลอกลวง หลงเหลือทิ้งไว้ก็เพียงแค่ความทรงจำที่มักจะวกกลับมาทิ่มแทงให้เจ็บในจิตใจเท่านั้น

SHARE
Writer
Tawanwad
Writer
When life gives you lemons , make lemonade .

Comments