เพลง
ตอนนี้เราอยู่ตรงนี้ 
นั่งมองคอมพิวเตอร์ตัวเก่า 
พร้อมกับฟังเพลงโปรดที่เล่นอยู่

...
ตลกดีที่เพลงบ้านี่
ในวันนี้ ..
มันทำให้เรานึกถึงเธอ

"รักไม่ได้"

มันไม่แปลกหรอก ..
เธอเป็นคนน่ารัก 
เป็นคนมีความสามารถ
เธอเป็นคนที่คุยได้ไม่มีเบื่อ
เพราะเธอเป็นคนตลก
มีลักยิ้ม 
ผมดำหยักโศก 
เเถมยัง..
ขี้อ้อนอย่างกับ เจ้าหมาตากลม

เเล้วจะไม่ให้เราเผลออมยิ้มไปกับเธอที่เป็นเธอได้ยังไง ? 
ดูสิ่ .. พิมพ์ไปยังยิ้มไปเลย 
เหมือนคนบ้าชะมัด

แต่ก็จริงอย่างที่ในเนื้อเพลงว่าไว้ .. 
"หัวใจตัวเอง ต้องห้ามตัวเอง บอกมันอย่าหวั่นไหว"

"เราจะรักเธอไม่ได้"

ทำไมนะหรอ ..? 
เพราะในขณะที่สายตาเราจับจ้องเจอเเต่เธอ 
สายตาเธอ..
กลับกำลังสะท้อนอยู่ในนัยย์ตาของเธอคนนั้น

ในขณะที่เรากำลังนึกถึงเเต่เธอ 
เธอกลับ.. กำลังนึกถึงเธอคนนั้น 

ในขณะที่เรากำลังเปิดอ่านเเชตเก่าที่คุยกับเธอเพียงสองสามประโยคต่อวัน
เธอกลับกำลังโทรคุยกับเธอคนนั้นเป็นชั่วโมงๆ

จริงๆเราไม่โทษใคร 
ไม่โทษเธอ 
และพยายามไม่โทษตัวเอง 
เพราะสำหรับเรา 
ความสุขก็คือความสุข
มันเป็นของใครของมัน 
ตัวเราเอง ก็ไปมีความสุขเเทนเธอไม่ได้ 

.. แค่แอบน้อยใจ .. 
ว่าทำไมเราถึงเป็นความสุขให้เธอไม่ได้นะ .. 

 



.. เวิ่นไปซะนาน .. 
จนเพลงเล่นซ้ำมาสองสามรอบเเล้ว 
กลับมาถึงท่อนฮุก เพลงก็ยังทำให้เราเห็นแต่หน้าเธอ

"เค้าดียังไง ชอบเค้าเท่าไร ก็ต้องหยุดไว้เอง" 
อืม .. ขอโทษนะ ที่เรารักเธอไม่ได้ 
เราคงรักเธอไม่ได้ ..

.. เพราะเรารู้ ว่าเธอไม่ได้รักเรา ..

ความรักสำหรับเรา .. คงไม่มีอยู่จริงๆนั่นเเหล่ะ 

 


ตะวันเอง🌻
SHARE

Comments