YOU?
      ฉันล้มตัวลงนอนบนเตียง หลับตาลง ร่ายกายหยุดเคลื่อไหว ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบอกเป็นนัยพร้อมนอนหลับช่วงไร้แสงจ้าสีแสงสด 

      ความมืด ความเงียบ โอบกอดไปทั่วตัวฉัน 

      ฉันเข้าสู่พะวังสีดำทีละน้อย

      ฉันลืมตาขึ้น พบฉันอีกคนหลับตาพริ้มพร้อมสีหน้าที่ไร้อารมณ์ในธารน้ำแข็งก้อนใหญ่ 

      ฉันเดาใจตัวเองไม่ออกจริงๆว่าฉันในธารน้ำแข็งรู้สึกอย่างไรกันแน่

ได้โปรดช่วยฉัน ตามหาฉัน
      เสียงหนึ่งเรียก ฉันเดินตามหาเสียงนั่น

      ฉันเจอใครบางคนที่รู้สึกคุ้นเคยและผูกพัน เขาหลับตาพริ้มอยู่ใต้ผิวน้ำ

      เขาเงียบ ฉันมองหน้าเขา

      ความปลื้มปริ่ม ความสุขใจ ความสบายใจ ความผูกพัน เอ่อล้นออกมาจนท่วมท้นไปทั้งใจ
 
      มือของฉันจุ่มลงน้ำโดยไม่รู้ตัว 

      ฉันอยากสัมผัสเขาทันใด สัมผัสที่ปลายนิ้วเย็นยะเยือก แต่ช่างเปรมปรี

      ไม่ทันได้เอ่ยอะไร เขาดึงฉันสู่ใต้ผืนน้ำสีน้ำเงินเย็นยะเยือก 

      ฉันมองที่ปลายเท้า หนทางที่ไม่มีวันมองเห็น 

      ร่างกายเขาเหมือนมีแรงดึงดูดกับพื้นทะเล ยิ่งนานเท่าใด ร่างกายของเขาและฉันยิ่งลงสู่ใต้ทะเลลึกเท่านั้น

      ดวงตาเห็นเพียงความมืดที่อยู่รอบตัว ทำให้ตนเองหวั่นใจขึ้นมา

      เขาโอบไหล่ฉันเอาไว้ เป็นนัยปลอบใจฉัน

      ทันใดความสบายใจ สุขใจ ไหลเวียนไปทั่วตัว

      ฉันคิดว่าดวงตาเริ่มมองชัดขึ้น นัยตาสีดำสนิทจ้องมองเพียงแต่ฉัน

      ริมฝีปากฝาดแดงที่เอื้อนเอ่ย หากแต่ฉันกลับไม่ได้ยิน
 
      ท่ามกลางกระแสน้ำนิ่งอันเย็นเฉียบ

      เราค่อยๆดำดิ่งสู่ก้นทะเล


        ;(


      
SHARE
Written in this book
4W-1H
MEEEW
Writer
RJack
Human
No one

Comments