COTTON CANDY - ONE SHOT (Moonsun)

"พี่ว่าเธอต้องเลือกแล้วล่ะบยอล"

ยงซอนเอ่ยกับบยอลอีเด็กน้อยข้างบ้านของเธอ ขณะที่ทั้งสองกำลังยืนอยู่หน้าร้านขายขนม ที่มีทั้ง ขนมเค้ก ไอศกรีม และ สายไหมและลูกกวาดสีสดใส และดูเหมือนเด็กน้อยกำลังสับสนว่าของหวานในมื้อกลางวันของเธอควรจะเป็นอะไรดี

"น้องบยอลอยากกินขนมเค้ก..."

"งั้นก็ซื้อขนมเค้ก"

"แต่มันไม่มีรสช็อคโกแลตที่น้องบยอลชอบ"

ยงซอนเลิกคิ้วพลางมองเค้กหลายหลายชนิด จริงด้วย มันไม่มีรสช็อคโกแลตที่เด็กน้อยของเธอชอบ

"งั้นไอศกรีมไหม มีรสช็อกโกแลตด้วยนะ"

"เมื่อวานคุณแม่พาน้องบยอลไปหาอาหมอฟันมาเพราะน้องบยอลชอบปวดฟัน อาหมอเลยบอกให้น้องบยอลงดของเย็นอยู่"

บยอลอีเอ่ยด้วยท่าทางเสียดายจนยงซอนต้องลอบอมยิ้มออกมา

"แต่น้องบยอลคิดว่าน้องกินสายไหมได้!"

มือป้อมๆของบยอลชี้ไปที่สายไหมสีสดใส เด็กน้อยหันมาทำตาลุกวาวใส่เธอ

"ยงซอน น้องอยากกินสายไหม"

ยงซอนนิ่งคิดอยู่ครู่นึง "พี่ว่ากินอย่างอื่นดีไหมบยอล"

"ทำไมล่ะ?"

เด็กน้อยบยอลอีถามเธอพลางคิ้วน้อยๆนั้นขมวดเล็กน้อย

"เพราะถ้าบยอลกินสายไหม ฟันบยอลก็จะผุถ้ามันผุน้องบยอลต้องไปถอนฟันทิ้งนะคะ"

"แต่ตอนนี้ฟันน้องบยอลก็ผุไปซี่นึง ... มันก็ต้องผุอีกซี่นึงสิ มันจะได้ไปเป็นคู่ไม่โดดเดี่ยว ... น้องบยอลเอาสายไหมสีีชมพูอันนึงค่ะ!"

ยงซอนมองบยอลอีที่กำลังยืนอยู่หน้าเครื่องทำสายไหม พลางคิดถึงเหตุผลของบยอลอีที่เธอไม่เข้าใจและคงไม่มีใครเข้าใจนอกจากเด็กน้อยที่กวักมือให้เธอไปจ่ายเงินค่าสายไหมสีชมพูนี้ 
"ยงซอนกินไหม?"

สายไหมจำนวนนึงถูกยื่นเข้ามาตรงปากของเธอด้วยมือของบยอลอีที่กำลังนั่งอยู่ที่ชิงช้าข้างๆเธอ และเธอก็ยอมรับสายไหมก้อนนั้นอย่างไม่ขัดขืน

"ยงซอนกินสายไหมน้องบยอลแล้ว ยงซอนต้องหารโทษกับน้องบยอลนะ"

"หารโทษอะไรคะ?"

"ก็คุณแม่บอกว่าจะตีน้องบยอลสิบทีถ้าเห็นน้องบยอลกินสายไหม แต่ยงซอนกินสายไหมน้องบยอลไปหนึ่งคำเพราะงั้นยงซอนต้องโดนตีแทนน้องบยอลหนึ่งที"

บยอลอีร่ายยาวออกมาตบท้ายด้วยการยักคิ้วให้เธอ

"ไม่เห็นจะเกี่ยวกันเลยบยอล"

"เกี่ยวสิ น้องบยอลไม่อยากโดนตีสิบที..."

สายไหมที่เหลือเพียงน้อยนิดถูกแย่งออกจากมือเล็กของบยอลอีด้วยมือของคนที่โตกว่าอย่างยงซอน สายไหมถูกหยิบใส่ปากเด็กสาวทีละคำจนหมดไปในที่สุด 

"เมื่อกี้พี่กินไปสิบคำเพราะงั้นบยอลอีจะไม่โดนตีโอเคไหม"

"งื้อ แต่ยงซอนจะต้องโดนตีตั้งสิบที"

"งั้นบยอลก็ต้องทำแผลให้พี่นะ"

"โอเค๊ แต่ยงซอนอย่าลืมแปรงฟันนะเดี๋ยวจะฟันผุแบบน้องบยอล"

ยงซอนหัวเราะออกมากับท่าทางเป็นห่วงสุขภาพฟันเธอของบยอลอี "โอเคค่ะ พี่จะแปรงฟันนะคะ"

"ยงซอนกินสายไหมมัั้ย?"

ยงซอนในชุุดนักศึกษาหันมาหาเด็กสาวข้างบ้านที่รู้จักกันตั้งแต่เด็กๆจนเลื่อนสถานะเป็นมากกว่าพี่น้องได้ไม่นาน

"บยอลอีจะกินเหรอ?"

"อืม"

"ก็ได้ แต่..."

"ต้องแปรงฟันหลังกินเสร็จ"

เด็กสาวนักเรียนม.ปลายหันมาต่อท้ายประโยคด้วยสีหน้าหน่ายใจ

"บยอลรู้หรอก ยงซอนชอบพูดแต่เรื่องนี้"

บยอลอีจ่ายเงินค่าสายไหมพร้อมหันมายื่นสายไหมให้เธอ

"ก็ตอนนั้นบยอลฟันผุตั้งหลายซี่"

ยงซอนเอ่ยเบาๆพลางหยิบสายไหมใส่ปากเด็กสาวที่กำลังให้ความสนใจอยู่กับมือถือ 

"แต่มันก็ไม่ใช่ตอนนี้ซักหน่อย"

บยอลอีพูดหลังจากที่สายไหมในปากได้ละลายหายไป

"จะตอนนั้นหรือจะตอนนี้ก็ฝันผุได้เหมือนกันแหละ"

"ก็เหมือนกันกับยงซอนแหละ"

"?"

"จะตอนนั้นหรือจะตอนนี้ก็ทำให้สายไหมมันหวานมากกว่าปกติได้ทุกครั้ง :) "


ความรักในรูปแบบสดใสและหอมหวานดั่งเช่นสายไหม :)
END.


SHARE
Written in this book
shortfic
Writer
_JJJUMP_
JJJUMP.
แด่แสงพระอาทิตย์ยามเช้า

Comments