45 ds



คุณว่าคนหนึ่งคนจะใจดีกับเราได้ขนาดไหน



ผมว่าเขาน่ะใจดีที่สุดในความรู้สึก



และเขาน่ะยังใจร้ายที่สุดในใจของผม



เมื่อไม่กี่วันก่อนเราเพิ่งบังเอิญเจอกัน



เป็นครั้งแรกที่ผมเจอเขาอยู่ในชุดเสื้อบอลกางเกงขาสั้นธรรมดาแต่โคตรดูดี



หน้าเขามึนเหมือนหมีง่วง
ผมคิด,



: เจอคุณด้วย ดีใจจัง
: ครับ ง่วงมากเลย



45 วันที่ไม่ได้เห็นหน้ากันผมคิดว่าตัวเองจะเฉยๆกับเขาแล้วเสียอีก




กลับกันคำว่าคิดถึงยังคงดังกังวานเช่นเดิม




เขาใจดีที่ตอบผมทุกครั้ง
และเขาใจร้ายที่ตอบไปโดยมารยาท



คำว่าไม่เป็นไร
ถูกผมใช้ไปเสียจนชิน



คำถาม
คุณว่าเขาใจดีขนาดไหน 

คำตอบ
ใจดีเท่าความชอบของผมที่มีให้เขาเลย



ยังเป็นเช่นเดิมเหมือนทุกวัน




ผมมองหาเขาด้วยสายตาเบลอๆของตัวเอง
แต่ความรู้สึกชัดเจนยิ่งกว่าอะไร



ความบังเอิญมีในโลก
ถึงแม้ว่าส่วนใหญ่ผมจะตั้งใจให้ดูบังเอิญ



เขาก็ยังเป็นเขา เป็นคนที่ใจดีเสมอมา



บ๊ายบาย

เขาโบกมือทักทาย
ผมทำอะไรไม่ถูก ใจสั่นเหมือนเกิดแผ่นดินไหวขึ้น



วินาทีนั้นก็รู้ตัวเองเป็นครั้งที่ร้อยว่า
ผมน่ะ โคตรของโคตรชอบคุณสามพันล้านเท่า



ใจดีจริงๆเลยนะ
แต่ถ้าขอให้ใจดีมากกว่านี้
คุณจะใจร้ายมากขึ้นใช่หรือเปล่า



//คุณคนที่เกือบจะใจดี 





SHARE
Written in this book
red
Writer
biwxchi
blue+gray
Ask : @BWAXB

Comments