เขาถามว่า ทำไมผู้หญิงหวั่นไหวง่ายจัง



เมื่อหลายปีก่อน 

แจ้งเตือนจาก msn ดังขึ้นจากเขาคนหนึ่ง
มันหลายปีมากแล้วนะ ที่ฉันคุยกับเขาคนนั้น
เขาเริ่มทักฉันมาก่อน ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง
เราคุยกันทุกวัน เล่าให้ฟังกันทุกเรื่อง
ใช่ เราเข้ากันดี

กิจวัตรทุกวันของเราคือ ใครออนทีหลังทักก่อน
ฉันยังจำได้ดีในวันที่ฝนตก
เขาบอกกับฉันว่า เดี๋ยวมานะ 
ฉันไม่ได้ตอบอะไร
พอเขากลับมา เขาบอกว่า ฝนตกน่ะ ไปเก็บผ้ามา

เขาเล่าเรื่องของเขา ฉันเล่าเรื่องของฉัน
เขาใส่ใจทุกคำพูด ไปไหน 
ทำอะไร บอกกล่าวเสมอ
เขาดูเป็นผู้ชายที่น่าอบอุ่นมาก คุณว่าไหม ?

แต่แล้ววันหนึ่ง เหมือนโลกทั้งใบฉันแตกสลาย
เพื่อนคนหนึ่งของฉัน ล้อเขาว่า 
เขาชอบเพื่อนสนิทของฉัน 

ตอนนั้น ฉันพูดอะไรไม่ออก ฉันได้แต่เงียบและร่วมวงล้อเขา ด้วยสีหน้า ‘ยิ้มแย้ม’
ฉันร้องไห้
ข้างในน่ะ

เขายังคงทักฉันมาในทุกๆวัน ทำตัวเหมือนเคย
แต่แล้ววันหนึ่ง
เราก็เลิกคุยกันไป ด้วยเหตุผลอะไรบางอย่าง
ที่ฉันไม่รู้ เหมือนตอนที่เราเริ่มคุยกันนั้นแหละ

เวลาผ่านไป เขาโตขึ้น ฉันก็เช่นกัน
แจ้งเตือนจากแอพลิเคชั่นสีเขียวก็ดังขึ้นแทนmsn. 

เป็นยังไงบ้าง ? สบายดีมั้ย
แค่ประโยคไม่กี่ประโยค ที่ฉันควรจะตอบได้ภายใน ไม่กี่นาที แต่นี่เป็นเขา ฉันใช้เวลาสักพัก เพื่อจะหาคำตอบ สุดท้าย ฉันตอบแค่ว่า 
สบายดี แล้วเป็นไงบ้าง?
เหมืือนเดิมเลยนะ

 ใช่ ระหว่างเราเหมือนเดิม
เปลี่ยนจาก แอพพลิเคชั่นตามยุคสมัยเท่านั้น
เขายังอบอุ่นเช่นเคย



กินข้าวบ้างนะ อย่าเป็นผู้หญิงกลัวอ้วนเลย 
เดี๋ยวก็เป็นโรคกระเพราะหรอก
เข้าบ้านเดี๋ยวนี้เลย มันดึกแล้วนะจะไปไหน
พรุ่งนี้เช้า โทรปลุกหน่อยได่้มั้ย
ไปดูหนังกันนะ
ฝันดี ไอบื้อนอนได้แล้ว มันดึกแล้วนะ
อยากเล่นเกม คอลกันมั้ย
คืนนี้ คอลกันนะ



เอ๋อจริงๆเลยนะ

คิดถึงหละสิ

แต่แล้ว เขาก็หายไป
เหมือนที่เคยทำ

1 ปีผ่านไป เพื่อนฉันเจอเขา
เขาวีดีโอคอลมาหาผ่านไลน์เพื่อนของฉัน

ฉันที่ไม่ได้เจอเขามานาน ถึงกับพูดไม่ออก
ฉันลดกล้องลง ไม่ให้เขาเห็นหน้าฉัน
ตัวฉันชา สีหน้าฉันคงไม่ดีเท่าไหร่
เขาเลยถามฉันว่า
เป็นอะไรรึป่าว ?

ความอดทนที่ฉันรักษามาทั้งหมด
พังทลายลงเพียงประโยคเดียว
ฉันร้องไห้ออกไป 
พูดไม่เป็นภาษา
เขาตกใจมาก ไม่คิดว่าฉันจะร้องไห้ออกไป
เขาบอกแค่ว่า หยุดร้อง หยุดร้องก่อน
ไว้มีสติ ค่อยคุยกันนะ



คืนนั้น เขาถามฉันแค่ว่า 
ขอถามอะไรหน่อยได้มั้ย ห้ามโกหกนะ
ชอบหรอ ?
ใช่ ชอบ
ชอบมาตั้งนานแล้วด้วย
ไม่เคยชอบกันเลยหรอ สักนิดก็ไม่หรอ
อือ
ทำไมผู้หญิง หวั่นไหวง่ายจังนะ
แค่อยากมีเพื่อนผู้หญิงบ้าง ไม่ได้หรอไง
..........
บางทีความพิเศษสำหรับเรา
อาจเป็นเพียงเรื่องธรรมดาสำหรับเขา
เขาชวนไปดูหนัง เพราะ เขาอยากดู
เขาชวนไปกินข้าว เพราะ เขาหิว
เขาให้โทรปลุก เพราะ เขาแค่ไม่ตื่น

ทำไมฉันหวั่นไหวง่ายจังนะ


แค่คุณ ผู้ที่ยังคงอบอุ่นที่สุดในใจของฉัน. 
SHARE
Written in this book
เธอ
Writer
Agirlundertherain
agirlundertherain
Sky , why are you crying?

Comments