ว่าด้วยเรื่องของ ‘พี่น้อง (sibling)’
 น้อง.พี่.ที่รัก หนังที่กำลังเป็นกระแสในช่วงนี้
นับว่าเป็นหนังเรื่องแรกที่ทำเราร้องไห้ได้ตั้งแต่ยังไม่กลางเรื่องจนถึงหอ ก็ยังคงนั่งร้องต่อ
เป็นหนังที่ตอกย้ำความรู้สึกของคำว่าพี่น้องจริง ๆ

เราจำไม่ได้แล้วว่าเรื่องของพี่น้องที่ทำให้เราร้องไห้ครั้งสุดท้ายนั่นมันเมื่อไร
แต่ถ้าถามว่าเรานั้นทะเลาะกับพี่ไหม?
ตอบเลยว่า ถ้าต้องเจอหน้ากันทุกวันก็ทะเลาะกันทุกวัน
ตอนเด็ก ๆ เรื่องที่ทะเลาะกันบ่อยสุดคือ 'แย่งของกัน' ทุกอย่าง
ตั้งแต่ตุ๊กตา ยัน แว่นตา เพราะด้วยความที่ชอบอะไรคล้ายกัน
พอโตมาก็ทะเลาะกันเรื่องความสะอาด ความเป็นระเบียบ และเกี่ยงกันทำงานบ้าน
และสุดท้ายก็มักต้องจบที่เราเป็นคนทำ เพราะแค่ว่า แกเป็นน้องอ่ะ 
(เป็นน้องก็เท่ากันป่ะ ช่วยกันดิ แต่เถียงไปก็ไม่เคยชนะ)
มีเพียงเรื่องเดียวที่ไม่เคยทะเลาะกันเลยคือ ‘เรื่องกิน’ เราจับมือกันได้เสมอ

ด้วยความต่างในหลายเรื่องตลอดช่วงที่โตมา อาจจะไม่ได้ต่างเท่าพี่ชัชกับเจน
แต่ก็มีความคล้ายไม่ใช่น้อย
ก็มีหลายครั้งที่เราถามว่า ‘นี่เป็นพี่หรือเป็นภาระ’
หรือหลายครั้งที่พี่ถามเราว่า ‘นี่เป็นน้องหรือเป็นแม่’
แต่สุดท้ายมันก็จะจบด้วยคำว่า ‘ก็พี่อ่ะ’ หรือ ‘อื้อไออ้วน’
พี่น้องเป็นสิ่งเดียวที่เราไม่ได้เลือก เกิดมาก็มีมันเป็นพี่แล้ว
จะเลิกเป็นน้องก็ไม่ได้ ไม่ว่าจะทะเลาะกันแค่ไหน
สุดท้ายเวลาก็จะทำให้เรากลับมาพูดกันได้เอง

และจริงแบบที่เจนพูดในงานแต่ง
หลายอย่างในชีวิตเจนได้มาจากพี่ชัช พี่ชัชเป็นเหมือนฮีโร่ของเจน
พี่เราก็เช่นกัน ความชอบหลายอย่างก็มาจากพี่ชอบ
น้องอย่างเราก็จะเลียนแบบเพราะอยากเล่นด้วย
ตั้งแต่เด็กจนโต เราใช้ของต่อจากพี่
หลายคนคงเคยได้ยิน ‘เก่าของพี่ ใหม่ของน้อง’
ตั้งแต่เสื้อผ้า ยันโทรศัพท์มือถือ เราใช้ตกทอดจากพี่หมด
มันก็ไม่แปลก ที่เราจะชอบใส่เสื้อเชิ้ตกับกางเกงยีนส์
นั่นก็เพราะว่า เสื้อผ้าส่วนใหญ่ตอนวัยรุ่นของพี่เราเป็นแบบนั้นไง
หรือไม่แปลกที่เราจะเสียงดัง และกวนตีน
ก็เพราะต้องรับมือกับพี่ชายตัวเองในทุกวัน

ความเป็นพี่น้องในแบบของคนอื่นเป็นยังไงเราไม่รู้
แต่ของเรากับพี่ เราไม่มีวันพูดกันหรอกว่า 'เรารักแก'
มันเสียฟอร์ม แต่รู้กันว่ารัก
และพี่เราก็จะมีความเป็นพี่ชายมาก เมื่อมีคนที่มันไม่พอใจมาจีบน้อง
จะได้รับการตอนรับแบบพิเศษคือ ไม่ต้อนรับเลยนั่นเอง
และเมื่อไรก็ตามที่เสียใจ จะมีคำว่า ‘เป็นไง ฉันบอกแล้ว เชื่อฉันหรือยัง’
มันอาจจะไม่เคยมาลูบหัว กอดไว้ หรือปลอบใจ แต่รู้แหละว่ามันห่วง
เพราะมันมักจะอยู่แถว ๆ นั้นไม่ไปไหนเท่านั้นเอง

สุดท้าย ไม่ว่ามันจะเป็นยังไง มันก็เป็นพี่นั่นละ
และเช่นกันไม่ว่าจะเบื่อแค่ไหน เราก็เป็นน้องมันนั่นละ
ยังไงก็เลิกเป็นไม่ได้นี่น่า

ท้ายสุด ป่ะ... พี่ตามไปกินหนังไก่ทอดที่อร่อยที่สุดในโลกแล้ว

บั๊ย...

fortune

20.05.18
SHARE
Writer
FORTUNE
Just a HUMAN.
People come and people go, that's life.

Comments