บทสนทนาที่ว่างเปล่า

ช่วงเวลาที่ทุกอย่างหยุดเคลื่อนไหว แต่เวลายังคงหมุนไปข้างหน้า

-เรานั่งมองประโยคสนทนาเก่าๆ ที่ตอนนี้มันไม่เคลื่อนไหวมาสักพักหนึ่งแล้ว-

บังเอิญว่าเพื่อนเราก็เป็นเพื่อนเก่าของคุณด้วย ทำให้เรายังรับรู้ความเป็นไปของคุณอยู่บ้าง

คุณได้ที่ฝึกงานแล้ว และเราคิดว่ามันเจ๋งมากที่คุณได้ทำที่นั่น

เรารู้สึกดีใจ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน.. 
อาจเป็นเพราะว่า เราเห็นคุณเติบโตแหละมั้ง
เห็นคุณจะได้อะไรดีๆก็อดดีใจแทนไม่ได้เลย
แม้ว่าเราจะไม่ได้รับรู้เรื่องราวของคุณ ผ่านการสนทนาระหว่างเราเหมือนเคย แต่เรายินดีด้วยนะคุณคนเก่ง คุณสามารถทำทุกอย่างได้ดีอยู่แล้ว เพราะคุณเป็นคนตั้งใจทำทุกอย่างให้ออกมาดีที่สุด 


....วันนี้เราไม่รู้ความเป็นไปของคุณเลย ถ้าไม่ได้ยินคนเล่าให้ฟัง หรือเห็นคุณอัพโซเชียลต่างๆ

แต่ตลกดี ต่อให้เราคิดถึงหรืออยากคุย อยากรู้ความเป็นไปของคุณมากแค่ไหน

เราก็ไม่กล้าทักคุณไปอยู่ดี

ทั้งๆที่เราก็รู้ว่าถ้าเราทักไป คุณก็จะคุยกับเราดีเสมอเหมือนที่เป็นมาตลอดหลายปี

แต่.. เราแค่ไม่อยากกวนใจคุณ
หรือจริงๆแล้ว เราแค่อยากทำใจเรื่องคุณให้ได้จริงๆสักที 
เราตอบมันไม่ได้หรอก หรือจริงๆแล้วอาจจะเป็นทั้งสองเหตุผลเลยก็ได้ 

ไม่รู้เหมือนกันนะ ว่าคุณจะคิดถึงเราบ้างไหม เรายังคงมีคำถามนี้อยู่ในใจเสมอ แค่ไม่เคยที่จะเอ่ยถามออกไปในช่วงนี้

คุณอาจจะลืมเราไปแล้ว | คุณไม่กล้าทักเรามา

สุดท้ายแล้วไม่ว่าจะเป็นด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม ผลลัพธ์ของมันก็คือบทสนทนาที่ว่างเปล่าของเราสองคนในช่วงระยะเวลาหนึ่ง

ถ้าเราสามารถส่งข้อความหาคุณได้ตอนนี้ เราคงจะบอกกับคุณว่า พักพ่อนเยอะๆนะคุณคนเก่ง :) 

และ 

คิดถึงคุณมากนะ 


SHARE
Written in this book
feelingblue

Comments