D E E P  S E A & G R O U N D
มันเป็นความรู้สึกแปลกๆ

อยู่ๆก็อยากรู้สึกกระโดดลงมาจากที่สูง
หลับตาลง ปล่อยให้ร่างกายตกลงมา

หรือบางทีมันเป็นความรู้สึกที่ว่า

อยากจมดิ่งลงไปใต้แม่น้ำลึกเป็นพัน หรือเป็นหมื่นฟุต

หรือไม่ก็เป็นความรู้สึกที่ว่า

ใช้ของบางสิ่งมากรีดไปตามร่างกาย ให้มันเจ็บที่ภายนอก
เพื่อที่จะเบี่ยงเบนความเจ็บที่อยู่ด้านในนี้ได้บ้าง

เป็นการกระทำที่ไม่ถูกต้อง
ไม่ควรทำร้ายตัวเองนะ


ใช่ รู้ แต่แล้วไง?

หัวใจถามสมองแบบนั้น

สมองหาเหตุผลร้อยแปดในการใช้ชีวิตอยู่ต่อ และการที่ไม่ควรทำร้ายตัวเอง
แต่หัวใจก็มีเหตุผลหมื่นพันที่สามารถมาหักลบได้เช่นกัน
 
เหนื่อย

แล้วเหนื่อยอะไร?
ความคิดถาม

ส่วนสมองก็บ่งบอกไป ไม่รู้ว่าเหนื่อยจากอะไร
ใช่ ไม่รู้เลย



เสียงหัวใจเต้นช้าลง
นอนลงบนเตียงแต่ละครั้งก็ไม่เคยหลับ


ลืมตาขึ้นมองเพดานแล้วถามตัวเอง

วันพรุ่งนี้มีไว้เพื่ออะไร 

โน้มน้าวใจตัวเอง ไปหาเพื่อนไง ไปทำอะไรที่ให้รู้สึกดี กินขนม วิ่งเล่น

แต่หัวใจดันถามกลับมา

หลอกตัวเองเพื่ออะไร 

สิ่งที่ทำไปมันดีจริงหรือเปล่า

ใช่สิ่งที่ต้องการแล้วเหรอ
 

ลองทำร้ายตัวเองดูหน่อยไหม เผื่อมันใช่บ้าง 


มือหยิบมีด

กะระยะให้ดี

เป็นแนวเดียวกับเส้นเลือดที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายนี้
ถ้าเป็นแนวขวาง มันจะกลายเป็นแผลเป็นที่ไม่สวยเอาเสียเลย
เลือดออกก็น้อย

เอาตรงนี้เลยแล้วกัน

ปลายมีดกดลงไป

ก่อนจะผวาเฮือก

วางมีดลง ทรุดลงกับพื้น

ทำอะไรลงไป ลืมคำสัญญาไปแล้วเหรอ
ว่า ไม่ว่ายังไงจะไม่ทำร้ายตัวเองเด็ดขาด



สมองตะโกนก้อง อย่าทำไปมากกว่านี้ 
หัวใจกรีดร้องอย่างหัวเสีย ทำไมถึงไม่ลงมือ 
ความคิดกำลังร้องไห้ ไม่รู้ว่าต้องทำยังไง 



หัวใจ หรือ สมอง

ไม่รู้ต้องจัดการยังไง



น้ำตาของความคิดไหลออกมาจนอาบใบหน้า
ถ้อยคำด้านลบของผู้คนที่เคยดูถูกวนเวียนเข้ามาในหัวซ้ำแล้วซ้ำอีก

มือเอื้อมไปจับด้ามมีดอีกครั้ง

ก่อนเสียงประตูจะดังขึ้น บังคับให้ต้องปล่อย
เมื่อรู้ว่าใครกลับมา



ลุกขึ้นเก็บมีดเข้าที่ เดินก้มหน้า
กลับเข้าห้องนอน
กลับมาอยู่กับความคิดของตน



จมดิ่งลึกลงไปอีก



มากกว่านี้



มากกว่านี้อีก



ลงไปอีก



จนอยู่ที่จุดที่ลึกที่สุดของห้วงความรู้สึก
ไม่มีใครดึงขึ้นไป เพราะไม่มีใครรู้



และไม่ต้องการให้ใครมาดึงขึ้นไปเช่นกัน



ไม่ต้องการให้คนเขามารับรู้หรือสัมผัสกับความรู้สึกนี้



ไม่อยากให้คนอื่นมารู้จักกับมัน



ถ้าเปรียบเทียบคงเป็นทะเลกับพื้นดิน



รู้จักเราในฐานะที่เป็นพื้นดินก็พอ



ไม่ต้องรู้จักในฐานะทะเล 
SHARE
Written in this book
D E E P S E A
ทะเลความรู้สึกที่มีความลึกมากกว่า 10,911 เมตรจากระดับน้ำทะเล

Comments

ibearinmind
7 months ago
เราเคยเป็น (และมักเป็น) กับความรู้สึกแบบนี้ในช่วงเวลาที่รู้สึกไม่โอเค หายใจลำบากใช่ไหม ถ้าฝืนดำดิ่งลงไปจนสุดแรงเกิดแล้วเมื่อไหร่ อย่าลืมปล่อยให้ตัวเองได้มีโอกาสลอยกลับขึ้นมาเหนือผิวน้ำด้วยนะคุณ
Reply
VNNVM
7 months ago
ขอบคุณมากๆครับ:)
คุณก็ด้วยนะ(เห็นบอกว่าเคยเป็น/มักเป็น) ถ้ารู้สึกไม่โอเคก็อย่ามัวแต่จม ปล่อยให้มีโอกาสกลับขึ้นมาบนผิวน้ำด้วยกันนะ จมนานหายใจลำบาก หายใจไม่ออก เหนื่อยแล้วล่ะ
มาอยู่ที่ผิวน้ำกันดีกว่า
PinkNote
7 months ago
อืม อ่านดูรอบที่สามแล้ว ซึ้งดี
Reply
yujin
7 months ago
มันดีมากๆเลยค่ะ
Reply
Namimii
6 months ago
จุกอก เราเป็นบ่อยมากทีเดียวแบบนี้ แต่ไม่เคยคิดและไม่คิดจะทำร้ายตัวเองนะ
เพราะยังต้องไปสู้รบปรบมือกับอะไรทั้งหลายนี่อยู่ คิดเอาเองว่าจะอ่อนแอกว่ามันไม่ได้
แต่มันก็เป็นการอยู่กับตัวเองที่ดีนะ
เวลาหลบไปพักที่ก้นทะเล:)
Reply