พื้นที่ว่างระหว่างตอนจบ


มือก่ายหน้าผาก ดวงตาบวมช้ำจ้องมองหลอดไฟบนเพดานที่กะพริบติด ๆ ดับ ๆ — ริบหรี่ ใกล้พัง เหมือนใจเธอตอนนี้ หรืออาจจะดีกว่า

เคยมีคนบอกว่า ไม่ว่าคุณจะเคยทำดีมามากแค่ไหน ถ้าทำผิดครั้งเดียว ทุกคนก็พร้อมจะจดจำความผิดนั้นทดแทน มันจะกลายเป็นตราบาปติดตัว ยิ่งตัวเธอที่ไม่มีรายการทำความดีเลยสักนิด ตอนนี้ร่องรอยแห่งความน่ารังเกียจนั่นคงประทับอยู่กลางใบหน้าด้วยซ้ำไป

อา ขอบตาร้อนอีกแล้ว รอบที่เท่าไหร่ไม่รู้

11 สายไม่ได้รับจากเพื่อนสนิทคนที่หนึ่ง
8 สายไม่ได้รับจากเพื่อนสนิทคนที่สอง
3 สายไม่ได้รับในกลุ่มไลน์
และอีก 5 สายไม่ได้รับจากพี่สาวที่อยู่คนละซีกโลก

เธอเมินเฉย
ไม่แน่นะ พวกเขาอาจจะนึกว่าเธอตายไปแล้วก็ได้

นาฬิกาบนหน้าจอโทรศัพท์เหมือนเป็นคำเตือนกลาย ๆ ให้ลุกจากเตียง พอสักทีกับเกือบยี่สิบชั่วโมงที่ปล่อยให้ตัวเองจมอยู่ใต้ผ้านวมสีฟ้าอ่อน วนเวียนกับการคิดเรื่องความสัมพันธ์ที่จะขาดมิขาดแหล่

เหนื่อยแล้ว พอได้แล้ว จบได้แล้ว หยุดค้างคาได้แล้ว

แต่ก็นั่นแหละ เธอพยายามจะผูกเชือกที่ขาดอยู่ฝ่ายเดียวมันจะได้อะไรขึ้นมา ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาอยากเห็นหน้าเธออีกไหม

เขาผิดต่อเธอ
เธอผิดต่อสายตาทุกคนบนโลก

ไม่ได้โทษเขา ไม่เคย
เขาบอกว่าเขาเจ็บ เธอเข้าใจ
แต่ถ้าเธอบอกว่าเธอเจ็บยิ่งกว่า
เขาจะเข้าใจเธอเหมือนกันไหม

หัวใจเต้นเป็นจังหวะช้าลง แสงอาทิตย์ที่เป็นสีส้มจัดของยามเย็นไม่ได้ช่วยจี้บาดแผลสดใหม่ให้สมานปิด รังแต่จะเพิ่มความปวดแสบปวดร้อนมากกว่าเดิม

รอยชื้นบนหมอนจากการร้องไห้คงไม่ได้ช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้นไปกว่าที่เป็นอยู่ แต่เธอจะทำอะไรได้ ในเมื่อโลกนี้สามารถกลับตาลปัตรได้จากการกระทำเพียงเรื่องเดียว แววตาผิดหวังของเขาทิ่มแทงเธอแม้กระทั่งในฝัน คำว่ารักที่เคยบอกกันกลับกลายเป็นคำว่าเกลียด

เขาเกลียดเธอไปแล้ว
เธอเองก็พยายามบอกตัวเองว่าเกลียดเขา แต่ทำได้อย่างมากก็แค่โกรธชั่วคราว
เธอจะลบล้างคำว่ารักได้รวดเร็วอย่างเขาบ้างได้ไหมนะ

คิดว่าคงไม่

เพลง ‘จม’ ของลุลาถูกเลือกเปิดเพื่อตอกย้ำความหดหู่ของชีวิตตอนนี้ ถึงแม้เธอจะไม่ชอบทะเลเลยสักนิด

ถ้าได้จมลงไปจริง ๆ ก็คงดี หนีเขา หนีปัญหา หนีความสัมพันธ์ หนีไปให้ไกล ทิ้งทุกอย่างเอาไว้ตรงนี้แล้วเริ่มต้นใหม่

แต่เธอทำไม่ได้

น่าเสียดายที่ความทรงจำดี ๆ ระหว่างกันมีมากเกินไป จนเธอไม่อยากเสียไปแม้แต่เศษเสี้ยวเดียว





I didn't speak doesn't mean I didn't hurt. 
-17.05.18


SHARE
Written in this book
หัวใจถูกสร้างมาเพื่อแตกสลาย
โปรดระมัดระวังการกระแทกของหัวใจในกล่องกระดาษ
Writer
cobaltblue
a well-wisher
I love the colour blue, as long as it reminds me of you.

Comments