ตอนจบของเรื่องราว

ตอนจบของเรื่องราว


ฉันชอบผู้ชายคนหนึ่งคะเขาเป็นเพื่อนของเพื่อนอีกทีเราเจอกันที่ไหนนะเหรอ
เรารู้จักกันทางเพื่อนของฉันคะใช่ฉันชอบเขามากและหลังจากนั้นเพื่อนของฉันก็นัดเขามาที่ร้านหนังสือแห่งหนึ่งแต่ฉันไม่รู้ว่าเขาจะมาและนั้นก็เป็นวันแรกที่ฉันได้คุยกับเขาในชีวิตจริง

แหละหลังจากที่ฉันแอบชอบและแอบส่องเขามานานการคุยกันครั้งแรกก็ไม่มีไรมากเพราะฉันมัวแต่เขินอายแต่เขาแทบดูปกติมากสำหรับมาเจอฉันเป็นครั้งแรกและเขาก็รู้ว่าฉันนั้น


                     "แอบชอบเขา"


ทำไมเขาดูปกติจริงนะถึงฉันจะแอบน้อยใจนิดๆแต่ก็รู้ไม่มีหวังหรอกเราคุยกันไม่กี่คำ 
นอกจากคำว่าสวัสดีก็ไม่มีไรแล้วได้แต่ยิ้มตอบกับไปมาราวกับว่าเวลาช่วงนั้นหยุดหมุน

                     "มีแค่เราสอง" 


และหลังจากนั้นเขาก็ขอตัวกลับเพราะต้องไปธุระต่อฉันก็กล่าวคำอำลาและพูดกันว่าเจอกันใหม่นะ:)

และพอกล่าวคำอำลาเสร็จฉันก็ไม่ได้ทำไรมากได้แต่ยืนมองแผ่นหลังนั้นค่อยๆเดินลับหายไปในคนหมู่มากก็เท่านั้นเองฉันทำอะไรมากไม่ได้หรอกเพราะ

                 "เราไม่ได้เป็นไรกัน"


และก็ไม่รู้ว่าเขาจะคิดยังไงกับคนแบบฉันฉันไม่ได้สวยและไม่ได้ดีไปกว่าใครๆเป็นแค่คนธรรมาดาคนหนึ่งเท่านั้น
                     "ที่ชอบเขา"
เขาจะชอบฉันบางรึเปล่านะฉันบอกกับตัวเองเบาๆในใจและก็ยังคงยืนมองเขาที่เดิมหลังจากที่เขานั้นหายไป 

และหลังจากนั้นฉันก็ไม่คิดมาก่อนว่าเราจะได้คุยและสานสัมพันธ์กันต่อในแชทสีฟ้ารูปก้อนเมฆเราคุยกันทุกวันจนมันเริ่มกลายไปเป็นชีวิตประจำวันและก็เริ่มชินที่จะมีเขาในทุกๆวัน

แต่ฉันก็อดกังวลไม่ได้ที่จะคิดว่าเขานั้นแอบมีใจให้ฉันบ้างรึเปล่านะหวั่นไหวกับฉันบ้างไมเหมือนที่ฉันนั้นเริ่มรู้สึกรักเขามากขึ้นทุกวันและมาวันนี้เหมือนโชคจะเข้าข้างฉันบ้างแล้วเขามาขอฉันคบไม่อยากเชื่อว่าเขาจะรู้สึกเหมือนกันกับฉันอย่างที่ฉันนั้นรู้สึกกับเขา

มันเหมือนฝันแต่ถ้านี้คือความฝันฉันก็ไม่อยากจะตื่นขึ้นมาหรอกอยากฝันดีแบบนี้ไปนานๆหลังจากนั้นเขาก็พาฉันไปพบกับเพื่อนของเขาและพาฉันไปเที่ยวในที่ต่างๆ

ใช่ฉันมีความสุขมากฉันหวังว่าความสุขของฉันจะมีไปอีกนาน

แต่ไม่มันไม่เป็นความจริงที่ฉันจะมีความสุขไปได้ตลอดหรอกหลังจากนั้น2-3เดือนเขาก็บอกเลิกฉัน

เราว่าเราเลิกกันเถอะ
ทำไมละ
เราไม่ได้รักเธอเลย
แล้วที่ผ่านมาคืออะไรเธอไม่รักเราเลยหรา
รักมันก็รักนะแต่......
อืมมเข้าใจแล้ว
และถามอีกอย่างได้ไม
ได้สิ
ที่ผ่านมามีความสุขบางไหม
มีสิแต่ก็....เป็นความสุขที่คนอื่นๆเขามีกันนะ
อืมม ขอบคุณนะที่ผ่านเข้ามา
เราต่างหากที่ต้องบอกเธอ "ขอบคุณนะ":)
อืมมแต่
ต่อไปนี้ไม่ต้องมาเจอกันอีกนะ
"เราคงมองหน้ากันไม่ติดแล้วละ"
ได้สิ..

บทสนทนาจบลงวันนั้นจบลงพร้อมกับเขาที่เดินจากไปพร้อมกับคนหมู่มากกลืนกินเขาไปหายลับไปกับตาเหมือนที่ตรงนั้นไม่เคยมีเขายืนอยู่และเขาก็ไม่เคยหันกลับมามองฉันเลยสักวินาทีเดียวคงมีแต่ฉันที่ยังคงยืนอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนได้แต่กล้ำกลืนความเจ็บปวดและ
          
เฝ้ามองเขาจากไปตลอดกาล
ต่อไปนี้คงไม่มีแล้วสินะ 
ในหัวของฉันมีแต่คำว่าที่ผ่านมานี้ไม่มีความสุขเลยใช่ไหม"ไม่รักกันเลยใช่ไหม"ฉันก็ได้แต่ภาวนาว่าให้วันนี้มันผ่านไปเร็วที่สุดที่จะทำได้เพราะฉันนั้นยัง

                       "รักเขาอยู่"

เวลาผ่านไปอีกวันหมุนเวียนผลันเปลี่ยนไปตามกาลเวลานี้พึ่งจะผ่านไปแค่วันเดียวเองนะ:(

ทำไมเวลาที่ไม่มีเธออยู่มันชั่งน่าเบื่อเพียงนี้แต่ก็อดคิดไม่ได้เหตุได้เขาถึงบอกเลิกฉันแต่ฉันก็ได้แต่คิดเท่านั้นและก็ยืนมองแชทสีฟ้าที่เรานั้นได้เคยคุยกันวนซ้ำไปมาเรื่อยๆ 

และฉันก็มารู้ที่หลังว่าเหตุผลที่เขาบอกเลิกฉันนั้นเพราะเขาทนรู้สึกผิดต่อฉันไม่ไหวในเรื่องที่เขานั้นมีอีกคนอยู่และเขาก็เลือกเธอคนนั้นแทนที่จะเลือกฉันฉันก็เข้าใจเธอเธอรักเขา

                        "ไม่ใช่ฉัน"


 และฉันก็มารู้อีกข้อหนึ่งคือฉันไม่เคยตัดใจจากเขาได้เลยสักครั้งและสักวินาทีเดียว
"หลังจากนี้ฉันขอให้ความรักของฉันนั้นเป็นความรักที่ออกมาจากใจใช่คำพูด"






:)
หลังจากนี้ขอให้ทุกคนมีความรักที่ดีกันนะคะ


SHARE
Writer
Sunflower1033
Sunflower
แสงไฟยามค่ำคืน

Comments