การสร้างความประทับใจแรก (First Impression)

คุณรู้สึกต่อคนนั้นอย่างไรในครั้งแรกความรู้สึกนั้นจะติดตามไปจนยากจะลบเลือน เมื่อผมต้องสอนหนังสือนักเรียนหลายห้องผมจะใช้วิธีการสร้างความประทับใจแรกด้วยการเล่าเรื่องสนุกให้ฟังและให้งานง่ายๆที่พวกเขาสามารถทำเสร็จได้ทั้งห้อง จากนั้นจะพาไปเล่นเพื่อให้เขาจำภาพความสนุกที่ได้จากผมในวันที่เป็นเด็กคุณตื่นเต้นแค่ไหนในการเปิดเรียนวันแรก นั่นแหละผมจะทำลายกำแพงของความกลัวนั้น ผมให้นักเรียนเขียนชื่อเล่นตัวเองพร้อมวาดรูปที่ชอบแล้วระบายสี ผมวาดรูปและเขียนชื่อผมให้ดูก่อน และย้ำเสมอว่าผมคือคนที่วาดรูปสวยที่สุดในโลก ไก่ย่างหนึ่งตัวที่กินในบ้านรสชาติมันก็งั้นๆ แต่ไก่ที่ถูกนำมาย่างในป่า รสชาติของมันกลับวิเศษได้อย่างน่าเหลือเชื่อคำพูดเราเช่นกัน มันสามารถเป็นเครื่องปรุงแต่งความจริงได้ให้งดงามได้
.
.
ความจริงแล้วผมก็เป็นแค่ครูคณิตศาสตร์คนหนึ่ง ไม่ได้สอนดีอะไรมากมาย แต่คำพูดของผมมักจะเน้นย้ำเสมอว่า ผมเป็นครูทึี่สอนสนุกที่สุดในโลก วาดรูปไปผมก็ชมตัวเองไปในระหว่างนั้นก็ให้นักเรียนวาดตามไปด้วยเมื่อวาดเสร็จก่อนผมก็ชมตัวเองอีกครั้งว่า "แหมทำไมครูวาดรูปสวยจังเล"ย กระบวนการนั้นเป็นไปเพื่อสร้างคุณค่าให้กับผม ให้นักเรียนรู้สึกโชคดีที่ได้เรียนด้วยกัน
.
.
คนเรามักจะรู้สึกตื่นเต้นเมื่อได้รับสิ่งของที่มีอย่างจำกัด สินค้าที่บอกว่า Limited ยิ่งทำให้รู้สึกวิเศษเมื่อได้มา ผมทำให้พวกเขารู้สึกแก่งแย่งและพร้อมที่จะสูญเสียผมได้ตลอดเวลาหากไม่ตั้งใจเรียน "ครูจะไปสอนห้องอื่นถ้านักเรียนไม่ตั้งใจเรียน " ทุกคนทำงานเสร็จหมดเพราะผมจะเดินกระตุ้นตลอด ผมจะเข้าไปถามกับเขาว่าวาดอะไร มันคืออะไร เวลาที่เขาทำช้าผมก็จะไปกระตุ้นว่า อ่อช้าเพราะวาดให้สวยนี่เอง แต่ระบายสีได้เเล้วนะครูไม่อยากให้เราเป็นคนสุดท้าย ในบางคนระบายสีเป็นทางม้าลายจนเพื่อนว่าทำไมไม่เหมือนคนอื่นผมก็บอกกับพวกเขาว่า
" ไม่เป็นไรสำหรับครูมันสวย ครูชอบที่มันเป็นแบบนี้"
.
ผมจะมองหาสิ่งดีดีในภาพเสมอ ถ้ามีแค่สีระบายสวยผมก็จะชมที่สี
ถ้าภาพมันไม่สวยเขาก็จะต้องเล่าให้ผมฟังว่ามันมีที่มาอย่างไร และผมก็ทำท่าทึ่ง มีเด็กชายหลายคนวาดรูปเกมส์ที่พวกเขาเล่น ผมก็จะถามว่านี่ปืนอะไร
M4 ใช่ไหมแล้วทำไมไม่ใช้ Sniper บางภาพก็แทบไร้ความหมายเมื่อเด็กชายวาดภาพฮีโร่ถือธนูที่เป็นคนเดียวที่เขารู้จัก
ถ้ามีดีแค่ตัวหนังสือผมก็จะชอบที่ตัวหนังสือสวยไม่ชมที่รูปภาพ และถ้าภาพมันน้อยไปผมก็จะบอกว่ามันจะดูดีกว่านี้ถ้าสีขาวบนกระดาษถูกเติมเต็ม
.
ไม่ว่าภาพวาดจะเป็นอย่างไร แต่มันจะมีความหมายกับผมเสมอ
.
ต่อในคอมเม้นนะครับ
SHARE
Writer
Devaknov
Mutant
ใครบางคนอาจเดินทางมาแสนไกล เพียงเพื่อพบว่าปลายทางไม่มีใครเหลืออยู่

Comments

Devaknov
1 year ago
ก่อนที่จะสอนผมจะเล่านิทานให้นักเรียนฟังเรื่อง ด๊อกเตอร์เบนเนอร์กับปิศาจร้ายด๊อกเตอร์เบนเนอร์น้่นทดลองฉีดสารเคมีให้ตัวเองแล้วพบเจอกับปิศาจนั่นคือตัวเขาเองที่กลายร่างใหญ่โตผิดมนุษย์มนาและน่าเกลียดน่ากลัว ด๊อกเตอร์เบนเนอร์นั้นสามารถกระโดดได้สูงกว่าต้นมะพร้าวมีแขนและพลังทำลายที่รุนแรงมาก ภายหลังด๊อกเตอร์เบนเนอร์อาละวาดจน ทหารออกมากำจัดด๊อกเตอร์เบนเนอร์จึงจะกระโดดขึ้นฟ้าแล้วเอามือลงมาทุบรถถัง ผมทำท่าย่อตัวแล้วกระโดด
แล้วใส่เอฟเฟคเสียงตูมตาม จากนั้นเมื่อยาหมดฤิทธิ์ด๊อกเตอเบนเนอร์จึงกลับมาเป็นคนดีและสัญญาว่าจะใช้พลังนั้นปกป้องคนอื่น
.
แล้วนักเรียนละอยากให้ครูเป็นคนอย่างไร ผมโยงเข้าหาใจความสำคัญและกฏเกณฑ์ของห้อง อยากให้เป็นครูใจดีหรือครูที่ใจร้าย แทบไม่ต้องถามต่อนักเรียนทั้งห้องบอกว่าอยากให้ผมเป็นครูที่ใจดี " ถ้าอย่างนั้นครูพูดอะไรต้องฟัง และงานต้องเสร็จถ้าเสร็จครูก็จะไม่กลายเป็นปิศาจเหมือนด๊อกเตอร์เบนเนอร์ครูจะควบคุมมันไว้" และพาเราไปเล่นสนุก ภายหลังที่งานเสร็จผมก็พานักเรียนลงไปเรียนเกมส์ลงเรือ เป็นเกมส์ที่ให้นักเรียนวิ่งไปเกาะต้นเสาตามจำนวนเช่น ถ้าผมตะโกนเลข 3 นักเรียนจะต้องไปอยู่เสา 3 คนมากกว่าหรือน้อยกว่านั้นคือตาย ไว้จะมาเล่าให้ฟังต่อว่าการเล่นเกมส์เป็นอ่างไร
.
นักเรียนที่เรียนกับผมสามห้องผมใช้วิธีการเดียวกันหมด และผลลัพธ์ก็ออกมาเหมือนๆกัน ไม่มีตำราจิตวิทยาเล่มใดบอกว่าคุณควรต้องทำอย่างไร ทุกอย่างเป็นเพียงแค่ฐานในการคิดต่อ เหมือนเรารู้แค่ว่าเกลือให้ความเค็ม ค่อยไปเมนูอาหารต่อส่วนใครจะทำอะไรนั้นไม่เหมือนกันอย่างแน่นอน นั่นละที่เรียกว่าความคิดสร้างสรรค์และการแก้ปัญหา
.
กลไกความคิดถึงออกฤิทธิ์เมื่อตอนท้ายชั่วโมง นักรเียนบางคนมาถามผมว่า จะได้เจอผมอีกวันไหน อยากเล่นเกมส์ลงเรืออีก และเเน่นอนว่าเมื่อเขาสนุกผมจะหยุดเพื่อให้พวกเขาอยากเล่นต่อในครั้งหน้า ผมกลับตอบคำถามเพื่อนให้เขารู้สึกไม่มั่นคงว่า
.
"ไม่ได้เจอกันอีกแล้วครูจะไปสอนห้องอื่น"

Reply
Devaknov
1 year ago
ดวงดาวมักจะตกในช่วงเวลาที่เราไม่คาดคิด สิ่งดีดีก็มักเข้ามาในชีวิตในเวลาที่ไม่คาดฝัน วันจันทร์ในชุดสีกากีเราจะได้พบเจอกันอีก แต่ก็นั้นแหละไม่ต้องรู้ทุกอย่างหรอก พระเจ้าไม่มอบพลังให้มนุษย์หยั่งรู้อนาคตก็เพราะว่าชีวิตที่เหลือต่อจากนั้นมันจะไม่มีเซอไพร์อะไรเลย และถ้าไม่มีเรื่องเซอไพร์แล้วมันจะไปสนุกอะไรกันละ

อยากให้ครูมาสอนอีกเด็กๆวิ่งมาเกาะแขนผม ระหว่างทางที่ผมเดินไปส่งกลับห้อง
" ไม่รู้คิดดูก่อน ถ้าเป็นเด็กดีก็คงได้เจอ ครูต้องไปสอนห้องเด็กดีก่อน"
.
และเวลาที่ผมไปสอนห้องอื่นนักเรียนห้องเดิมก็จะวิ่งมาแอบดู อิจฉาเพื่อนห้องนั้นและอยากแย่งความรักจากผม การเดินผ่านหน้าห้องไปดื่มน้ำ จะเป็นอะไรที่น่ารักมากสำหรับผม เพราะจะมีเด็กแกล้งเดินช้าๆแล้วมองเข้ามา และผมจะแกล้งมองไม่เห็นไม่สนใจ จงใช้เวลาที่อยู่ด้วยกันอย่างคุ้มค่าที่สุดนะเพราะเราไม่รู้ว่าวันสุดท้ายของการพบกันจะมาถึงเมื่อไหร่นั่นนคือบทเรียนที่ผมสอนเขาผ่านการแกล้งเป็นไม่สนใจนะ และเมื่อไหร่ที่เราพบกันจงตั้งใจเรียน เพราะเพื่อนห้องนี้กำลังใช้สิทธินั้น
.
.
อิทธิพลของความประทับใจแรกได้ทำงานแล้วและฝังตรึงอย่างแนบแน่น
แต่มันก็แค่ช่วงเเรกเท่านั้นแหละ วิชาคณิตศาสตร์จริงๆกำลังรออยู่ จะมีกี่คนนะที่ชอบวิชาคณิตศาสตร์ ผมคิดในใจเพราะผมต้องการเพียงแค่นั้น.
.
ทุกสิ่งที่ผมทำผมมีแผนการเสมอ รวมทั้งรูปที่ผมถ่ายนักเรียนด้วย ในรูปเหล่านั้นจะมีชื่อเล่นของเขาอยู่ผมจำชื่อจำหน้าเขาไม่ได้หรอก แต่ยิ่งจำได้เร็วเท่าไหร่ผมก้จะยิ่งสร้างความประทับใจได้เร็วเท่านั้น เห้อเปิดเทอมนี่เหนือ่ยทุกปีเลย
.

อีกครั้งที่โทรศัพท์ผมเต็มไปด้วยรูปถ่ายนักเรียน ปีนี้เป็นอีกปีที่ผมจะต้องนั่งปัดโทรศัพท์เพื่อพยายามจำรูปพวกเขาทั้งหมด พวกเขาจะรู้มั้ยว่าผมพยายามจะเป็นครูของเขาขนาดไหน แล้วพวกเขาละจะพยายามเป็นนักเรียนที่ดีของผมมั้ยนะ
Reply