เพราะอะไร เราถึงยังไหวอยู่
             เราไม่ได้อยากเป็นคนเก่ง                             บางครั้งเราอยากถูกกอด
เราเคยพร้อมเสมอ
กับการดูแลรักษาใจใครในวงโคจร
เคยเจ็บปวด หากใครที่เรารักต้องเจ็บปวด

แต่สุดท้าย
สิ่งที่เราทำ เรารัก ห่วง พยายาม 
เพื่อคนที่อยู่ในวงโคจรของเรา
มันจะกลับกลายเป็น..

ในเวลาที่เราอ่อนแอจนแทบอยากหายไป
เราแค่อยากให้มีใครคอยกอดเราเอาไว้บ้าง

เราไม่ได้เก่ง
เราไม่ได้อยากกอดตัวเอง

แต่แล้วมันไม่ก็มี
ไม่มีเลย





คงคล้ายกับแสงดาวตอนใกล้เช้า


เราเหมือนดาวที่พยายามส่องแสง
ให้คุณ คุณในวงโคจรรู้ว่าคุณมีเรา

แต่สุดท้ายเราเป็นได้แค่ดาวตอนใกล้เช้า
แสงอันริบหรี่ กับความพยายามที่จะส่องแสง

และสุดท้ายแสงดาวก็หมดไป

ให้ใครๆเฝ้ารอแสงดาวเพียงช่วงเวลากลางคืน.
 

SHARE
Writer
Homeandhome
Someone
อยากให้มีเพียงเธอกับฉันแล้วหลุดเข้าไปอยู่ในนิทาน

Comments