💚ครั้งหนึ่ง...ที่ไม่ชอบเกาหลี🐦
ฉันไม่เคยคิดฝันว่าตัวเองจะกลายเป็นติ่งเกาหลี เคยนึกสงสัยคนที่เป็นแฟนคลับว่าทำไมถึงหวีด ทำไมถึงทุ่มเทขนาดนี้??

   ฉันเคยเกลียดเกาหลี

   พี่สาวฉันชอบเกาหลีมากๆ สมัยนั้นเรนกำลังดัง พี่สาวฉันคลั่งถึงขนาดเอาโปสเตอร์แปะรอบผนังสี่ด้าน ถ้าลามขึ้นเพดานได้คงทำไปแล้ว โปสเตอร์แต่ละแผ่นกว้างเท่าแขนเด็กๆ ห้าหกขวบกางสองข้างเสียอีก

   ทุกครั้งที่มองพี่หวีดเรน ฉันก็นึกสงสัยตลอดว่าคนเป็นๆ มันมีอะไรให้ชื่นชมขนาดนั้นเลยเหรอ เขาหล่อ นิสัยดี ร่ำรวย เพอร์เฟคเหมือนในนิยายกับการ์ตูนที่ฉันดูไหมนะ?

   ฉันรู้ตั้งแต่เด็กว่าบนโลกนี้ไม่มีคนเพอร์เฟค สำหรับฉันดารานักร้องที่มีความสามารถจริงๆ เท่านั้นฉันถึงจะสนใจจำ บอกตามตรงว่าฉันจำชื่อดาราดังๆ ในไทยไม่ได้สักคน ฉันรู้จักและชื่นชอบแค่ตุ๊กกี้กับคุณแม่โอปอลเท่านั้นแหละ

   สำหรับนักร้อง ถ้าเขามีเสียงที่ดี เทคนิคที่ยอมเยี่ยม ความสามารถน่ายอมรับ เช่น Taylor Swift หรือ Maroon5 หรือคนอื่นๆ บอกตามตรงว่าฉันไม่สนใจว่าเขาเป็นใครหน้าแบบไหน ขอแค่เขาร้องได้ดีก็พอ

   พอโตขึ้นเรื่อยๆ จนประถมปลาย

   ฉันนั่งดูรายการโทรทัศน์ของเกาหลี มันเป็นรายการที่นำดารานักร้องชายมาเดทกับสาวๆ ที่ฉันก็จำไม่ค่อยได้ว่าคนธรรมดาหรือเป็นคนในวงการเหมือนกัน โดยกำหนดเวลา 1 อาทิตย์ ใช้เวลาด้วยกันสองคนตลอดสัปดาห์ หากผู้ชายพอใจจะขอคบก็ตกลงกันก่อนที่จะจบวันสุดท้ายลง

   และตอนจบมันติดตามากจริงๆ ภาพที่ผู้หญิงกับผู้ชายแยกกันเงียบๆ ผู้หญิงนั่งรถจากไปท่าทางเหม่อๆ ผู้ชายก็นิ่งๆ ไป มันทำให้ฉันไม่โอเคมากๆ

   ไม่ว่าพวกเขาจะเฟคหรือจริงใจ แต่การที่เอาความรู้สึกคนมาเล่นมันก็เป็นสิ่งที่ฉันรับไม่ค่อยได้

   ตั้งแต่นั้นมาฉันก็แอบแอนตี้เกาหลีมาตลอด

.
.
.

   เวลาผ่านไป วันหนึ่งฉันกำลังติดยูทูป พวกรายการทำอาหารต่างๆ และจู่ๆ คลิปโมเม้นต์ #markbam มันก็เด้งขึ้นมา

   ฉันรู้จักพวกเขานะ เพราะเพื่อนสนิทฉันเป่าหูให้ฟังมาสามสี่ปี ย่อมจำได้ว่าเขาคือวง GOT7 แต่ใครเป็นใครฉันไม่รู้หรอก หน้าก็คล้ายๆ กันหมด แยกยากชะมัด

   แต่ฉันรู้ว่าแบมแบมเป็นคนไทยนะ (เพื่อนบอก) ส่วนมาร์คมาจากอเมริกา (เพื่อนบอก) และทั้งคู่ก็เป็นคู่ชิปหลักของวงนี้ (เพื่อนฉันชิปเช่นกัน)

   ฉันก็เลยเปิดดูด้วยความว่างในวันหยุด

   เอ๋? ทำไมสายตาของเขาถึงชวนใจสั่นขนาดนี้?

   สายตาของมาร์คทำให้ฉันอดสังเกตไม่ได้ เวลาเขามองแบมมันแปลก มันแฝงความรัก อบอุ่น เอ็นดู ทุกๆ อย่างไว้ในนั้น ทั้งรักทั้งหมั่นไส้ ทุกการกระทำที่เหมือนจะธรรมดา แต่กลับทำให้ฉันรู้สึกว่ามันเป็นมากกว่าเพื่อน

   ฉันเริ่มสืบ เริ่มติดตาม เริ่มจับผิด รื้อค้นข้อมูลจากบรรดาแฟนคลับ

   พวกเขาอยู่ด้วยกันมาแปดปีจะเก้าปีแล้ว มาร์คเลี้ยงน้องมาตั้งแต่อีกฝ่ายตัวเท่าเอว เป็นเด็กฐานะธรรมดาที่ไล่ตามความฝันมาถึงเกาหลี ไม่มีเงินทอง ไม่รู้ภาษา เรียกได้ว่ามาเริ่มต้นจากศูนย์จริงๆ

   ในขณะที่มาร์คมีฐานะดีมากๆ เขาจึงคอยเลี้ยงน้อง อบรมน้องจนโต ดูแลน้องตั้งแต่อาหารการกิน เสื้อผ้า ของใช้ ทุกๆ อย่างในชีวิต

   สองคนต่างชาติที่คอยประคับประคองฝ่าลมพายุ หัดอ่านหัดคลานไปด้วยกัน กอดให้กำลังใจกันและกันยามท้อแท้ ดูแลกันจนความฝันของพวกเขาเป็นจริง

   ดูแลจากเด็กตัวเท่าเอวโตจนสูงเลยคนพี่ไปแล้ว

   จนกระทั่งวันนี้ การดูแลกันของพวกเขาก็เป็นเหมือนชีวิตประจำวัน เป็นความเคยชินไปแล้ว

   จนวันนี้ที่พวกเขามีทุกๆ อย่าง พวกเขาก็ยังมีกันและกันไม่เปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนแม้แต่น้อย

.
.
.

   คุณพอจะเข้าใจบ้างหรือยัง ว่าทำไมฉันถึงหลงรักพวกเขา?

   ฉันสงสัยว่าความรักความผูกพันมันมีจริงในวงการไอดอลหรือ? มีกี่วงแล้วที่แตกระแหง มีกี่วงที่ไม่ลงรอยกัน มีกี่คนที่แสร้งรักกันดี?

   การพบพวกเขา ทำให้ฉันรู้ว่าไม่ว่าที่ไหน ความผูกพันและโชคชะตาก็มักขีดเส้นทางให้คนเราได้พบเจอกัน ไม่ว่าจะสูงต่ำดำขาว หากมีเส้นทางร่วมกัน สักวันเราก็จะเดินบนถนนเส้นเดียวกัน

   พี่น้องนอกสายเลือดที่รักกันยิ่งกว่าพี่น้องแท้ๆ บางคนเสียอีก...มาวันนี้ฉันก็เห็นด้วยนิดๆ

   เลี้ยงกันมาขนาดนี้ บอกว่าเป็นลูกยังได้เลย

   จากนั้นฉันก็ติดตาม GOT7

   ค่อยๆ ซึมซับความมหัศจรรย์ของพวกเขา

   จากเดิมที่ฉันมองว่าวงบอยแบรนด์ต้องคอยคุมพฤติกรรมตนเอง รักษามาดและภาพลักษณ์ตนเองให้เหมาะสมอยู่เสมอ มันดูเสแสร้งและเฟคมากๆ

   พอได้รู้จักวงนี้ บอกเลยว่าทุกอย่างปลิว!

   ไร้สติกว่าฉัน ก็คงจะหนุ่มๆ ทั้งเจ็ดคนนี้เอง!

   เป็นวงที่สมาชิกนึกอยากทำอะไรก็ทำ อยากเต้นก็เต้น อยากทำตัวตลกจนหมดหล่อก็ทำ ไม่มีภาพลักษณ์ให้ดูแล ไม่มีอะไรให้ต้องคีพลุค

   ทุกอย่างเป็นธรรมชาติและมาจากใจล้วนๆ

   นับวันฉันก็ถอนตัวจากหลุมไม่ขึ้น

   พวกเขาไม่ได้หล่อจนโลกตะลึง ไม่ได้ดังจนโลกต้องจดจำ แต่พวกเขาคือแรงบันดาลใจอันแสนวิเศษ เป็นเหมือนพลังใจที่ก่อให้เกิดพลังในตัวฉัน เห็นพวกเขาประสบความสำเร็จ ฉันยินดี เห็นพวกเขามีความสุข ฉันมีความสุขยิ่งกว่า

   หากนี่คือความรัก ก็เป็นความรักที่พร้อมจะสละให้ได้ทุกสิ่ง แม้ว่าจะไม่ได้อะไรตอบแทนมาเป็นรูปธรรม

   แต่ความสุขทางใจ ฉันได้มันมาจนล้นปริ่ม

   ฉันรับรู้ได้ว่าพวกเขาไม่เหมือนไอดอลทั่วไป พวกเขาเหมือนหนุ่มหน้าตาดีธรรมดาๆ ที่มีนิสัยน่าเอ็นดู แค่มีชื่อเสียงโด่งดังเป็นที่รู้จักเท่านั้น

   พวกเขารักแฟนๆ พวกเขารู้ดีว่าแฟนคลับทุ่มเททุกอย่างเพื่อพวกเขา พวกเขารับรู้ดีกว่าใคร และพวกเขาก็เคียงข้างแฟนคลับเสมอ

   ทัศนคติของพวกเขาน่ายกย่องมากจริงๆ พวกเขาไม่สนใจพวกแอนตี้ พวกเขายินดีที่พวกแอนตี้ให้ความสนใจ อย่างน้อยก็แปลว่าคนพวกนั้นคอยติดตามผลงานของพวกเขาตลอดไม่ต่างจากแฟนคลับเลย

   ฉันชอบที่แบมแบมออกตัวปกป้องแฟนคลับ เขารู้ดีว่าพวกเราแค่อยากปกป้องเขาจากความโสมมของวงการไทย ไม่อยากให้เขารับรู้ความทุเรศของสื่อและคนในวงการ พวกเราดีใจที่แบมแบมเข้าใจและยืนข้างเดียวกับเรา นอกจากนั้นเหรอ พวกเราไม่สนใจหรอก

   นับวันฉันก็ขุดหลุมลึกลงเรื่อยๆ จนไม่สามารถถอนตัวหรือสนใจคนอื่นได้อีก

   และนี่คือเรื่องราว...ที่เปลี่ยนความรู้สึกของฉันตลอดกาล


IGOT7 💚 GOT7 🐦

SHARE
Written in this book
Book of the Life
บันทึกในหนึ่งชีวิตของเด็กผู้หญิงมึนๆ งงๆ คนหนึ่ง
Writer
Bambie
Somebody knows.
I don't like the rain, but when you gave me an umbrella with a smile... In that second, I fell in love with you. "พื้นที่นี้คือกระดาษและปากกาของเรา"

Comments