L #1
อีกไม่กี่เดือน เราจะจบ ปี 4 เเล้ว มันเป็นเรื่องที่น่าดีใจนะ ความพยายามที่เราทำมา ทุกอย่างที่ตั้งใจ กำลังจะเป็นจริง เราอดทน เพื่อเรียนครั้งสุดท้าย เเต่ก็เกิดเรื่องที่เราไม่คิดว่ามันจะเกิด เมื่อเราทะเลาะกับเพื่อนสนิท เพราะความเข้าใจผิด ทำให้เรารู้สึกว่า ไม่อยากจะอดทนเรียนต่อไปเเล้ว อยากซิ่วไปที่อื่น อยากหนีไปไกลๆ ไม่อยากอยู่ที่ตรงนี้ เราท้อมาก เราเหนื่อย ทุกๆ วันที่ต้องไปเรียน เราไม่อยากตื่น ไม่อยากทำอะไรเลย เราเครียด ที่ว่าทำไมเราต้องมาเจออะไรเเบบนี้ 
โปรเจ็คจบที่เราทำกับเพื่อนสนิทคนนี้ ทุกวันนี้ก็ยังทำด้วยกัน ตอนเเรก เพื่อนให้เราไปหากลุ่มอื่น เเต่อยู่ดีดี เพื่อนบอกว่าให้มาช่วยกันทำ จะได้จบๆ เอาจริงๆ คือ เราไม่เข้าใจว่า ในเมื่อเพื่อนไม่อยากคบเราเเล้ว จะชวนเรามาทำโปรเจ็คด้วยทำไม เราพยายามคิดในเเง่ดีนะ ว่า เพื่อนคงสงสารเรา เราก็เลย โอเค ได้ ช่วยกันทำ เเต่เมื่อวานที่เราไปคุยงานกับเพื่อน เราเสนออะไรไป เพื่อนก้ทำหน้าแบบ ได้หรอ ใช่หรอ จนเราไม่รู้จะเสนออะไรเเล้ว เเล้วบางเรื่องเราคิดไม่ออกจริงๆ เพื่อนก็มาพูดเสียงดังว่า คิดสิ คิด! คิด! คิด! คือเราแบบ เอ้ยยย คิดเเล้ว เเต่ยังคิดไม่ออก จนเพื่อนอีกคนมาบอกว่า มึง ของเเบบนี้ต้องใช้เวลาหน่อยนะ อีกอย่าง โปรเจ็คเราทำตอนปี 4 เทอม 2 คือคิดไว้ตอนนี้มันก็ดีนะมึง เเต่ ค่อยๆ ไปดีมั้ย จนเราแบบ เฮ้อออ เอาวะ ทนๆ ไป เรื่องไหนที่เราคิดได้ เราก้ช่วย สุดท้าย พอถึงตอนเเบ่งงาน คือเราเป็นคนไม่เก่งการเขียนโปรเเกรมเเต่เรามีความตั้งใจ ความพยายามที่จะช่วย เเต่เพื่อนมาพูดมา 'มึงเขียนไม่ได้ มึงนั่นเเหละที่จะไม่จบ' เรานี่ .. หน้าชา คือ เห้ย กำลังใจ ความตั้งใจกู หายไปหมดเพราะคำพูดของมึงอ่ะ ใช่ ในสายตามึง กูมันคนเรียนไม่เก่ง เเต่มึงไม่คิดจะให้กูเเบบ พิสูจน์ตัวเองเลยหรอ อย่างน้อย เขียนเล็กๆ น้อยๆ กูก้ช่วยได้นะ คือเราอึ้ง พูดอะไรไม่ออก เเล้วเเบบ อืม จริง กูไม่เก่ง กูไม่จบเเน่ๆ เสียใจค่ะ เสียใจมากๆ กำลังใจ เเละความตั้งใจหายไปในพริบตา
SHARE
Writer
WB2487
Std

Comments