คิด...ไม่ถึง :*)
ฉันหยุดความคิดตัวเองไม่ได้
ฉันหยุดคิดถึงเธอไม่ได้...

จริงๆแล้วฉันก็ไม่ใช่คนดีเท่าไรนัก
ทำร้ายคนอื่นทั้งที่รู้ตัวและไม่รู้ตัวมาก็มาก
แต่ที่ร้ายที่สุดคือทำร้ายตัวเอง
ฉันทำร้ายตัวเองได้อย่างน่าตบที่สุด
ทำแบบรู้ตัวช้าเสียด้วยสิ อีเด๋อเอ๊ย

ก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้มาโดยตลอด
แต่พอเวลามันล่วงเลย 
อยู่ดีๆก็นึกถึง 
แล้วอยู่ดีๆก็เสียใจ อ้าวทำไมมันเจ็บวะ
ทำไมฉันถึงรู้สึกแย่ได้ขนาดนี้วะ

2 ปีค่ะ ฉันปล่อยเวลาล่วงเลยผ่านมา 2 ปี 
ไอ้บ้าเอ้ย มารู้ตัวตอนนี้ก็สาย 
มันไม่มีอะไรเหมือนเดิมแล้วจ้า
เขาไปแล้วจ้า
เขาไปไกลจนฉันไม่มีทางวิ่งตามทัน

โอ้โห เหตุการณ์มัน flashback อีกแล้วโว้ย
วันนั้นฉันหยุดทุกอย่างไว้เพราะรู้สึกไม่คู่ควร
วันนี้ ต่อให้ฉันอยากเริ่มต้นใหม่แทบตาย
ฉันก็ยังอยู่ในสถานะเดิม ก็คือ ไม่คู่ควร

ไอ้บ้าเอ๊ย ทำไมเธออยู่สูงจังวะ
สูงขึ้น สูงขึ้น และสูงขึ้นเรื่อยๆ
ในขณะที่ฉันยืนอยู่ตรงที่เก่า
มองเธอที่ไกลออกไปเรื่อยๆ ไกลออกไปเรื่อยๆ
..................

คิดถึงช่วงเวลานั้นของเรา
การเดทกันแสนประหลาดของเรา
การ kiss กันผ่านช้อนไอติมของเรา
ไอ้บ้าเอ๊ย 
เธอทำให้ฉันมอง momo paradise เป็นแค่ร้านชาบูไม่ได้
และเธอทำให้ฉันไป emquartier ด้วยความรู้สึกเดิมไม่ได้เช่นกัน
บ้าไปแล้ว เรื่องมันสองปีกว่าแล้ว

มันน่าเสียใจ 
มันน่าเสียใจที่สุดท้ายคนที่ทำให้ฉันเสียใจที่สุด มันคือฉันเอง 
ฉันเองนี่แหล่ะ ล้วนๆเลย



ฉันฝันถึงเธอนะ
ในฝันนั้นเหมือนเดทนั้นของเราเลย
ไม่สิ มันดีกว่า ดีกว่ามากๆ 
เราจับมือกัน ยิ้มกว้างให้กัน
โคตรมีความสุข มันโคตรจะมีความสุข


แล้วฉันก็ตื่นมาพร้อมกับการปวดหัว
เหมือนหัวจะระเบิด
ยิ่งย้ำว่าฝันกลางวันอันแสนวิเศษของฉันมันจบลง
พร้อมกับความจริงที่ว่า...

มันคือฝันกลางวันที่ไม่มีวันเป็นจริง


SHARE
Writer
Marisol
สตรีวัยกำดัด
ขี้บ่นเยี่ยงป้า เป็นบ้าอย่างเป็นปกติ

Comments