S N E A K : l o s e r
พวกคุณเคย...มีความรู้สึกว่าชอบเขา ทั้งที่ไม่ได้คุยกันบ่อยบ่อยหรือเปล่าครับ? ครับ นั่นคือคำถามที่ผมถามพวกคุณ และมันเป็นคำถามที่ผมสงสัยมันมาตลอด

ตั้งแต่ที่ผมเริ่มรู้สึกแปลกแปลกกับใครคนหนึ่ง

ถ้าเกิดเคย หรือไม่เคยก็ช่วยบอกผมทีนะ ผมอยากลองฟังเรื่องราวจากพวกคุณดู:)

โอเค มาที่เรื่องของผมต่อกันดีกว่า

เรื่องมีอยู่ว่า

...
ผมก็แค่หวั่นไหวกับคนหนึ่งเท่านั้นเอง จบ
ฮา

ไม่ตลกเหรอ? เสียใจจังเลยครับ

เอาใหม่อีกรอบนะ

เอาล่ะครับ พวกคุณจำบทความก่อนหน้าได้หรือเปล่า?
สามปีที่แล้วน่ะ

ตอนนี้เราจะมาอยู่ที่ปัจจุบันกันครับ

ผมรู้สึกแปลกแปลกกับคนผู้หนึ่ง เขาเป็นรุ่นพี่อีกแล้วล่ะครับ
ผมเป็นอะไรกับรุ่นพี่นักนะ?

เราไม่ค่อยได้คุยกันบ่อยเท่าไหร่นัก เรียกได้ว่าแทบไม่คุยกันเลยดีกว่านอกจากเรื่องงาน
อาจมีนอกเรื่องบางครั้ง แต่แค่พักเดียวเราก็กลับมาที่งานต่อ

เขาเรียนมหา'ลัยครับ
ผมเป็นเพียงเด็กมอปลายธรรมดา

ทุกวันผมจะเห็นการใช้ชีวิตเขาผ่านหน้าฟีด
บางวันเขาอัพโหลดรูปขวดเอ็มร้อย บางวันอัพรูปโมเดลที่กำลังตัด
บ้างก็สัตว์เลี้ยง
มีโพสต์อื่นบ้าง จำพวกเรื่องการเรียนและสุขภาพ

รู้สึกตัวอีกทีผมก็เหมือนซึมซับและคอยมองอยู่ตลอดเสียแล้ว

อ่า ลืมบอกไป
ผมไม่ได้บอกว่าผมรู้สึกอะไรกับเขา ผมทำเพียงแค่เก็บเอาไว้ก็เท่านั้นล่ะ

ผมขอแค่แอบมองการใช้ชีวิตของเขาอยู่เงียบเงียบแบบนี้ก็สบายใจ

ไม่อยากก้าวก่าย

เพราะผมกลัวที่จะถูกผลักไสออกมา

ไม่อยากเข้าไปหา(ในความหมายรุกจีบ)

เพราะผมกลัวว่าเขาจะเปลี่ยนไป

ผมว่าระยะห่างของเราตอนนี้กำลังพอดี
เป็นพี่น้องกันแบบนี้ดีแล้ว
ผมไม่อยากให้เขาห่างไปจากผมเหมือนคุณคนนั้นอีก

มันเจ็บนะครับ

และคิดว่ามันคงจะเจ็บมากขึ้นไปอีกถ้าเขาห่างจากผมไปอีกคนหนึ่ง
เพราะอย่างนั้น...เพียงเท่านี้ผมก็พอใจแล้วล่ะ

แอบมองตรงนี้

เป็นแค่ไอ้คนขี้แพ้ที่กลัวความสัมพันธ์ที่จะเปลี่ยนแปลงไปในทิศทางเดียวกันกับบทละครเรื่องแรกอย่างสามปีก่อน

มือผมลูบเข้าที่ใบหน้าตน

สวมหน้ากากน้องที่แสนดี

ปิดบังความรู้สึกที่ร้อนรุ่มดังเปลวเพลิงที่สุมอยู่ข้างใน

ปิดเอาไว้ให้มิด ห้ามเปิดเผยออกไป

ก่อนที่จะทำให้เสียคนที่รักไปอีกคน
SHARE

Comments