สัตว์ประหลาดในตัวผม
      สวัสดีครับ ผมชื่อ FIXED(นามปากกา) ผมเป็นคนๆนึงที่เวลาโกรธหรือโมโหจะไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ผมจะรู้สึกว่าผมต้องการที่จะปล่อยมันออกมา ไม่สิ ผมจำเป็นที่ต้องปล่อยมันออกมา ไม่งั้นในตัวผมมันจะยิ่งร้อนระอุเหมือนข้างในมันจะระเบิด
      ส่วนตัวผม ผมคิดว่าตัวผมมีปัญหาทางด้านจิตใจ แต่ผมก็ไม่เคยไปหาหมอจริงๆจังๆครับ จำได้ว่าเคยไปหาหมอจิตแพทย์ตอนเด็กๆที่เขาบอกว่าผมเป็นสมาธิสั้น แต่หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้ไปอีกเลย เพราะสิ่งที่ผมต้องทำในชีวิตประจำวันของผมและอีกหลายๆปัจจัย
      ผมโตมากับครอบครัวที่เหมือนจะอบอุ่นแต่ก็ไม่ค่อยเท่าไหร่ ในความคิดผมน่ะนะ ครอบครัวผมมี5คนครับรวมตัวผมด้วย มีพ่อ แม่ น้องและยาย ตั้งแต่จำความได้แม่ผมเป็นคนอารมณ์ร้อนและชอบตีผม ต่างจากพ่อผมที่เป็นคนใจเย็นและมีเหตุผล ผมคิดมาตลอดว่าที่แม่ตีผมเป็นเพราะผมผิดจนผมโตขึ้น ผมถูกแม่ใช้สิ่งของรอบตัวมาเป็นอาวุธ แม่ผมเก่งนะครับ ที่หยิบจับอะไรก็เอามาเป็นอาวุธได้หมดเลย มาถึงตอนนี้คุณคงคิดว่าผมเล่าทำไม ผมก็ไม่รู้ครับ ผมแค่คิดว่ามันอาจจะเป็นจุดกำเนิดของไอ้เจ้าสัตว์ประหลาดตัวนั้น
      ทุกส่ิงทุกอย่างที่คุณคิดออกว่าผู้หญิงคนนึงสามารถหยิบมาตีลูกได้ ผมโดนตั้งแต่มือ ไม้บรรทัดจนถึงไม้กอล์ฟ มันมีเยอะจนผมคิดว่าถ้าพิมพ์หมดคุณคงจะเบื่อก่อน แต่มไม่อยากให้คุณคิดว่าแม่ผมเป็นคนไม่ดีนะ เขาก็คงมีปัญหาของเขาในใจ ทุกครั้งที่ผมจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษไม่ได้หรือทำอะไรที่เขาสอนไม่ได้ เขาก็จะตะคอกและตีผม ผมร้องจนสุดเสียงเขาก็ไม่เคยหยุด วันนึงผมเริ่มคิดได้ว่าเขาทำเกินกว่าเหตุ ผมจึงเริ่มสู้กลับโดยการไม่กลัวเขาอีกต่อไป ผมเผชิญหน้ากับความกลัวของผม และผมก็ทำมันสำเร็จ เขาทำอะไรผมไม่ได้อีกต่อไป
Fight your fear and you'll be in battles forever.
Face your fear and you'll be free.
สู้กับความกลัวจะทำให้คุณสู้กับมันตลอดไป
เผชิญหน้ากับความกลัวจะทำให้คุณเป็นอิสระ 
     สิ่งที่ผมสังเกตได้ในตัวเองตลอดเวลาที่ผมโตขึ้น ผมเป็นคนอารมณ์ร้อนเหมือนกับความกลัวของผมไม่มีผิด ผมเป็นคนหัวรุนแรงแบบที่ผมไม่ชอบ ทำไมกันนะ ทำไมผมกลับกลายเป็นสิ่งที่ผมเกลียดและกลัวมากที่สุด ผมพยายามหลายต่อหลายครั้งที่เปลี่ยนนิสัยนี้ หรือมันกลายเป็นสันดานไปแล้ว ผมก็ไม่แน่ใจ แต่ผมพยายามที่จะเปลี่ยนตัวเองเพราะผมไม่ชอบมัน
      มันทรมานเหลือเกินคุณรู้มั้ย การที่ผมไม่สามารถทำอะไรกับความโกรธตัวเองได้ ผมไม่สามารถทำอะไรสัตว์ประหลาดตัวนั้นในตัวผมได้เลย ผมเคยทำลายข้าวของ แต่พอไอ้สัตว์ประหลาดนั้นมันตัวเล็กลง ผมก็ต้องมานั่งเก็บวาดของที่มันพัง ผมเลยคิดว่ามันไม่ใช่วิธีที่ดี จนวันนึงที่ไอ้สัตว์ประหลาดมันโกรธมาก ตัวใหญ่มากจนผมควบคุมมันไม่ได้เลย แต่ถ้ามันทำลายข้าวของ ผมก็ต้องมานั่งเก็บกวาด มันจึงต่อยกำแพงซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนมันค่อยๆตัวเล็กลง
ผมทำได้      ตอนนั้นผมคิดแบบนี้ แต่ความจริงแล้วมันไม่ใช่เลย ผมยังคงมีสัตว์ประหลาดในตัวผมและเหมือนจะตัวใหญ่มากกว่าเดิมซะด้วย แต่ด้วยความที่ผมไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อไป เวลามันตัวใหญ่ผมก็จะปล่อยให้ผมทำลายตัวผมให้พอ มันดูเป็นวิธีที่ดีที่สุด ณ ตอนนั้น    
      จนตอนนี้ผมก็ยังไม่รู้ว่าอะไรคือวิธีการรับมือที่ดีที่สุด แต่ผมค้นพบว่าถ้าผมไม่คิดถึงมันมากพอ วันนึงถ้าผมเจอสิ่งที่ทำให้มันตัวใหญ่ขึ้น มันก็จะไม่มีผลอะไรกับผม

    
 ผมทั้งโกรธทั้งเกลียดที่ตัวเองเป็นแบบนี้แต่ผมจะทำอะไรได้ ผมทำได้แค่ยอมรับว่ามันคือส่วนนึงในตัวตนของผมและหวังว่าสักวันนึง ผมจะมีวิธีรับมือกับมัน


Question of the day:
มีใครเป็นแบบผมมั้ยครับ คุณมีวิธีรับมือกับสัตว์ประหลาดตัวนี้ยังไง?
หรือคุณอาจจะไม่ได้มีสัตว์ประหลาดแบบผม แต่อยากจะแนะนำก็ได้ครับ
ผมมองหาแนวทางใหม่ๆอยู่



P.S. สำหรับคนที่อ่านมาถึงจุดนี้คงคิดว่าไอ้นี่มันพล่ามอะไรของมัน คือผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผมอยากจะเขียนอะไร ผมไม่รู้ว่าประเด็นของเรื่องนี้คืออะไรแต่ขอบคุณที่อ่านมาถึงบรรทัดนี้นะครับ

SHARE
Writer
FIXED
survivor
you're the reason why i'm alive

Comments

Chikit
10 months ago
ผมว่าไปปรึกษาจิตแพทย์นะครับ เอาจริงๆแล้วมีคนที่มีประสบการณ์เยอะแยะเลย แล้วก็มีคนที่เค้าเชี่ยวชาญในการจัดการกับเข้าสัตว์ประหลาดอยู่นะครับ ไม่แน่ว่าทางออกที่คุณมองหามาตั้งนาน อาจจะอยู่ใกล้ตัวกว่าที่คุณคิด เราทุกคนมีหมดแหละครับ ความมืดในตัวเรา แต่เราต้องเรียนรู้ที่จะจัดการกับมันให้ทัน ฝึกสมาธิ จับจิตตัวเองก็ได้ผลน้า รู้ตัวอยู่ทุกๆขณะว่ากำลังทำอะไร ยังไงก็ขอให้โชคดีนะครับ
Reply
FIXED
10 months ago
ขอบคุณมากนะครับ
grey
10 months ago
เวลาสัตว์ประหลาดเราเลือกที่จะหัวเราะออกมาดังๆ ยิ้มให้ตัวเองเหมือนคนบ้า ไม่รู้สิ เราว่ามันเป็นสารอาหารดีๆอย่างหนึ่ง คุณลองหาสารอาหารของตัวคุณดูสิ :)
Reply
happinesstarn
10 months ago
สัตว์ประหลาดของคุณ เกิดขึ้นจากจิตใต้สำนึกปกป้องตัวเองค่ะ ตอนเด็กคุณยอมที่จะให้แม่ทำร้าย แต่พอโตขึ้น เริ่มสู้ได้ จิตใต้สำนึกของคุณบอกว่า เกมนี้คุณชนะ เมื่อจิตมันรู้ว่า มันต้องกระทำแบบนี้จึงจะชนะ มันก็จะสั่งให้เรากระทำค่ะ ก้าวร้าวขึ้นเรื่อยๆ และเรื่อยๆๆๆ เพื่อปกป้องความอ่อนแอของตัวเอง จริงๆพื้นฐานคุณเป็นคน sensitive ค่ะ ไม่ใช่คนก้าวร้าวอะไรเลย
Reply
Namimii
10 months ago
เอ่อ.. ยกมือ
เป็นคนอารมณ์ร้อน หงุดหงิดง่ายมากค่ะ
แต่เราจะแบบโกรธง่ายหายเร็ว
แต่มาทีนี่คือขึ้นสุดลงสุดเลยนะ
แต่ไม่เคยทำลายข้าวของ เพราะงก 555
ไม่ทำร้ายตัวเอง เพราะขี้เกียจะมานั่งทำแผล
แต่ที่น่ากลัวคือเรามันพวกปากไว คนอื่นอาจจะไม่เจ็บตัวแต่ปวดใจจากคำพูดของเรา
ซึ่งเราว่ามันแย่มาก ที่เราทำให้คนอื่นเสียใจแล้วเราก็ต้องมานั่งเสียใจทีหลัง
ตอนนี้ก็ดีขึ้นนะคะ แต่ไม่ถึงกับเปลี่ยนไปเลย
ก็ยังมีอยู่บ้าง
เราใช้วิธีคุยกับอีกคนหนึ่งที่เราสร้างขึ้นมาในความคิด เหมือนกับมีเพื่อนอีกคนคอยรับฟังในมุมของเราที่บางทีเราก็พูดออกไปให้ใครฟังไม่ได้ แต่สุดท้ายแล้วก็เป็นเราแหละที่คอยรับฟังตัวเอง มันก็ดีตรงที่เราเข้าใจความรู้สึกตัวเองมากขึ้นก่อนที่จะพยายามไปเข้าใจความรู้สึกคนอื่น
เอ่อ มันอาจจะฟังดูประหลาดๆ แต่ก็เหมือนกับนั่งคุยกับตุ๊กตาหมีหรืออะไรประมาณนั้น
แต่ก็ แอบๆ หน่อยก็ดีนะ เนี่ยโดนว่าเหมือนกันว่าเป็นบ้ารึเปล่ามาพูดคนเดียวอะไรแบบนี้
แต่มันเป็นวิธีที่เข้าได้กับเราอะ
หวังว่าจะช่วยได้บ้างนะคะ:) เป็นกำลังใจให้ค่ะ
Reply
WKstory
6 months ago
ผมก็เป็นพวกหัวรุนแรงอยู่เหมือนกันแนวเพลงที่ฟังอยู่ก็จะเป็น Metal ซะส่วนใหญ่ แต่ถ้าหากหงุดหงิดมากๆ ถึงขนาดควบคุมไม่ได้ก็จะพังข้าวของอยู่บ่อยๆ เหมือนกัน แต่วิธีที่ผมทำบ่อยสุด ถ้าหากสติมันยังไม่หลุดจนเกินไปก็จะเป็นการ "ใส่หูฟังเปิดเพลง Metal ที่มันหนักๆๆๆๆๆ หนักเท่าที่จะหนักได้และเปิดเสียงใน Max และร้องตะโกนออกไปกับมัน"
Reply