ยินดีด้วยนะกับก้าวแรกของความฝัน
“นี่ๆ ฝันอยากเป็นอะไรหรอ”
“ถ้าเอาความฝันจริงๆ เราก็อยากเป็นนางแบบนะ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้”
“ทำไมอะ”
“สุดท้ายเราก็คงทำงานราชการ เธอรู้ใช่ไหมทำไม”
“อืม”

ปี1
ขออนุญาตนะคะ รับสมัครนักศึกษาเดินแบบในงานโปรเจกต์จบของนักศึกษา...
แสดงความคิดเห็น
จิ่งคนสวย
@เธอผู้มีความฝัน เขาหานางแบบ ลองไปแคสดู~
เธอผู้มีความฝัน :ไม่เอาาา 

ปี2
ขออนุญาตแอดมินนะครับ รับนักศึกษาเดินแบบ....
แสดงความคิดเห็น
จิ่งเองงง
@เธอผู้มีความฝัน  ไปไหมมม
เธอผู้มีความฝัน:อยากไปป ไปด้วยกันไหม
ติ่งเองงง:ดูความสูงเราด้วย!!!

ปี3 
ขออนุญาตแอดมินนะคะ รับสมัครนักศึกษาเดินแบบในงานโปรเจ็กต์จบของนักศึกษา...ท่านใดที่สนใจสามารถสมัครได้ที่
แสดงความคิดเห็น
โต๋เต๋ @เธอผู้มีความฝัน ไปไหมมม~
ตอขอ@เธอผู้มีความฝัน ไป!ลอง!

นี่คือบทสนทนา บทสนทนาหนึ่งของจิ่งกับเพื่อนผู้มีความฝันคนนึง ที่มักเกิดขึ้นซ้ำ ๆ ทุกปีทุกปี ในตอนแรกที่เห็นเพื่อนคนนี้ เขาสูง หน้าเก๋ และดูเหมาะกับการเป็นนางแบบ ทุกคนพูดว่าเขาน่าจะเป็นนางแบบ เพราะเขาสูง เขาไม่พอใจกับความสูงของเขา เพราะมันทำให้เขาโดดเด่น และมักโดนถามเสมอว่าทำไมถึงสูง 

การโดนถามคำถามเดิมๆ และพูดแต่ประโยคเดิมๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เกิดคำถามขึ้นว่า เขาจะอึดอัดไหม มันเป็นสิ่งที่เขาต้องการหรอ แค่เขาสูงเขาต้องเป็นนางแบบหรอ เรากำลังยัดเหยียดความคิดของเราให้คนอื่นไหม 

จนในที่สุดก็ได้ถามออกไปถึงความต้องการนั้น ว่า เขา -เธอผู้มีความฝันคนนั้น ก็อยากเป็น แต่เพราะความกลัว ความไม่กล้า และความหวั่นเกรงต่ออนาคตทำให้เธอ เลือกที่จะอยู่ในcomfort zone ที่ตัวเองพอใจ 

แต่ในท้ายที่สุดเธอ ก็เลือกที่จะก้าวเดินออกจากโซนที่ตัวเองพึงพอใจ โซนความกลัว ไปสู่โซนความกล้า โซนความหวั่นเกรง ไปสู่โซนกล้าเผชิญ เธอเลือกที่จะก้าวเดินออกไปอย่างเข้มแข็งและเด็ดเดี่ยว เธอเลือกที่จะบอกกับกลุ่มเพื่อนของเธอว่า “เราไปแคสมาแหละ”
แม้ผลยังไม่ออกว่าผ่านหรือไม่ แต่ทุกคนล้วนแสดงความดีใจกับเธอ 


มาวันนี้ดีใจด้วยนะ ในที่สุดก็ได้ลองทำตามความฝัน โดยที่ไม่มีอะไรเหนี่ยวรั้งสักที  “คนเรามีชีวิตแค่ชีวิตเดียว อยากทำอะไรก็ลองทำ ทำไปเถอะ ถ้าอยากทำ” เธอพูดอย่างนี้  

วินาทีที่เห็นเธอเดินบนเวที แม้จะเป็นงานเล็ก ๆ ไม่ได้ใหญ่ เป็นงานจบของนักศึกษา ไม่ได้มีตากล้อง ช่างภาพ หรือคนดูมากมาย แต่วินาทีนั้น พวกเราดีใจกับเธอมากนะ น้ำตาที่เกิดจากอะไรก็ไม่รู้ไหลรินลงมา ด้วยความยินดี ยินดีด้วยนะกับการก้าวเดินของความฝันก้าวแรก (มีเพื่อนบอกว่ามันไมใช่ก้าว แต่มันคือคืบแรก (ช่างพูดไปเรื่อย เชอะๆ) ) ไม่ว่าจะคืบ หรือก้าว แต่ในท้ายที่สุดก็เริ่มออกเดินแล้วนะ สิ่งที่เรียกว่าความฝัน

การกระทำและความกล้าครั้งนี้ของเธอ ทำให้เพื่อนหลาย ๆ คนเริ่มที่จะกล้าทำอะไรมากขึ้น ก็เพราะชีวิตตอนนี้มีแค่ครั้งเดียวเนอะ อยากทำอะไรก็ทำ 

ส่วนจิ่งนั้นก็อยากทำ แต่ตอนนี้ยังคิดไม่ออกว่าอยากทำอะไร ไม่มีอะไรที่พิเศษ ชอบเป็นพิเศษ อยากทำเป็นพิเศษ หรือรู้สึกใจเต้นเป็นพิเศษ สุดท้ายก็ได้แต่หวัง ว่าสักวันจิ่งจะก้าวออกจาก comfort zone กล้า และค้นพบสิ่งพาตัวเองออกไปเจอโลกมากกว่านี้นะ 

แด่เธอผู้มีความฝัน
ขอมอบความยินดีกับความฝันที่กำลังเติบโตขึ้นของเธอและเพื่อนผู้ที่กำลังเดินก้าวเดินในหนทางแห่งชีวิต และความฝัน

แด่จิ่งผู้ที่ยังต้องค้นหาต่อไป 

ปล.ปัจจุบันนี้เธอมีงานเดินแบบติดต่อมาอย่างมากมายเลยยย เนี้ย!! ดีนะเนี่ยที่ลองเปิดโลกตัวเองสักครั้ง ทำตามที่ใจอยาก ไปให้สุด อย่าหยุดที่คำว่ากลัว 555 

ใครที่มีความฝัน อยากลอง การทำอะไรสักอย่าง ลองทำดูสิคะ ลองลงมือทำดู ถ้าใช่ก็ทำต่อ ถ้าไม่ใช่ก็ถือว่าเราได้ลองแล้ว  จะได้ไม่เสียใจทีหลัง 
จิ่งเคยได้ยินคำพูดคำพูดหนึ่งที่เขาพูดว่า ความล้มเหลว เป็นแม่ ของความสำเร็จไม่มีใครประสบความสำเร็จโดยไม่เคยล้มเหลว ผิดหวัง หรือเสียใจ ใครที่รู้ว่าเราอยากทำอะไร ลงมือทำเลย!! ผลจะออกมายังไง ก็ต้องยอมรับ และลุกขึ้นสู้ใหม่ อย่าให้เราต้องมารู้สึกว่า “รู้งี้ ทำตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว” ลุยเข้าไปเลยยยย สู้ๆค้าาาา

ส่วนคนที่ยังค้นหาตัวเอง เราก็มาค้นหาตัวเองต่อไปด้วยกันนะคะ จิ่งก็กำลังหาเหมือนกัน😂😂😂


 จิ่ง
12/5/61 (วันที่เธอเดินแบบงานแรก)








SHARE
Writer
Gingggg
Think teller (own)
เรื่อยๆ

Comments