รถเมล์
พอดีเช้านี้เปิดสมุดจดบันทึกขึ้นมาดู...ก็เห็นข้อความที่จดไว้ 
จำได้ว่า จดมันไว้ตอนที่อยู่บนรถเมล์ทั้งนั้น...
ทุกวันนี้ บนรถเมล์ ก็ไม่ต่างจากบ้านอีกหลังของผม
ไม่นึกว่าชีวิตของผมจะต้องมาคลุกคลีกับรถเมล์ จนกระทั่งถึงช่วงที่เรียนมหาวิทยาลัย

บนรถเมล์ให้ทำผมคิดอะไรได้หลายๆอย่าง ระหว่างการเดินทาง 
ทั้งเรื่องงาน มุมมอง แง่คิด ทัศนคติ และอื่นๆ อีกมากมาย
ไอเดียของผม ส่วนมากก็จะผุดขึ้นมาตอนอยู่บนรถเมล์นี่แหละ 
จึงต้องพกสมุดจดบันทึกไว้ กันไว้ก่อนที่มันจะปลิวหาย ออกนอกหน้าต่างของรถเมล์... 

สิ่งที่ผมชอบทำเป็นปกติ เวลาขึ้นรถเมล์ ไม่ต่างจากคนส่วนมากสักเท่าไหร่ 
คือ มองหน้าต่าง เหลือบมองผู้คนโดยสารไปมา ฟังเพลง และงีบหลับ


มองหน้าต่าง 
แม้ว่าภาพเห็นจะซ้ำๆ ซากๆ เพราะเป็นเส้นทางเส้นเดิม ที่เดินทางไปกลับทุกวัน แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเบื่อ มันทำให้ผมเห็นว่า มีหลายๆสิ่ง กำลังพัฒนา หลายๆสิ่งกำลังเคลื่อนไหว หลายสิ่งที่ยังคงอยู่ที่เดิม บนกระแสกาลเวลา ทั้งเร็วและช้าปะปนกันไป

มองผู้คน 
แม้การเหลือบมองดูคนนั้น คนนี้ จะดูเสียมารยาท แต่ผมแค่มองผ่านเป็นครั้งคราว อย่างน้อย ผมก็เห็นสีหน้าของผู้คน เห็นการวางตัวในรูปแบบต่างๆ เห็นสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงไป
เห็นความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า และอิดโรย จากการผ่านเรื่องราวต่างๆ ที่ผมไม่สามารถจะหยั่งรู้ได้ เห็นความสุข จากใบหน้าที่ยิ้มแย้ม สดใส และอิ่มเอิบ ราวกัับสมหวังในสิ่งที่ปรารถนา เห็นน้ำตา ที่คาดว่าจะเกิดจากความผิดหวัง ความเศร้า ที่ไหลรินเหมือนหยาดฝน บนหน้าต่างของรถเมล์

ฟังเพลง 
สิ่งนี้กลายเป็นสันดานของผม ตั้งแต่มีโทรศัพท์มือถือที่สามารถฟังเพลงได้ ทุกวันนี้ ผมพกโทรศัพท์ไว้เพียงแค่ ติดต่อ ไว้แทนนาฬิกา และฟังเพลง ไม่มีมากไปกว่านี้

งีบหลับ 
วันไหนที่เหนื่อยมาก เหนื่อยกายบ้างก็ดี เหนื่อยใจบ้างก็ดี บนรถเมล์ จะกลายเป็นที่หลับนอนของผมในทันที หลังจากขึ้นรถและจ่ายค่าโดยสาร ผมได้ฝากชีวิตของผม ไว้กับรถเมล์ที่ผมโดยสาร จนกว่าจะถึงป้ายที่ผมลง ถึงรถเมล์จะขับเร็วบ้าง หรือช้าบ้าง ในบางครั้ง
ท้ายที่สุด รถเมล์ ก็ช่วยให้ผมได้กลับถึงบ้าน ได้มานอนหลับ
อยู่ในบ้านที่แท้จริงของผม อย่างเป็นสุขอยู่ดี
SHARE
Writer
3693
etc.

Comments