ทำความรักให้เป็นทฤษฎีครึ่งวงกลม 🌓

...คนเราจะอยู่ได้ไหมถ้าปราศจากความรัก?

“ไม่ได้หรอกน่า”     ความคิดในหัวของเธอได้ตอบกลับหลังจากอ่านประโยคสั้นๆบนหน้า timeline ที่เลื่อนผ่าน 

ภายใต้ความมืดในห้องที่มีเพียงแสงสว่างบนหน้าจอ MacBook ในมุมๆหนึ่ง มุมโปรดของเธอ โซนที่นั่งทำงานประจำของเธอ เธอมองดูเวลาที่หมุนไป ขณะนี้เวลา 03:06 เธอนั่งอยู่ตรงนั้นมา 7 ชั่วโมง เพื่อรอให้ใครคนนึงตอบกลับข้อความบน messenger ที่ถูกอ่านแต่ขาดการตอบกลับในระยะเวลากว่า 7 ชั่วโมงก่อน


ทำไมกูอกหักบ่อยจังวะ!

เธอหยิบคุ้กกี้ในถาดสีแดง พลันเลื่อนฟีดไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมาย ใบหน้าที่เต็มไปด้วยสิวนอนดึก และรอยดำบนขอบตา กำลังส่งสัญญาณเตือนสุขภาพของเธอ 


: นี่กูรออะไรอยู่วะ

เธอตั้งคำถามในขณะที่สายตามองไปยังจุดสีเขียวตรงแท็บด้านล่างของ Facebook 
 

: ออนแต่ไม่ตอบเนี่ยนะ?

เธอขมวดคิ้ว ตั้งคำถามกับตัวเองเป็นร้อย ภาวนาให้เขามีเหตุผลจำเป็นที่ทำให้ไม่สามารถตอบเธอได้ เธอหวังว่าเขาจะมีเหตุผลจำเป็น ขอให้เป็นแบบนั้นเหอะนะ


แต่ความคิดมันจะจบแค่นั้นจริงหรอ?

04:43

: ไม่ไหวแล้วนะเว้ย!

เธอเริ่มเบื่อกับการรอคนๆนึง ที่ไม่เข้ามาตอบเธอแม้แต่ข้อความเดียวในระยะเวลา 8 ชั่วโมงกว่าๆ ไฟสีเขียวยังคงเด่นสง่าอยู่เพียงจุดเดียวที่เธอสนใจที่สุดในตอนนั้น แต่กลับเป็นจุดที่เธอมองแล้ว กลับเศร้า และเหนื่อยเหลือเกิน 



: นี่กูมาถึงจุดที่รอคนๆนึงตอบได้นานขนาดนี้เลยหรอวะ รอบที่เท่าไหร่แล้วที่กูต้องมารอคนเดิมๆ ซ้ำๆแบบนี้บ่อยๆ

“หรือเราให้เค้ามากเกินไปจนตัวเราเองที่เสียสมดุล?”



เธอตั้งคำถามกับตัวเองอีกครั้งในระยะเวลาสั้นๆ พลันคิดถึงความรู้สึกทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับคนหนึ่งคน ในระยะเวลา 6 เดือนเศษ


ที่ผ่านมาแม่งกูได้อะไรกลับมาบ้าง


ทำให้รู้ว่า ที่ผ่านมานั้น เธอพยายามมาโดยตลอดที่จะคุยกับคนๆนึง เธอเริ่มเหนื่อย จริงๆก็เหนื่อยมาสักพักแล้ว แต่ครั้งนี้ไม่ไหวแล้วจริงๆ เธอรู้สึกว่าที่ผ่านมา เธอขาดทุนกับการลงทุนของตัวเองจริงๆ



ตอนคุยก็มีความสุขนะเว้ย ไม่งั้นจะมานั่งรอแบบนี้ทำไม 


: อืม มันก็มีนั่นแหละ แต่รอเป็นชั่วโมงเพื่อข้อความตอบกลับเพียงไม่กี่ตัวอักษร ใครมันจะรอได้ตลอดวะ! คนอื่นแม่งอาจจะให้ความสุขเราได้โดยไม่ต้องรอนานขนาดนี้ก็ได้ปะวะ?


เธอคิดกับตัวเองพลันจ้องไปยังจุดสีเขียวนั้น แล้วมองด้วยความหมดหวัง ก่อนที่จะ log out ปิด MacBook แล้วเดินไปที่เตียงนอนอย่างโซซัดโซเซ


คนเราจะมีความรักยังไงให้ไม่เจ็บปวดมากมายขนาดนั้นกัน


“หรือคนที่เจ็บที่สุด คือคนที่รู้สึกมากที่สุด” 


เธอกอดหมอนข้าง หลับตาคิด พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาจากตาทั้งสองข้างของเธอ



: แม่งไม่คุ้มเลยหวะ เสียเวลา ไม่เห็นค่ากันบ้างเลยรึไงวะ

เธอลืมตาขึ้น แล้วใช้มือด้านขวาปาดน้ำตาออก สูดน้ำมูกกลับเข้าไปราวกับว่าจะฮีลความรู้สึกตัวเองให้กลับมาปกติอีกครั้ง



รูปครึ่งวงกลมที่ติดฝาผนังห้อง


เธอหันไปเห็นกระดาษใบขาวตรงฝาห้อง แสงจากไฟข้างนอกสอดเข้ามากระทบที่กระดาษใบนั้น เป็นรูปวาดครึ่งวงกลมของหลานชายตัวน้อยของเธอ เธอมองมันอยู่สักพัก พลันนึกถึงวงกลมจากจุดสีเขียวบน Facebook ของเขา เธอหดหู่ใจ ตั้งคำถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ถ้าไม่อยากคุยทำไมไม่บอกวะ จะได้ไม่ต้องรอไง” 



    ครึ่งวงกลมบนกระดาษใบนั้นได้สร้างความคิดอีกมุมหนึ่งให้เธอ....



: ทำไมครึ่งวงกลมด้านซ้ายถึงระบายให้ทึบอยู่ด้านเดียวหละ แล้วด้านขวาทำไมปล่อยให้โล่งแบบนั้น...นี่มันจินตนาการอะไรของเด็กวะเนี่ย



เธอคิดเรื่อยเปื่อย พลันสะดุดกับความคิดหนึ่งในหัว “ถ้าเปรียบเทียบความรักตัวเองเป็นวงกลมวงหนึ่งดูหละ” 



กำเนิดทฤษฎีครึ่งวงกลม


: ถ้าลองเปรียบเทียบความรักของตัวเองเป็นวงกลมวงนึง นี่กูคงให้เค้าไปเกินครึ่งแล้วสินะ แล้วกูหละ ได้กลับมาถึงครึ่งรึเปล่า....แค่นี้ก็รู้แล้วว่าไม่ถึงเลยสักนิด
 


‘ตามทฤษฎีที่เราสร้างขึ้นมา’


1 คนแทนความรัก เป็นวงกลม 1 วง
ถ้าแบ่งส่วน 2 ส่วนก็จะเป็น 1 ส่วน 2

วงกลมครึ่งแรก : เก็บไว้ที่ตัวเอง
วงกลมครึ่งที่สอง : มอบให้คนที่เรารัก
ผลตอบแทนที่ควรได้ : คือวงกลมอีกครึ่งหนึ่งจากคนที่เรารักเช่นกัน




“ การที่ครึ่งหนึ่งของเราและครึ่งหนึ่งของเขาหลอมรวมเป็นวงกลมวงเดียวกัน จะทำให้ทุกอย่างลงตัวและเพอร์เฟค (fair) ไม่ว่าความรักใดๆก็ตาม ไม่ว่าจะเกิดขึ้นครั้งที่เท่าไหร่ เราควรเก็บความรักไว้ครึ่งหนึ่ง เพื่อรักตัวเราเองก่อน แล้วค่อยมอบอีกครึ่งหนึ่งให้ใครสักคนไป เมื่อทฤษฎีนี้เกิดขึ้นจากคนทั้งสองคนแล้ว ผลตอบรับคือกำไร เราจะมีอีกครึ่งมาเติมเต็มกันและกัน และลงตัวทั้งสองฝ่าย ”







เธอคิดแค่เพียงว่า คงมีสักคนบนโลกใบนี้ ที่เห็นด้วยกับทฤษฎีของเธอ และเห็นคุณค่าของความรักของเธอเช่นกัน หวังเพียงว่าจะมีใครที่พร้อมลงทุนความรักไปกับเธอเพื่อพร้อมจะได้กำไรจากมันคืนเป็นความสุขของกันและกันไปนานๆ



: หวังว่าสักวันคงมีใครสักคนใช้ทฤษฎีนี้กับเราเหมือนกันนะ




เธอพูดแล้วคิดกับตัวเองอยู่สักพักก่อนที่จะเผลอหลับไป .. ราตรีสวัสดิ์





SHARE
Written in this book
if love is semicircle..

Comments

WinterWarm
10 months ago
ว้าาาว ช่วงนี้เราเองก็ลืมวัดครึ่งวงกลมอยู่พอดีเลย
ดูเหมือนว่าเขาจะกินพ.ท.เราเข้ามาเยอะแล้ว
เข้ามาอ่านแล้ว เรียกสติได้เป็นอย่างดีเลยค่ะ
ขอตัวไปเซ็ทวงกลมให้กลับเป็นครึ่งๆก่อนนะคะ ฮ่าๆ
Reply
Malinstory
10 months ago
ดีเยี่ยมไปเลยค่ะ สู้ๆนะคะ ครึ่งวงกลมของคุณ ยังถูกใครสักคนตามหาอยู่แน่นอนค่ะ
Aumwindy
10 months ago
เเนวคิดดีมากเลยค่ะ ตอนนี้เราความรู้สึกนี้เลยย ให้คนอื่นไปเกินครึ่งวงกลม หวังงว่าซักวันเราจะเจอความรักที่เป็นของเราจริงๆ :)
Reply
tidachan
10 months ago
เราก็ตกอยู่ในสถานการณ์รอคอยแบบนี้เหมือนกันค่ะ จะต้องกลับมาเติมครึ่งวงกลมของตัวแล้วววว
Reply
Bong
10 months ago
ไม่รอแล้วครับ เขาเก็บครึ่งวงกลมของเขาคืนไปนานแล้ว ถึงจะเคยหลอมรวมกันได้มากขนาดไหน วันนี้ก็แยกอยู่ดี เพราะงั้นจึงไม่รอแล้วครับ
Reply
Halfmoon__
9 months ago
แนวคิดน่ารักจังเลยค่ะ
Reply