ทำความรักให้เป็นทฤษฎีครึ่งวงกลม 🌓

...คนเราจะอยู่ได้ไหมถ้าปราศจากความรัก?

“ไม่ได้หรอกน่า”     ความคิดในหัวของเธอได้ตอบกลับหลังจากอ่านประโยคสั้นๆบนหน้า timeline ที่เลื่อนผ่าน 

ภายใต้ความมืดในห้องที่มีเพียงแสงสว่างบนหน้าจอ MacBook ในมุมๆหนึ่ง มุมโปรดของเธอ โซนที่นั่งทำงานประจำของเธอ เธอมองดูเวลาที่หมุนไป ขณะนี้เวลา 03:06 เธอนั่งอยู่ตรงนั้นมา 7 ชั่วโมง เพื่อรอให้ใครคนนึงตอบกลับข้อความบน messenger ที่ถูกอ่านแต่ขาดการตอบกลับในระยะเวลากว่า 7 ชั่วโมงก่อน


ทำไมกูอกหักบ่อยจังวะ!

เธอหยิบคุ้กกี้ในถาดสีแดง พลันเลื่อนฟีดไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมาย ใบหน้าที่เต็มไปด้วยสิวนอนดึก และรอยดำบนขอบตา กำลังส่งสัญญาณเตือนสุขภาพของเธอ 


: นี่กูรออะไรอยู่วะ

เธอตั้งคำถามในขณะที่สายตามองไปยังจุดสีเขียวตรงแท็บด้านล่างของ Facebook 
 

: ออนแต่ไม่ตอบเนี่ยนะ?

เธอขมวดคิ้ว ตั้งคำถามกับตัวเองเป็นร้อย ภาวนาให้เขามีเหตุผลจำเป็นที่ทำให้ไม่สามารถตอบเธอได้ เธอหวังว่าเขาจะมีเหตุผลจำเป็น ขอให้เป็นแบบนั้นเหอะนะ


แต่ความคิดมันจะจบแค่นั้นจริงหรอ?

04:43

: ไม่ไหวแล้วนะเว้ย!

เธอเริ่มเบื่อกับการรอคนๆนึง ที่ไม่เข้ามาตอบเธอแม้แต่ข้อความเดียวในระยะเวลา 8 ชั่วโมงกว่าๆ ไฟสีเขียวยังคงเด่นสง่าอยู่เพียงจุดเดียวที่เธอสนใจที่สุดในตอนนั้น แต่กลับเป็นจุดที่เธอมองแล้ว กลับเศร้า และเหนื่อยเหลือเกิน 



: นี่กูมาถึงจุดที่รอคนๆนึงตอบได้นานขนาดนี้เลยหรอวะ รอบที่เท่าไหร่แล้วที่กูต้องมารอคนเดิมๆ ซ้ำๆแบบนี้บ่อยๆ

“หรือเราให้เค้ามากเกินไปจนตัวเราเองที่เสียสมดุล?”



เธอตั้งคำถามกับตัวเองอีกครั้งในระยะเวลาสั้นๆ พลันคิดถึงความรู้สึกทั้งหมดที่เกิดขึ้นกับคนหนึ่งคน ในระยะเวลา 6 เดือนเศษ


ที่ผ่านมาแม่งกูได้อะไรกลับมาบ้าง


ทำให้รู้ว่า ที่ผ่านมานั้น เธอพยายามมาโดยตลอดที่จะคุยกับคนๆนึง เธอเริ่มเหนื่อย จริงๆก็เหนื่อยมาสักพักแล้ว แต่ครั้งนี้ไม่ไหวแล้วจริงๆ เธอรู้สึกว่าที่ผ่านมา เธอขาดทุนกับการลงทุนของตัวเองจริงๆ



ตอนคุยก็มีความสุขนะเว้ย ไม่งั้นจะมานั่งรอแบบนี้ทำไม 


: อืม มันก็มีนั่นแหละ แต่รอเป็นชั่วโมงเพื่อข้อความตอบกลับเพียงไม่กี่ตัวอักษร ใครมันจะรอได้ตลอดวะ! คนอื่นแม่งอาจจะให้ความสุขเราได้โดยไม่ต้องรอนานขนาดนี้ก็ได้ปะวะ?


เธอคิดกับตัวเองพลันจ้องไปยังจุดสีเขียวนั้น แล้วมองด้วยความหมดหวัง ก่อนที่จะ log out ปิด MacBook แล้วเดินไปที่เตียงนอนอย่างโซซัดโซเซ


คนเราจะมีความรักยังไงให้ไม่เจ็บปวดมากมายขนาดนั้นกัน


“หรือคนที่เจ็บที่สุด คือคนที่รู้สึกมากที่สุด” 


เธอกอดหมอนข้าง หลับตาคิด พร้อมกับน้ำตาที่ไหลออกมาจากตาทั้งสองข้างของเธอ



: แม่งไม่คุ้มเลยหวะ เสียเวลา ไม่เห็นค่ากันบ้างเลยรึไงวะ

เธอลืมตาขึ้น แล้วใช้มือด้านขวาปาดน้ำตาออก สูดน้ำมูกกลับเข้าไปราวกับว่าจะฮีลความรู้สึกตัวเองให้กลับมาปกติอีกครั้ง



รูปครึ่งวงกลมที่ติดฝาผนังห้อง


เธอหันไปเห็นกระดาษใบขาวตรงฝาห้อง แสงจากไฟข้างนอกสอดเข้ามากระทบที่กระดาษใบนั้น เป็นรูปวาดครึ่งวงกลมของหลานชายตัวน้อยของเธอ เธอมองมันอยู่สักพัก พลันนึกถึงวงกลมจากจุดสีเขียวบน Facebook ของเขา เธอหดหู่ใจ ตั้งคำถามซ้ำแล้วซ้ำเล่า “ถ้าไม่อยากคุยทำไมไม่บอกวะ จะได้ไม่ต้องรอไง” 



    ครึ่งวงกลมบนกระดาษใบนั้นได้สร้างความคิดอีกมุมหนึ่งให้เธอ....



: ทำไมครึ่งวงกลมด้านซ้ายถึงระบายให้ทึบอยู่ด้านเดียวหละ แล้วด้านขวาทำไมปล่อยให้โล่งแบบนั้น...นี่มันจินตนาการอะไรของเด็กวะเนี่ย



เธอคิดเรื่อยเปื่อย พลันสะดุดกับความคิดหนึ่งในหัว “ถ้าเปรียบเทียบความรักตัวเองเป็นวงกลมวงหนึ่งดูหละ” 



กำเนิดทฤษฎีครึ่งวงกลม


: ถ้าลองเปรียบเทียบความรักของตัวเองเป็นวงกลมวงนึง นี่กูคงให้เค้าไปเกินครึ่งแล้วสินะ แล้วกูหละ ได้กลับมาถึงครึ่งรึเปล่า....แค่นี้ก็รู้แล้วว่าไม่ถึงเลยสักนิด
 


‘ตามทฤษฎีที่เราสร้างขึ้นมา’


1 คนแทนความรัก เป็นวงกลม 1 วง
ถ้าแบ่งส่วน 2 ส่วนก็จะเป็น 1 ส่วน 2

วงกลมครึ่งแรก : เก็บไว้ที่ตัวเอง
วงกลมครึ่งที่สอง : มอบให้คนที่เรารัก
ผลตอบแทนที่ควรได้ : คือวงกลมอีกครึ่งหนึ่งจากคนที่เรารักเช่นกัน




“ การที่ครึ่งหนึ่งของเราและครึ่งหนึ่งของเขาหลอมรวมเป็นวงกลมวงเดียวกัน จะทำให้ทุกอย่างลงตัวและเพอร์เฟค (fair) ไม่ว่าความรักใดๆก็ตาม ไม่ว่าจะเกิดขึ้นครั้งที่เท่าไหร่ เราควรเก็บความรักไว้ครึ่งหนึ่ง เพื่อรักตัวเราเองก่อน แล้วค่อยมอบอีกครึ่งหนึ่งให้ใครสักคนไป เมื่อทฤษฎีนี้เกิดขึ้นจากคนทั้งสองคนแล้ว ผลตอบรับคือกำไร เราจะมีอีกครึ่งมาเติมเต็มกันและกัน และลงตัวทั้งสองฝ่าย ”







เธอคิดแค่เพียงว่า คงมีสักคนบนโลกใบนี้ ที่เห็นด้วยกับทฤษฎีของเธอ และเห็นคุณค่าของความรักของเธอเช่นกัน หวังเพียงว่าจะมีใครที่พร้อมลงทุนความรักไปกับเธอเพื่อพร้อมจะได้กำไรจากมันคืนเป็นความสุขของกันและกันไปนานๆ



: หวังว่าสักวันคงมีใครสักคนใช้ทฤษฎีนี้กับเราเหมือนกันนะ




เธอพูดแล้วคิดกับตัวเองอยู่สักพักก่อนที่จะเผลอหลับไป .. ราตรีสวัสดิ์





SHARE
Written in this book
if love is semicircle..
Writer
chalistory
1 person for millions story
IG : fofunsaraarmaitho Twitter : borntobechali contact : chalisasky@gmail.com

Comments

WinterWarm
3 months ago
ว้าาาว ช่วงนี้เราเองก็ลืมวัดครึ่งวงกลมอยู่พอดีเลย
ดูเหมือนว่าเขาจะกินพ.ท.เราเข้ามาเยอะแล้ว
เข้ามาอ่านแล้ว เรียกสติได้เป็นอย่างดีเลยค่ะ
ขอตัวไปเซ็ทวงกลมให้กลับเป็นครึ่งๆก่อนนะคะ ฮ่าๆ
Reply
chalistory
3 months ago
ดีเยี่ยมไปเลยค่ะ สู้ๆนะคะ ครึ่งวงกลมของคุณ ยังถูกใครสักคนตามหาอยู่แน่นอนค่ะ
Aumwindy
3 months ago
เเนวคิดดีมากเลยค่ะ ตอนนี้เราความรู้สึกนี้เลยย ให้คนอื่นไปเกินครึ่งวงกลม หวังงว่าซักวันเราจะเจอความรักที่เป็นของเราจริงๆ :)
Reply
tidachan
3 months ago
เราก็ตกอยู่ในสถานการณ์รอคอยแบบนี้เหมือนกันค่ะ จะต้องกลับมาเติมครึ่งวงกลมของตัวแล้วววว
Reply
Bong
3 months ago
ไม่รอแล้วครับ เขาเก็บครึ่งวงกลมของเขาคืนไปนานแล้ว ถึงจะเคยหลอมรวมกันได้มากขนาดไหน วันนี้ก็แยกอยู่ดี เพราะงั้นจึงไม่รอแล้วครับ
Reply
Halfmoon__
2 months ago
แนวคิดน่ารักจังเลยค่ะ
Reply