Make a change
เปิดเทอมแล้ว
หลายๆคนเวลาจะเปิดภาคเรียนใหม่ 
ก็จะวางแผนทำอะไรสักอย่างใช่ไหมคะ
อย่างเช่น จะทำตัวใหม่ จะตั้งใจเรียนขึ้น จะแต่งตัวด้วยลุคใหม่ๆ หรืออะไรก็ตามแต่ 
แล้วเราทำสำเร็จกันไหมคะ?
การตั้งเป้าหมายเป็นเรื่องที่ดี 
แต่สิ่งที่ดีจริงๆคือการทำตามเป้าหมายที่ตั้งไว้สำเร็จ ถ้าเป็นแบบนั้นก็คงจะมีความสุขไม่น้อยเลยใช่ไหมคะ เอาใจช่วยให้ทำสำเร็จนะคะ! :)
---------

เปิดเทอมแล้วเราตั้งใจจะเก็บเกรดและตั้งใจเรียนมากขึ้นค่ะ เทอมนี้เรารู้สึกว่าเรามีโอกาสที่โรงเรียนก็ไม่เรียนหนักจนเกินไป เป็นเรื่องที่ดีเลย 

ตอนแรกไม่ได้ขาดหวังกับการเปิดเทอมไว้เลย
เพราะเราเรียนโรงเรียนนี้มากว่า13ปีแล้วค่ะ (เรียนตั้งแต่อนุบาลเลย) จากประสบการณ์ที่ผ่านมาเราก็ไม่ค่อยรู้สึกว่าได้เรียนรู้จากที่โรงเรียนมากนัก แต่เปิดเทอมครั้งนี้รู้สึกประทับใจแบบคาดไม่ถึงเลยค่ะ

เราเป็นคนที่ไม่ค่อยกล้าแสดงความเห็นออกมาค่ะ ปกติเราเรียนในห้องที่อยู่กัน30คนขึ้นไปตลอด คนยิ่งเยอะความเห็นก็ยิ่งมากใช่ไหมคะ เราเลยกลัวอยู่ตลอดเลย 

ปีนี้ห้องเรามีแค่15คน 
ส่วนตัวชอบนะคะเพราะเราชอบคนน้อยๆ 
รู้สึกว่าเข้าถึงกันง่ายกว่าและก็ไม่ทำให้เรารู้สึกอึดอัดด้วย

ครูที่ปรึกษาของเราก็ถามความคิดเห็นจากคนในห้องว่าอยากให้ใครเป็นหัวหน้าห้อง 

จริงๆเรามีความฝันตั้งแต่เด็กที่คิดไว้เล่นๆค่ะว่า "ถ้าเกิดได้เป็นหัวหน้าห้องก็คงสุดยอดไปเลย ได้เป็นผู้นำ มันคงจะดีมากแน่ๆ"

แต่ถึงอย่างนั้นตั้งแต่เด็กจนถึงปัจจุปันเราก็ยังเป็นผู้ตามอยู่เสมอ พอคิดจริงๆก็รู้สึกว่าตัวเองไม่มีความรับผิดชอบพอที่จะทำอะไรแบบนั้นได้ แถมเรายังไม่ค่อยถนัดอะไรเลยคิดว่าไม่ไหว

แต่เราก็แอบหวังเล็กๆนะคะ ว่าอย่างน้อยเป็นรองหัวหน้าก็สุดยอดแล้ว ย้อนแย้งใช่ไหมคะ55555

ห้องปัจจุปันที่เราอยู่ก็มีทั้งนร.เก่าและใหม่ ยิ่งเป็นวันแรกแต่ละคนเลยยังไม่รู่จักกันดี เลยเลือกเพื่อนผู้ชายคนนึงในห้องเป็นหัวหน้าค่ะ

ตอนแรกดูผ่านๆเราก็ไม่ได้คิดว่าเขาจะเป็นผู้นำที่ดีขนาดนั้นเพราะโหวตมาจากเพื่อนผช.คนอื่นในห้องที่โหวตให้สุ่มๆ แต่เอาจริงๆแล้วเราว่าเขาเหมาะกับการเป็นหัวหน้ามากๆเลย 
รู้สึกแย่เลยที่ไปมองเขาแบบนั้น 
เราไม่ควรจะตัดสินคนอื่นจากภายนอกเลยจริงๆ

พอถึงการเลือกรองหัวหน้า 
ทีนี้เราหวังนิดๆค่ะ ไม่กล้าเสนอชื่อตัวเองด้วย
สุดท้ายไม่มีใครโหวตใครหัวหน้าห้องเลยตัดสินใจให้เพื่อนเขาเป็นรองหัวหน้าไป 

ตอนช่วงพัก
หัวหน้าห้องเขามาคุยกับเรา
เราเลยบ่นไปหน่อยๆว่า "จริงๆก็อยากเป็นรองหัวหน้าเหมือนกันนะ แต่ว่าไม่กล้า"
เขาหัวเราะ แล้วก็บอกเราว่า
"แล้วทำไมไปบอกแต่แรก มีกันอยู่แค่นี้จะกลัวอะไรล่ะ" 
ก็ดูเป็นคำพูดธรรมดานะคะ แต่เรารู้สึกว่า 
เหตุผลที่ทำให้เราไม่ได้ทำตามใจอยากเนี่ย มันก็เป็นเพราะเราเองทั้งนั้น เรากลัวแล้วก็ไม่กล้าทำ เหมือนจี้จุดเลย แต่มันเหมือนเขาจะสื่อให้เรากล้ามากกว่านี้ เราเลยรู้สึกโอเคขึ้นมากเลย เหมือนมีคนมากระตุ้น แหะ

ประทับใจเรื่องเรียนด้วยค่ะ คุณครูแต่ละท่านใจดีมาก เรารู้สึกโชคดีขึ้นมาเลย
อีกทั้งพอคนในห้องน้อยก็ทำให้เรากล้าทำหลายๆอย่างมากขึ้น 

อีกเรื่องนึงเป็นเรื่องเล็กๆที่เราชอบ
เราชอบกินชามะนาวค่ะกินตลอดทุกวันเวลาไปโรงเรียนเลย วันนี้พอไปสั่งชามะนาว แม่ค้าก็ทักว่า"ชามะนาวเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงเลยใช่ไหม"แล้วก็ยิ้มให้ เรากินตลอดแต่แทบไม่ได้คุยกับแม่ค้าเลย พอเขาทักแล้วรู้สึกดีใจเลย

เราได้อะไรหลายๆอย่างจากการไปโรงเรียนหนึ่งวันเลยค่ะ ;)





SHARE
Written in this book
my everyday
เรียกมันว่าบันทึกประจำได้ไหมนะ?
Writer
sunmoonstar
writer
A girl who wanna get better

Comments