ก่อนนี้ที่ฉันจะยิ้มได้ ตอนนี้ที่ยิ้มฉันหายไป

ฉันยิ้มในทุกวันฉันมีความสุขในทุกครั้ง
โลกรอยยิ้มนั้นก็หายไป
เหลือเพียงการหลบสายตาคู่หนึ่ง
เหลืองเพียงการเดินจากไปให้ไกลแสนไกล

มียิ้มกลมๆเข้ามาในชีวิต
มีเสียงพูดคุยและยิ้มผ่านวิดีโอคลอทุกๆวัน
ฉันเริ่มนอนดึกจากเป็นคนนอนแต่หัวค่ำ

คำที่ฉันว่าขอเป็นแค่พี่น้อง
ขอแค่มีความรู้สึกดีๆให้กัน
ขอแค่นี้ เพราะนั้นจะเป็นมิตรภาพที่ยื่นยาว

ด้วยคำว่ารัก รักมากมาย
ด้วยคำว่าจะรักแม้ไม่ได้รับรักตอบ
ด้วยคำว่ารักแม้จะเกิดอะไรขึ้นก็จะยังคงรัก

จากน้ำตาที่เคยมีในทุกวันคืน
ค่อยๆหายไป และหายทุกครั้ง
เมื่อได้คุยกับคนที่ว่ารัก รัก รัก

หัวใจที่เฉยชากับความรักที่มีแต่น้ำตา
กลับมีความรักและความหวังอีกครั้ง

ความสุขและรอยยิ้มที่ไม่คิดว่าจะได้มา
กลับมาจนล้นหัวใจ

จากที่ชอบยิ้มอยู่แล้วกลับยิ้มมากขึ้น
และยิ้มให้คนคนหนึ่งได้ทุกครั้ง
แม้บางครั้งอาจผิดใจกันบ้าง
ไม่เข้าใจกันบ้าง
แต่เมื่อเห็นหน้าทีไรก็ไม่พ้นยิ้มทุกที

"กว่าจะยิ้มได้มากขนาดก็ไม่ง่ายนะ"

วันนี้ยิ้มของฉันมันหายไป
ในวันที่รู้ว่ามีอีกคนไม่ใช่แค่เราสองคน
อีกคนนั้นมีอยู่แล้วก่อนจะมีเรา

น้ำตาที่หายไปกลับวนเวียนเข้ามาอีกครั้ง
ก่อนนี้ที่ฉันจะยิ้มได้ก็เพราะเธอ
แต่ตอนนี้ที่ยิ้มฉันหายไปก็เพราะหัวใจของฉันเอง

ยิ่งรู้ความสุขนั้นก็ยิ่งหายไป
วันนี้ฉันขอกอดตัวเองก็พอ

รัก รัก รักมากแค่ไหน ก็ไม่ขอแย่งของใคร
แม้ความรักจะไม่เลือกคน และจะเจ็บปวดแค่ไหน
ก็ยังคงเชื่อเสมอว่า ความรักสวยงามเสมอ 
หรือความสุขคือการอย่ารู้มาก

ปลวก.........
SHARE
Writer
Nida_S
the story.
เพราะหัวใจมีเรื่องเล่า และมีความหลังทุกครั้งที่เวลาหมุนผ่านเข้ามาแล้วผ่านเลย

Comments