"ก้าวออกมา"

ต่อให้เดินออกมาสองก้าวแล้วหยุดร้องไห้
แต่อย่างน้อย เราก็ไม่ได้อยู่ที่จุดเดิมแล้ว

แล้วในวันนึงเราจะเจอจุดที่เหมาะกับเรา
จนทำให้เราไม่อยากก้าวไปไหนอีก



      'ช่วงนี้ดูดีขึ้นนะ เลิกร้องไห้แล้วใช่มั้ย?'

      'ดีแล้ว พวกเราไม่ชอบที่เห็นแกร้องไห้นะ'

      'หายเศร้าแล้วก็ไปกินหมูกระทะกันเถอะ'

      ฯลฯ

      หลังจาก 'เรื่องระหว่างเรา' จบลง คุณได้หายไปจากชีวิตเรา เช่นเดียวกับที่เราเองก็หายไปจากชีวิตคุณ

      ไม่มีการส่งข้อความมาหา

      ไม่มีการลงโซเชี่ยลใด ๆ

      ไม่มีแม้คำบอกลา

      ...ราวกับว่า เราได้หายไปจากกันและกัน....

      เราร้องไห้จนแทบเป็นบ้าอยู่พักนึงเลยล่ะ ไม่เข้าทุกโซเชี่ยล จนเพื่อนเป็นห่วงเรา พากันร้อนใจแทบแย่ จนแทบจะยกขบวนมาบุกบ้านเราอยู่รอมร่อ

      แต่เราเข้มแข็งนะ เราไม่คิดสั้นหรอก

      ...ถึงมันจะแว้ปขึ้นมาบางครั้งก็ตาม...

      จนในที่สุด เราสามารถกลับมายืนขึ้นได้อีกครั้งนึง เพื่อน ๆ ต่างพากันดีใจ ที่เรายิ้มและหัวเราะได้ ในบทสนทนา เพื่อน ๆ มักจะหลีกเลี่ยงที่จะเอ่ยถึง 'ประเด็นนั้น' เพื่อไม่ให้เราอึดอัดใจ

      น่าแปลก ถ้าเป็นแต่ก่อนเราคงเผลอร้องไห้

      แต่ในตอนนี้เราสามารถยิ้มและหัวเราะ

      สามารถพูดถึง 'เหตุการณ์นั้น' ได้ โดยที่เสียงไม่สั่น รอยยิ้มไม่ได้ถูกแทนที่ด้วยน้ำตา

      สามารถเล่ามันออกมาได้ เหมือนวันนี้เดินไปซื้อไก่ทอดที่ตลาด อะไรแบบนั้น จนเพื่อนเราต่างประหลาดใจ ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ฟูมฟายแทบตาย

      ถามว่าทำไมเราถึงเลิกรอคุณได้น่ะเหรอ?

      เพราะเราได้อยู่กับตัวเองมากขึ้น เลยมีเวลาได้ทบทวนกับตัวเอง ว่าจริง ๆ แล้ว ที่เรายังรอ ยังร้องไห้เพราะคุณอยู่ มันเพราะอะไรกันแน่

      รัก?

      เหงา?

      เอาชนะ?

      คิดว่ามีโอกาส?

      คิดว่าคุณจะกลับมา?

      ...สุดท้ายเราก็ไม่ได้คำตอบ...

      แต่มันทำให้เราได้รู้ว่า

เราไม่ควรเอาความสุขไปผูกไว้กับใคร
เพราะถ้าเขาหายไป เราก็จะไม่มีความสุขไปด้วย


      เราก็เลยเลิกรอแล้วเดินออกมา
      แรก ๆ ก็ยากหน่อย แต่อย่าเดินกลับไปแค่นั้น
      จุดสำคัญคือการเดินออกมานี่แหละ

      ...หันกลับไปมองได้ ไม่เป็นไร...

      ...ไม่ก้าวต่อไป ไม่เป็นไร...

      ...คิดถึงได้ ไม่เป็นไร...

      ...ร้องไห้ ไม่เป็นไร...

      แค่ 'ไม่ก้าวกลับไป' แค่นั้นเอง

      ต่อให้เดินออกมาสองก้าว แล้วหยุดก้าวเพื่อร้องไห้ แต่อย่างน้อย เราก็ไม่ได้อยู่ที่จุดเดิมอีกต่อไปแล้วนะ เราเดินออกมาแล้ว

      แล้วในวันนึงเราจะเจอจุดที่เหมาะกับเรา จุดที่เป็นของเรา และเติมเต็มทุกช่องว่างในใจเรา จนทำให้เราไม่อยากก้าวไปไหนอีก


      เราเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่พยายามจะ 'ก้าวออกมา' ไม่ว่าเหตุผลของคุณจะเป็นอะไร ในเมื่อคุณเลือกแล้วที่จะก้าวออกมา ก็แสดงว่าคุณไม่มีความสุขกับตรงนั้น

      เพราะถ้ามันมีความสุขจริง คุณจะก้าวออกมาทำไม จริงมั้ยคะ?

      ดังนั้นแล้ว พวกเรามาพยายามไปด้วยกันนะคะ เพื่อที่ในสักวันหนึ่งข้างหน้า เมื่อเรามองย้อนกลับไปอีกครั้ง เราจะสามารถมองและส่งรอยยิ้มให้กับ 'จุดเดิมที่เคยอยู่' ได้ โดยไม่เสียใจ

      เส้นชัยของการก้าวออกมา ไม่ใช่การ 'ลืม' แต่เป็นการ 'ปล่อยวาง'

      เมื่อใดที่หันกลับไปมองแล้วพบแต่ช่วงเวลาดี ๆ จดจำแต่สิ่งดี ๆ ไว้ในหัวใจ อภัยให้กับเรื่องราวร้าย ๆ ที่ผ่านมาได้ นั่นแหละค่ะ 'เส้นชัยของการก้าว' ที่แท้จริง :)
SHARE
Writer
Leslie_R
Lost Stars
Even though we're no longer together, I still love only you...

Comments