(ไม่) ตลอดไป 💔
อยากหยุดเวลาไว้อย่างนี้ แต่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้
ใบไม้ร่วงหล่นอย่างช้าๆ.. และค่อยๆจางหายไป

ตั้งแต่วันนั้น ที่ฉันได้ฝากเศษเสี้ยวหัวใจไว้กับเธอ
ก็ผ่านมาประมาณ 9เดือนได้แล้วล่ะมั้ง 
ถึงแม้ว่าเธอจะไม่รับรู้ถึงตัวตนของฉัน แต่อย่างน้อย พระเจ้าก็มิได้โหดร้ายจนเกินไป 
ความรักได้ส่งไปถึงเขาแล้ว
และเขาก็รับรู้ถึงความรักที่ฉันมีให้แก่เขา

" แกจะรักเขาอย่างนี้ตลอดไปเลยหรือไง "
เพื่อนของฉันเอ่ยขึ้นมาตอนที่ฉันกําลังนั่งเซฟรูป
ของเขาลงในเครื่องโทรศัพท์ ฉันเงยหน้า 
มองหน้าเพื่อนที่ถามด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก 


" ...ไม่รู้สิ " ฉันตอบกลับไป

"ถ้าเป็นไปได้
ฉันก็อยากจะรักเขา
สนับสนุนเขาตลอดไป"


ตลอดไป ไม่มีอยู่จริง..


" 
ไม่ว่าหนังเรื่องไหนเมื่อเริ่มฉาย


ทุกๆเรื่องจะต้องมีตอนจบเสมอ " 



ความรักก็เช่น..
เมื่อมีจุดเริ่มต้น ยังไงก็คงหนีไม่พ้นตอนจบ
เพียงแค่ว่า ตอนจบของแต่ละคู่จะเป็นแบบไหน
บางคู่....อาจจะจบด้วยการรักกันไปจนกว่าลมหายใจสุดท้ายจะดับลง
บางคู่....อาจจะจบด้วยการเลิกลากันไป


แต่สําหรับฉัน ฉันรู้ตอนจบของฉันดี :-)


ก็คงเหมือนหนังสือเล่มหนึ่ง
ที่รู้ตอนจบอยู่แล้วว่าตอนสุดท้ายของเรื่อง
มันจะฉีกหัวใจจนแหลกสลายเป็นเม็ดทราย 
แต่ก็ยังเลือกที่จะอ่านหนังสือเล่มนั้นต่อไปจนจบ


" อยากจะหยุดเวลาตรงนี้ตลอดไป "
ฉันคิดแบบนี้เสมอ หวาดหวั่นตอนจบ
ที่ไม่อาจรับรู้ได้ว่า จะสิ้นสุดวันไหน ....
จะเป็นวันนี้หรือป่าว หรือพรุ่งนี้ เดือนนี้ 
หรือเดือนหน้า หวาดกลัวว่าวันนั้นจะมาถึง
วันที่เขาคนนั้นจะกลายเป็นสมบัติลํ้าค่า 
ของใครซักคนไปแล้ว ใครซักคนที่ไม่ใช่ฉัน และเมื่อวันนั้นมาถึง 
นั่นจะเป็นบทสุดท้ายของหนังเรื่องนี้ 

"ความรักของคุณเปรียบเสมือนสิ่งใด"
เชื่อว่าหลายคนก็คงตอบแตกต่างกันออกไป
อาจจะมีคนที่ตอบว่าเหมือน 'ช็อกโกแลต'
ที่ถึงแม้จะคมบ้างแต่ก็หวานในเวลาเดียวกัน

หรืออาจจะบอกว่าเหมือน 'นํ้าเชื่อม' ที่ทั้งหวาน
และน่าลิ้มลอง


              แต่ถ้าเป็นฉัน ฉันจะตอบว่า
                     
                     " เส้นขนาน "

                            💔




















SHARE
Written in this book
TO: SOMEONE WHO IS FAR AWAY ♡
ได้โปรดสายลม...ช่วยพาความรักนี้ส่งไปถึงเขาที

Comments