นานแล้วที่ไม่ได้เขียน และนานแล้วที่ไม่ได้ฝัน
เมื่อเราก้าวข้ามผ่านช่วงชีวิตจากวัยหนึ่งไปสู่อีกวัยหนึ่งย่อมนำมาซึ่งความเปลี่ยนแปลงและส่งผลกระทบต่อพฤติกรรมการใช้ชีวิตประจำวันของเราไม่มากก็น้อย บางครั้งอาจส่งผลรุนแรงจนทำให้ตัวตนที่เป็นเราเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิญและทำให้เผลอหลงลืมความต้องการที่แท้จริงที่อยู่ภายในจิตใจของเราซึ่งเหมือนความฝันในขณะที่หลับพอเราตื่นขึ้นมาแล้วก็หลงลืม ตัวตนที่เป็นเราซึ่งได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิมด้วยผลกระทบจากการก้าวข้ามจากช่วงชีวิตวัยหนึ่งไปสู่อีกวัยหนึ่ง อาจทำให้เราเผลอหลงลืมความต้องการที่แท้จริงภายในจิตใจของเราเอง เหมือนเป็นความฝันที่เราตื่นขึ้นมาแล้วก็ลืม
ด้วยภาระหน้าที่ สภาพแวดล้อม สภาพจิิตใจที่เปลี่ยนแปลงหรือพัฒนาไปตามวัย โดยเฉพาะช่วงที่เปลี่ยนจากวัยของการเรียนรู้ไปสู่วัยของการทำงาน เมื่อเรียนจบแล้วหลายคนที่ผู้เขียนรู้จักมักจะตั้งคำถามไปในทิศทางเดียวกันว่า จบแล้วยังไงต่อ?, เรียนจบแล้วต้องทำอะไรต่อ? หรือ จบแล้วเอายังไงกับชีวิตต่อดี? หลายคนก็ไม่ทันได้มีเวลาได้มาตั้งคำถามในลักษณะดังกล่าวนี้ และอาจจะยังไม่ทันได้รู้ตัวเลยว่าชีวิตรือความฝันของตนเองต้องการอะไร ทั้งชีวิตของตัวเองต่อจากนี้จะทำอะไร จะมีทิศทางอย่างไร แม้กระทั่งคนที่ทำงานแล้ว บางคนยังไม่สามารถตอบตัวเองได้ว่างานที่ตนทำอยู่เราจะอยู่กับงานนี้ได้ตลอดไปหรือเปล่า และเป็นความต้องการที่แท้จริงให้กับชีวิตของตนเองหรือไม่ บางทีการก้าวข้ามผ่านช่วงชีวิตที่มีแต่ความเปลี่ยนแปลงมันทำให้ชีวิตของเราต้องลองผิดลองถูกอยู่ตลอดเวลาเพื่อค้นหาสิ่งที่เป็นความฝัน ความต้องการแท้จริงของตนเอง  
เพราะความเปลี่ยนแปลงและการก้าวข้ามของช่วงวิตทำให้้เราต้องลองผิดลองถูก
กับตัวเองอยู่ตลอดเวลาเพื่อค้นหาความฝันหรือความต้องการที่แท้จริงของตนเอง
นานแล้วเหมือนกันที่ผู้เขียนไม่ได้มาเขียนอะไรแบบนี้ ทั้งๆที่เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ตนเองชอบไม่น้อยกว่าการได้ไปท่องเที่ยวในสถานที่ต่างๆ เช่นเดียวกับความฝันถึงหลายสิ่งหลายอย่างที่ชีวิตเราอยากจะทำ แต่ยังไม่มีโอกาสได้ทำ ไม่ได้มีโอกาสได้ค้นหาเลยว่าความฝันที่แท้จริงของเราคืออะไร หรือเป็นความฝันที่เราต้องฝังมันไว้ในความคิด สมอง จิตใจ ผ่านไปนานวันเข้าเราเสียเองที่เป็นคนหลงลืม ไม่ได้ทำหน้าที่ตามหาและและรักษาความฝันของเราไว้ต่อ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตามที่ทำให้ความฝันของเรามันห่างไกล จางหายไปจากตัวเราง่ายๆ หวังใจกับตัวเองและทุกคนว่าต้องหาให้เจอ ลงมือทำ แล้วประคองรักษาความฝัน ความต้องการที่แท้จริงไว้ วันนี้เราอาจจะยังอยู่ห่างไกลจากความฝันนั้น แต่ในท้ายที่สุดวันหนึ่งของชีวิตที่มีแต่การเปลี่ยนแปลงและก้าวข้ามสิ่งต่างๆมันจะดึงความฝันนั้นกลับมาสู่ตัวเราเอง ถ้าเรายังคงรักษาและยังจดจำความฝันนั้นไว้ได้ หวังว่าคงจะเป็นอย่างนั้น 
วันนี้เราอาจจะยังอยู่ห่างไกลจากความฝันนั้น แต่ในท้ายที่สุดวันหนึ่งของชีวิตที่มีแต่การเปลี่ยนแปลงและก้าวข้ามสิ่งต่างๆมันจะดึงความฝันนั้นกลับมาสู่ตัวเราเอง
ถ้าเรายังคงรักษาและยังจดจำความฝันนั้นไว้ได้
สุดท้ายนี้ ชีวิตบางทีอาจจะยากที่ต้องจัดการหลายๆอย่าง แต่ไม่ยากที่จะฝันและตามหาตัวเองที่เป็นเราที่แท้จริงให้เจอ 

เป็นกำลังใจให้ตัวเองและทุกคน
เด็กใหม่ในโลกแห่งการทำงาน. 
SHARE
Writer
Meteorshower
นักเวิ่นเว้อผู้ชอบท่องเที่ยว
นักศึกษาผู้หัดอ่านและหัดเขียน

Comments