ฉันเก็บเธอไว้ตรงนั้น ตั้งแต่เมื่อไร

ตื่นมาในเช้าที่สดใสพร้อมกับความรู้สึกที่ไม่เข้าใจ เมื่อค้นให้ลึกลงไปฉันก็เข้าใจว่าเป็นเธอที่อยู่ที่ตรงนั้น ตรงส่วนลึกของหัวใจ น้ำตาค่อยๆรินไหลแต่ไม่มีเสียงสะอึกสะอื้นเหมือนวันที่ทุกสิ่งพังทลาย ฉันคงเคยชินกับการร้องไห้ และฉันคงต้องทำตัวให้เคยชินกับการจากลา เพราะไม่มีใครกลับมาเพียงเพราะเรารักเขาหมดใจ บางทีคนที่เดินจากไป (เราเป็นคนทำให้เขาจากไป) อาจไม่ได้มองความรู้สึกในใจของเราเป็นความรักเลยด้วยซ้ำ
เรื่องบางเรื่อง เราก็ทำอะไรไม่ได้ 

SHARE

Comments