Over and Over Again
คุณหายจากชีวิตฉันไปเกือบปี แล้วก็กลับเข้ามาแบบงงๆ จนคนอื่นก็ยังตกใจ
คุณไม่ได้เลือกเกินเข้ามาเองหรอก แต่เป็นคนขี้แพ้อย่างฉันเองที่เลือกจะเดินเข้าหาคุณก่อนเหมือนครั้งแรกที่เราเจอกัน

ในคืนที่แอลกอฮอล์ควบคุมความคิดและจิตใจ ฉันก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและส่งข้อความขี้แพ้หาคุณ
“สบายดีมั้ย”

แล้วคุณก็ตอบกลับในเช้าวันถัดมาเสียยืดยาวจนใจฉันพองโตด้วยความหวังลมๆแล้งๆ

เราคุยกันอย่างสนิทสนมเหมือนเมื่อก่อน คุณกำลังไปเที่ยวพร้อมครอบครัว และไถ่ถามสารทุกข์สุขดิบฉันบ้าง คุณยังเด๋อเหมือนเดิมเลย

แต่ความสุขนั้นก็อยู่เพียงครู่เดียว
คุณหายไปอีกแล้ว ข้อความสุดท้ายฉันจงใจส่งไปเป็นคำถาม บังคับให้คุณต้องตอบ แต่คุณกลับทำตรงข้าม 
ซึ่งอาจจะดีแล้ว เจ็บตอนนี้ดีกว่าหวังไปเรื่อยๆโดยไม่มีจุดหมาย

ฉันอยากจะขอบคุณคุณที่ทำให้ชีวิต 2 วันที่ผ่านมานี้ของฉันเต็มไปด้วยความสุขราวกับอยู่ในทุ่งดอกไม้ และอยากจะขอบคุณ ที่ตัดเยื่อใยอย่างเงียบเชียบ แต่ไร้สายใยให้หวังต่อ ขอบคุณจริงๆ


SHARE
Written in this book
Life's Background Music
Writer
Alexsel
(Wanna be) writer
A woman who writes

Comments