มีเรื่องเล่าน้ำตาไหลมาเล่าให้ฟัง
มีเรื่องเล่าที่ทำให้น้ำตาไหลมาให้ฟัง

มิ้วกับเอกเป็นแฟนที่คบกันมานาน ทั้งสองผ่านความยากลำบากมามากมายในชีวิตกว่าจะมีวันนี้วันที่ลำตาอ้าปากได้ เอกมีอาชีพขับ Taxi ซึ่งรายได้มันก็พอเลี้ยงปากท้องคนสองคนได้วันต่อวัน เอกเองก็ไม่คิดว่าจะมีใครที่ยอมลำบากไปกับเชาได้ขนาดนี้ มันจึงยิ่งทำให้ความรักสุกงอม

ข้าวเหนียวไก่คืออาหารพื้นๆที่ทั้งสองกินด้วยกันเป็นประจำเพื่อให้ผ่านพ้นไปวันต่อวัน รสชาติของมันอาจจะไม่ได้อร่อยอะไรมากมาย
แต่เพราะกินกับคนพิเศษ รสชาติของมันจึงพิเศษ


ชีวิตบนรถโดยสารนั้น อุบัติเหตุเล็กๆน้อยๆย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ
มีอยู่ครั้งหนึ่งที่เอกกับมิ้วกลับจากทำงาน รถเกิดยางแบนเอกจึงลงไปเปลี่ยนยางอะไหล่ในขณะที่มิ้วก็ลงไปนั่งอยู่ข้างๆเขาริมฟุตบาทโดยไม่รังเกียจ เอกไล่ให้มิ้วไปรอไกลๆเพราะมิ้วเพิ่งกลับจากประกวดร้องเพลงอยู่ในชุดสีสวยสีขาวด้วยกลัวว่ามันจะเปื้อนฝุ่น

มิ้วเองรักเอกมากจนไม่สนว่าชุดที่ใส่จะเป็นอย่างไร เธอจึงเอามือไปจับยางอะไหล่ให้เปื้อนเพื่อทำลายกำแพงทางจิตใจของเอก เธอต้องการบอกเขาว่าเธอก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งที่พร้อมจะมีชีวิตอยู่กับผู้ชายธรรมดาอย่างเขา มิ้วเอามือที่เปื้อนนั้นป้ายหน้าเอก เพื่อแกล้ง

เอกเองก็อยากมีรถดีดีไว้ขับไว้รับไว้ส่งแฟนสาวของตน เขารู้สึกแย่ที่ต้องพาเธอมาลำบากแต่ในตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขาไม่ได้พยายามไปคนเดียว เอกจึงเอามือที่เปื้อนยางนั้นป้ายคืนกลับไปที่หน้าของมิ้ว ในสถาการณ์ที่เลวร้ายความรักกลับเปลี่ยนให้มันสดใสขึ้นมาได้อย่างไม่น่าเชื่อ



มาวันหนึ่งมิ้วได้เป็นนักร้องดัง มีอัลบั้มเพลงเป็นของตัวเอง แต่เเส้นทางของเธอก็ต้องเลือกระหว่าง" ฝัน" ที่ไม่มีเอก หรือชีวิตตัวเองที่มีเอกแต่ไม่มีฝัน เพราะเธอมีทุกวันนี้ได้ส่วนหนึ่งก็เพราะ "กาย"โปรดิวเซอร์ประจำบริษัทที่คอยให้ความช่วยเหลือ
.
มันไม่ใช่การช่วยเหลือธรรมดาในฐานะศิลปินกับต้นสังกัด แต่มันเป็นการช่วยเหลือในฐานะสิ่งที่เรียกว่าคนรักกัน เมื่อความสัมพันธ์มาถึงทางแยก ราวกับรถที่ติดไฟแดงแล้วคุณไม่รู้ว่าจะต้องไปทางไหน แต่รถคันหลังต้องบีบให้คุณไปแล้วคุณต้องทำอย่างไรละเมื่อมันเลือกไม่ได้ซักที ความรู้สึกอึดอัดนั้นอยู่ในใจมิ้วจนเเทบระเบิดออก
.
.
แต่เธอก็ไม่เลือกซักที เอกไปหามิ้วในงานร้องเพลงงานหนึ่งโดยที่เอกเองก็เริ่มรู้สึกแล้วว่ามันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เมื่อมิ้วเห็นเขาเธอแหวกแฟนเพลงที่มาขอลายเซ็นไปหาเอก เพื่อบอกว่าเธอยังคงเหมือนเดิม
.
.
บนสี่แยกไฟแดงของใจนั้นเธอควรจะเลือกใครระหว่างเอก ที่มาส่งเธอครึ่งทางของชีวิตที่ผ่านมา กับกายกคนที่จะพาเธอไปต่อจนถึงความฝันของเส้นทางชีวิตที่เหลือ มิ้วสวมกอดเข้าที่หลังของเอกที่เดินกลับรถไป


เธอเลือกไม่ได้หรอก..


แต่... ทันใดนั้นเอกก็แกะมือมิ้วออกโดยไม่พูดอะไร ทั้งที่ในกายนั้นสั่นสะท้านเหมือนกับมีแผ่นดินไหวที่อยู่ในใจ บางอย่างดังก้องในใจของเขาว่าเธอไม่เหมือนเดิมแม้จะกำลังพยายามกลับไปเป็นเหมือนเดิม

ทุกสิ่งทุกอย่างมันชัดเจนขึ้น เมื่อคนของต้นสังกัดมาเรียกมิ้วกลับไปขึ้นรถตู้พร้อมกับใครคนหนึ่ง ที่ลงมารับเธออย่างใกล้ชิต "กาย" นั่นเองชายหนุ่มแต่งตัวดีคนที่เขาไม่รู้จัก

ถ้าคุณรักใครสักคนมากพอ มันจะมากจนกระทั่งยอมปล่อยให้เขาไป เอกตีตัวออกห่างมิ้ว ในขณะที่มิ้วยังบอกกับเขาว่ารักเหมือนเดิม แต่มันไม่เดิมอีกต่อไป

บนท้องถนนในคืนที่ดึกสงัด รถของเอกก็ยางแบนลงอีกครั้ง
แต่ยางเจ้ากรรมดันแบนล้อเดิมที่ดึงความทรงจำของเขาให้หวนคืน
วันนี้ในวันนั้นเคยมีเธออยู่ ตอนนี้เหลือเพียงเขาคนเดียว
.
.
สุดท้ายราวกับฟ้าผ่าในใจ ภาพหลุดของมิ้วกับเอกหลุดออกไปทำให้มีข่าวเสียหาย และกายก็ได้เรียกเธอไปต่อว่า มันไม่ใช่แค่ความสัมพันธ์ของเธอกับกายที่อาจจะจบลง แต่มันรวมไปถึงเส้นทางฝันของเธอที่อาจจะไม่ได้ไปต่อ มิ้วอึดอัดไม่รู้จะทำอย่างไรได้ เพราะภาพมันก็ฟ้องเหมือนเชือกที่มัดเเม่น ในระหว่างที่อึดอัดและได้แต่พูดว่าขอโทษนั้น
.
เอก ก็ทนความรู้สึกของตัวเองไม่ไหว ความรักของเขาก็เป็นของจริงเช่นกัน
เขาจึงบุกเข้าไปในบริษัทเพื่อหามิ้วและเคลียร์กับกาย

 ภาพนั้นคือภาพที่มิ้วไม่อยากเห็นที่สุด เพราะมันคือเหตุการณ์เลวร้ายเท่าที่เธอจะจินตนาการไหว การปรากฏตัวของเอกในตอนนี้ทำให้สถาการณ์ทุกอย่างเลวร้ายลงไปอีก

แล้วมันจะจบลงอย่างไร ทุกอย่างเกิดขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีแต่มันกลับยาวนานในใจของหญิงสาว ไม่ว่าจะฝันร้ายหรือฝันดีแต่สุดท้ายคุณก็ต้องตื่นจากฝัน วันนี้ทุกอย่างจะต้องจบลงกายจะได้รู้ว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเอกคือใคร

มันผิดเหรอที่เขาจะทำตามความรู้สึกเอกคิดในใจ สุดท้ายเอกจึงพูดขึ้นว่า...
.
ผมเป็นแฟนเพลงของไผ่พงศธร เพราะมันทำให้ผมคิดถึงบ้าน
เนื้อเรื่องที่พิมพ์ทั้หงหมดผมแต่งมาจากเพลง "อย่าให้เขาฮู้เด้อ " ใครที่อยากรู้ตอนจบเป็นอย่างไรอยากให้ลองฟังดู คนทำ MV สื่อได้ดีทีเดียว ลิ้งในคอมเม้นล่างครับ

 https://www.youtube.com/watch?v=KAC4TnVqSO0
SHARE
Writer
Devaknov
Mutant
ใครบางคนอาจเดินทางมาแสนไกล เพียงเพื่อพบว่าปลายทางไม่มีใครเหลืออยู่

Comments