คนเราจะแบบรับความรู้สึกที่แย่ได้มากแค่ไหน
เคยไหมอยากกอดใครสักคน
ใครสักคนจริงๆ ใครก็ได้ คนที่ไม่ทำให้เรารู้สึกว่าเราลำพังอยู่คนเดียวท่ามกลางความทุกข์ใจในโลกและห้วงเหวแห่งจิตใจ ที่เวลาดิ่งลึกลงไปแทบไม่เห็นแสงสว่างใดๆ
หลายคนมีปมในใจ พอโดนสะกิดมันก็ร้าวรานมาจนถึงจุดมืดมิด
บางทีอาจจะแย่หน่อยตรงที่เป็นปมที่ได้ระลึกแต่ความผิดพลาดในตัวเอง
มันแย่มาก แย่เกินจะพรรณนาเป็นภาษาให้เห็นมาก
มันหนักอึ้งมากกว่าจะเรียงร้อยออกมาเป็นคำพูดได้
มีแต่เพลงเศร้าๆ ที่จะทำให้มันชัดเจนออกมาได้

ที่อยากกอด...เพราะฉันจะได้เล่ามันผ่านน้ำตา
มันหายไปจริงๆนะ ต่อให้ไม่นิรันดร์
แต่ฉันก็กลับรู้สึกได้นอนหลับไป ลอยตัวขึ้น
ใช้ชีวิตอีกครั้ง
บนโลกที่ก็ยังไม่รู้ว่าที่ไหนคือที่ที่ฉันจะหายใจได้อย่างเต็มหัวใจ ด้วยความพอใจ
แต่ยังไงก็จะสู้อยู่ดี
เพราะไม่ว่าจะท้อหรือไม่ท้อ - ธรรมชาติก็สร้างให้เราต่อสู้ในทุกวันอยู่แล้ว.
SHARE
Writer
Akzaleraze
drama sofisticated
คนเล็กๆ จุดน้อยๆในผืนโลก แต่สายตาเรามันใหญ่มาก โลกบ้างก็กว้างเกินไป บางทีก็แทบไม่มีที่จะไป

Comments