กำแพงที่มองไม่เห็น
เราสร้างเกราะที่แข็งแรงไว้กันคนมากมาย เพียงเพื่อจะพบว่ามันถูกทำลายอย่างง่ายดายเพียงแค่สบตาใครคนหนึ่งที่ดีต่อใจเรา

ดังนั้นเราจึงสร้างเกาะมากขึ้น แข็งแกร่งขึ้น เพื่อไม่ให้มันถูกทำลายได้ง่ายดายนัก และเพื่อปกป้องหัวใจของตัวเอง จากอดีตที่เคยถูกทำร้าย 

ดังนั้นยิ่งเมื่อเจอคนที่ปฏิบัติต่อเราคล้ายคนที่เคยทำเราเจ็บ เรามักจะโต้กลับเขามากกว่าหรือเท่ากับที่เราเคยรู้สึก 

เรามีเกาะมากมายไว้สำหรับคนหลายประเภท แรกเริ่ม อาจไม่ได้มีเกาะมากมาย แต่ยิ่งวันผันผ่าน ตามประสบการณ์ได้ผ่านพบ จากวันเวลาได้ฝากไว้ สิ่งไหนที่เหมือนทำร้ายเรา เราจึงสร้างกำแพงที่มองไม่เห็นเพิ่มตามไปด้วย โดยไม่รู้ตัว

หลายคนพยายามทำลายกำแพง และพวกเขาเองก็ถูกกำแพงที่มองไม่เห็น สะท้อนกลับไป เขามองว่าเธอใจร้าย ที่ปฏิเสธหัวใจที่เขาหยิบยื่นให้อย่างเย็นชา เธอถูกมองว่าไร้หัวใจ ที่ไม่ยอมรับความรู้สึกของเขาใครต่อใคร 

เขาตะโกนต่อว่าในสิ่งที่เธอได้ทำกับพวกเขา บางคนตะโกนด้วยความเสียใจ บางคนคับแค้น บางคนโกรธ บางคนเห็นใจ บางคน..รัก ราวกับต้องการให้เธอรู้สึกเช่นเดียวกับที่พวกเขารู้สึก แต่เธอกลับนิ่งเฉย ราวกับไม่ได้ยิน เหมือนเสียงเหล่านั้นส่งไม่ถึงเธอ คล้ายกับว่าเสียงเหล่านั้น ไม่สามารถผ่านกำแพงมาถึงหัวใจเธอเลย 

แต่ใครเลยจะรู้ ภายใต้กำแพงที่ดูเหมือนแข็งแกร่ง เธอก็แค่ผู้หญิงขี้กลัวคนหนึ่ง เธอเฝ้าถามตัวเองว่าเธอผิดหรอ ที่เลือกรักตัวเอง? เธอผิดหรอ ที่กลัวตัวเองเจ็บอีก? 

เพราะในวันที่หัวใจเธอแตกสลาย ในวันที่น้ำตาพร่างพรมมากกว่าหยาดน้ำในฤดูฝน ใครเลยจะรู้เธอเป็นเช่นไร กว่าจะผ่านวันเวลาที่ยากลำบากมากได้

เธอเองอยากจะส่งเสียงไปให้ถึงเขาเช่นกัน ว่ามิใช่เขาไม่ดี แต่เธอในตอนนี้ยังไม่พร้อมมีใคร เมื่อบาดแผลในอดีตยังมีเลือดไหลซึมอยู่ แล้วเธอจะรักใครโดยไม่เจ็บได้อย่างไร?


SHARE

Comments