Old Memories: ฝนตกอีกแล้ว
ตอนเช้าอากาศยังร้อนเหมือนนรกอยู่เลย ทำไมตอนนี้ฝนถึงตกหนักอย่างนี้นะ
ตกเหมือนกับไม่เคยตกอย่างนั้นแหละ ว่างมากเหรอ
หรือจริงๆแล้วฝนไม่ได้ตกเพราะว่าง แต่ตกเพราะฟ้าเสียใจ
น้ำเน่าเนอะ

ทั้งหมดข้างบนนั่นคือความคิดของฉันระหว่างนั่งเบื่อๆระหว่างไฟดับเพราะหม้อแปลงที่หอระเบิด
ให้ตายเถอะ จะมาตกอะไรตอนนี้ ตอนที่ฉันต้องปั่นงานเนี่ยนะ
ไหนๆก็ว่าง บวกกับบรรยากาศเป็นใจก็ขอทำ "พิธีกรรมคนขี้แพ้" สักหน่อย
นั่นก็คือการไล่อ่านแชทเก่านั่นเอง!!

อาจจะฟังดูปัญญาอ่อนแต่เขาเข้ามาในชีวิตฉันตอนหน้าฝนละจากไปในฤดูเดียวกัน
ฉันเลื่อนอ่านแชทของเราตั้งแต่ในเฟสบุ๊ค ตอนนั้นเราคุยกันเหมือนเขียนเรียงความ ไม่รู้จะยาวไปไหน และที่สำคัญคือฉันเป็นคนเริ่มก่อน
บทสนทนาเราเด๋อๆเนิร์ดๆก่อนที่เขาจะขอไลน์ฉันด้วยเหตุผลสุดตลก แต่ไม่บอกหรอกว่าเหตุผลนั่นคืออะไร เอาเป็นว่ามันเด๋อมาก

เขาเป็นผู้ชายยุ่งๆ ฉันเป็นผู้หญิงว่างบ้างยุ่งบ้าง แต่ว่างมากกว่าเขาเลยมีเวลาตามส่องเฟสเขาอ่ะนะ
เขาชอบหว่อง กาไว ฉันเลยตามดูหนังของหว่อง จนตอนนี้ตัวเองหว่องสุดๆ 
ระหว่างอ่านแชทเก่าๆก็อดยิ้มกับความน่ารักของเขาไม่ได้ แล้วก็อดเศร้าใจไม่ได้เช่นกัน
เมื่อเราโตขึ้น ความรักไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตอีกต่อไป หน้าที่การงานหรือครอบครัวต้องมาก่อน และเราต้องเลือก
เมื่ออ่านถึงประโยคสุดท้ายในไลน์ฉันได้แต่ร้องไห้เป็นเพื่อนฝน เขาต้องเลือก และเขาไม่ได้เลือกฉัน
แต่ฉันไม่โกรธเขานะ ชีวิตต้องเดินต่อไป เหมือนฟ้าหลังฝน ที่แม้ตอนนี้จะยังขมุกขมัว แต่เดี๋ยวสักวันมันจะดีขึ้นเอง

ถ้าเลือกได้ก็อยากทักไปแล้วบอกว่าคิดถึงคุณจัง
SHARE
Written in this book
Short Stories
Writer
Alexsel
Writer/Student
A woman who writes

Comments