เมื่อฉันป่วยเป็นโรคซึมเศร้า#6 (ประโยคเงื่อนไข)
พักหลังมานี้ ฉันฝันบ่อยมาก ไม่รู้ว่าเป็นสิ่งที่ดีหรือแย่ ที่ทุกครั้งฉันจะจำความฝันตัวเองได้ ส่วนใหญ่มักเป็นเรื่องราวในวัยเด็กของฉัน หลายครั้งที่ฉันตื่นมาด้วยอาการ เหนื่อย เพราะวิ่งหนีสิ่งต่างๆในฝัน เครียดเพราะโต้เถียงกับเหตุการณ์ในอดีตที่ไม่ชอบ บางทีก็ฝันว่าของหายและต้องตามหาให้เจอ ฝันแบบนี้วนไปวนมา แถมบางครั้งบางเรื่องในฝันมันไม่เคยเกิดขึ้นจริงด้วยซ้ำ

ชีวิตของฉันภายนอก ดูมีความสุขดี ฉันเกิดมาในครอบครัวฐานะปานกลาง มีพี่น้อง ครอบครัวอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ด้วยความที่เป็นลูกผู้หญิงคนเดียวในบ้าน มีหลายครั้งที่รู้สึกแปลกแยก ที่คนในครอบครัวปฏิบัติกับฉันแตกต่างจากคนอื่น เช่น เมื่อพ่อแม่ซื้อปืนของเล่นให้พี่ชายและน้องชาย ฉันก็สงสัยว่าทำไมฉันไม่ได้บ้าง พ่อแม่กลับซื้อตุ๊กตา หรือ เครื่องครัวของเล่นให้ ซึ่งฉันไม่สามารถเอามาเล่นกับคนอื่นๆได้ สุดท้ายของเล่นผู้หญิงเหล่านั้น ก็ถูกพี่ชายน้องชายตัวแสบ เหยียบพัง โยนทิ้ง หรือ เอาไปซ่อน จบท้ายด้วยการที่ฉันวิ่งไล่เตะพี่และน้องชายกระเจิง และเอาปืนของพวกนางไปซ่อนบ้าง หากฉันมีของที่ชอบฉันต้องซ่อนไม่ให้ใครเห็น เพราะกลัวว่ามันจะหายไป

ปมในวัยเด็กของฉัน มีส่วนทำให้ฉันเป็นโรคซึมเศร้าหรือป่าวนะ? ฉันถามตัวเองบ่อยมาก 
ในช่วงระยะเวลาที่ป่วย และเริ่มรักษาอย่างจริงจังตั้งแต่ ธ.ค. 60 ฉันพยายามค้นหาช่วงเวลาที่ตัวเองมีความสุขที่สุด พยายามหารูปภาพแห่งความสำเร็จที่ทำให้ตัวเองภูมิใจ เพื่อเอามาตั้งเป็นหน้าจอโทรศัพท์ให้มีกำลังใจกลับมาหัวเราะได้เหมือนเดิม แต่เธอรู้ไหม...มันแทบไม่มีเลย 

ฉันกลับมาค้นพบตัวเองว่า ตลอดระยะเวลา 35 ปีที่ผ่านมา ทุกช่วงเวลา ทุกเหตุการณ์ที่ทำ ส่วนใหญ่มันไม่ได้เกิดจากความต้องการของชั้นจริงๆ ภาพรอยยิ้มในรูป หรือ ความสำเร็จที่ผ่านมา ฉันทำไปเพื่อพิสูจน์ตัวเอง ให้พ่อแม่และคนอื่นๆเห็นว่าฉันเก่งและเป็นที่ยอมรับได้ และบางเหตุการณ์ฉันก็รู้สึกว่า ทำไปเพื่อเอาชนะคนรอบข้าง เอาชนะคู่แข่ง หรือ ทำให้มันจบๆไป พองานสำเร็จแล้วฉันก็รู้สึกว่างเปล่า เคว้งคว้างต้องหาอะไรทำเพิ่มไปอีก 

ในอดีต ฉันใช้แรงผลักดันในด้านลบ เพื่อทำสิ่งต่างๆให้สำเร็จ เช่น
- ถ้าทำการบ้านไม่เสร็จ จะโดนครูตี
- ถ้าไม่ตั้งใจเรียน จะทำให้พ่อแม่ผิดหวัง
- ถ้าฉันอ้วนก็จะไม่มีผู้ชายมาสนใจ
- ถ้าไม่ตลก เพื่อนจะไม่อยากคุยด้วย

มันเป็นเงื่อนไขประหลาดๆ ที่ฉันโดนสั่งสอนมาและเก็บสะสมในวัยเด็ก จนทำให้ฉันไม่สามารถมีความสุขได้ด้วยตัวเอง เพราะความสุขของฉัน มันถูกเอาไปผูกกับการตอบสนองของคนอื่น

เงื่อนไขต่างๆ ที่ถูกปลูกฝังมา โดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตามจากคนที่เลี้ยงดูเรา ถ้าเราซึบซับและยังคงเชื่อในเงื่อนไขนั้น มันจะทำให้เราเครียด และ ทุกข์ได้ง่าย

ขอยกตัวอย่าง เช่น ประโยคเงื่อนไขที่ฉันได้ยินบ่อยๆในสมัยเด็ก ตั้งแต่ 1-7ขวบ

"ถ้ายังทำการบ้านไม่เสร็จ ห้ามดูการ์ตูน"
"ถ้าเรียนได้เกรด 4 จะซื้อของขวัญให้"
"ถ้าหนูเป็นเด็กดี ก็จะมีแต่คนรัก" 

สมองของฉันคงไปจำเอาว่า เราต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อให้ได้สักอย่าง 
ถ้าผลลัพท์ยังไม่เสร็จ ห้ามทำอย่างอื่น
ถ้างานยังไม่เสร็จ คุณจะมีความสุขไม่ได้

สิ่งเหล่านี้ ทำให้ฉันกลายเป็นคน บ้าผลลัพท์(output) 


และไม่เคยมีความสุขระหว่างทางในการที่จะทำอะไรเลย 
ในตอนต่อไปฉันจะเล่าว่า ประโยคเงื่อนไข ที่ฉันได้รับมาตั้งแต่เด็กมันจะนำพาชีวิตไปเจออะไรบ้าง

หากพวกเธอยังติดตามอยู่ช่วย ส่งเสียงมาหน่อยนะ
ฉันหวังว่าถ้าฉันเขียนเรื่องนี้ได้มากพอ
ฉันอยากจะตีพิมพ์เป็นหนังสือ อย่างน้อยแจกในงานศพของฉันก็ยังดี
SHARE
Written in this book
เมื่อฉันป่วยเป็นโรคซึมเศร้า
ประสบการณ์ชีวิตของผู้ป่วยคนหนึ่งและสาเหตุของโรคซึมเศร้า
Writer
HYGGE
Writer
HYGGE >> ชื่อเราอ่านว่า ฮุกกะ หรือ ฮูก้า แล้วแต่จะเรียก ความหมาย คือ ความสุขง่ายๆ แบบไม่ต้องพยายาม เราเป็นนักเล่าเรื่อง...เล่าประสบการณ์ที่ผ่านมา ความรู้สึก และ ข้อคิดที่ได้ เราไม่ค่อยตามกระแสคนอื่น เพราะคนอื่นมีคนเป็นไปแล้ว เป็นตัวเองง่ายกว่า เราชอบใช้ชีวิตเรียบง่าย เพราะเราเกลียดความวุ่นวาย เรามักคิดต่าง ในช่วงเวลาที่คนอื่นคิดเหมือนกัน เราพูดน้อย แต่เราเขียนเยอะ งานเขียนของเรามีหลายแบบ แต่ใช้นามปากกาต่างกัน เราเขียนบทความ งานวิจัย หนังสือเตรียมสอบ เราเขียนนิยาย เรื่องสั้น How-to อืม...อะไรอีกดีล่ะ เราว่า ใน storylog คงมีความเป็นตัวเองมากที่สุด เพราะไม่มีใครมาจ้างเขียน555 ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน จะพยายามเขียนงานดีๆออกมาให้ทุกคนได้ติดตามนะคะ

Comments

jeeao
1 year ago
เจ้าของกระทู้โชคดีนะคะ ที่ได้มีโอกาสทบทวนตัวตนลึกๆ และสิ่งนั้นจะทำให้เราได้มีโอกาสพัฒนาไปในทางที่ดีค่ะ เพราะเราเอง ก็น่าจะเป็นโรคนี้เหมือนกัน และสุดท้ายเราก็กลับมาทบทวนตัวตนว่า เราเป็นอย่างไรในชีวิตที่ผ่านมา และลองปรับมุมมองความคิดให้มีความสุขขึ้น โดยคิดถึงสัจธรรมของชีวิตเลยค่ะ ขอบคุณบทความดีๆ นะคะ
Reply
giffly
8 months ago
เขียนดีมากเลยค่ะ ชอบอ่านค่ะ
Reply