พ [ พ อ ]
วันจันทร์ที่  14 พ.ค 2561 
เวลา 01.08 น. 

D-1 เปิดเทอม 

ช่วงเวลาปิดเทอมผ่านไปแล้วอย่างรวดเร็ว และเราคิดว่าเราใช้เวลาช่วงปิดเทอมไม่คุ้มเท่าไหร่นักกับการตั้งใจจะเลิกชอบคุณอย่างเป็นทางการ 

ถ้านับดีๆ เราชอบคุณมาเกือบๆ 2 ปีแล้วเนอะ มันเร็วมากเลยนับตั้งแต่วันนั้น วันที่เรานั่งหลังห้องติดประตูแล้วคุณเดินมา

" น่ารักจัง " 

คำนี้ได้ออกจากปากเราแล้วเจ้าเพื่อนตัวดีของเราก็แซวจนคำว่า 'น่ารักจัง' กลายเป็น 'กูชอบเขา'

หลังจากนั้นเราก็มีความสุข มีความสุขทุกครั้งที่ได้ก้มมองตารางสอนของคุณแล้วไปเดินผ่านหน้าห้อง มีความสุขทุกครั้งที่ได้เดินผ่าน วันวาเลนไทน์ได้ให้ดอกไม้โดยโดยที่คุณไม่รู้ ตอนนั้นเราไม่เคยคุยกัน รู้จักกันผ่านๆโดยเห็นหน้าเฟสบุ๊ค แค่ผ่านๆเท่านั้น แต่ความรู้สึกชอบของเรามันเต็มไปทั้งใจ 

และแล้วคุณก็รู้ว่าเราชอบ โดยผ่านทางเพื่อนเรานั่นแหละ คุณรู้ เพื่อนคุณก็รู้ และโดนแซวกันไปตามระเบียบ คุณก็ยิ้มๆนะ เราก็มีความสุขดีเพราะเราชอบเห็นคุณยิ้ม รักคุณตอนนั้นไม่เหนื่อยเลย ทุกอย่างดีมากๆ เรามีความสุขมาก

เรื่องของเราเป็นไปเหมือนเส้นตรง ไม่หวือหวา เรียกว่าไม่มีอะไรเลยดีกว่า เพราะมันไม่มีจริงๆ เราไม่ได้พยายามไปอยูใกล้คุณ ไม่ได้พยายามเข้าไปทัก ไม่ได้พยายามไปเอาใจใส่หรือเข้าหาตรงๆ ทั้งหมดมันเพราะความกากของเราล้วนๆเลย 

เมื่อเราได้คุยกัน โดยการที่ทักไปเพราะเพื่อนแกล้งนี่แหละ เราไม่รู้จะตอบยังไง ก็เลยขอโทษๆไป ตอนนั้นเราคิดไปเองว่าคุณก็เริ่มชอบเราแล้วล่ะ แล้วก็คิดๆมาตลอด เข้าข้างตัวเองมาหลายครั้ง เพราะอาการของคุณทำให้เราอดคิดไม่ได้เลย 

เวลาเปลี่ยน อะไรก็เปลี่ยน
เราโตขึ้น คุณโตขึ้น ชั้นเปลี่ยนไป โลกเปลี่ยนไป


เรารู้จักกับเพื่อนคุณ คุณเลยใกล้ชิดกับเรามากขึ้น หรือเราคิดไปเองนะ ใกล้อยู่ใกล้กันบ่อยๆ เหมือนอะไรจะง่ายขึ้น แต่เปล่าเลย เราได้รู้หลายๆเรื่องเกี่ยวกับคุณ คุณชอบอะไร ไม่ชอบอะไร อยู่ในห้องเป็นยังไง ชอบไอติมรสไหน ใครบ้างที่แอบชอบคุณ แน่นอนว่าไม่ใช่เราคนเดียว

คุณเป็นคนน่ารัก น่ารักมาก มีลักยิ้ม ยิ้มสวย นิสัยแมนๆเป็นคนรักเพื่อน ชอบเตะบอล ชอบแชร์นักร้องที่ชอบมาหน้าเฟส ชอบคุยกับเพื่อน
ชอบผู้ชาย 
— แต่เราเป็นผู้หญิง

การรู้อะไรเยอะไปเป็นสิ่งที่ไม่ดี เราเชื่อแล้วล่ะ และเราก็เป็นประเภทชอบเอาตัวเองไปเทียบกับคนอื่นจนได้ตำแหน่งลูซเซอร์มาเป็นตำแหน่งประจำตัว จนอยากจะยอมแพ้ผู้ชายดีๆพวกนั้นไปหลายครั้ง แต่ก็มีการกระทำและรอยยิ้มคุณนี่แหละ ที่ฮีลเราทุกรอบ 

แต่วันนี้
การกระทำต่างๆของคุณทำให้เรารู้สึกแพ้ แพ้โดยไร้ทางต่อสู้ เราก็ไม่รู้ว่าทำไมเรารู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน เรารู้สึกว่าตัวเองลูซเซอร์มากๆ เป็นไอขี้แพ้ตั้งแต่ที่คุณ เพื่อนคุณ เพื่อนเรา บอกว่าคุณชอบผู้ชาย 

สิ่งแวดล้อมรอบตัวเราบอกให้เราหยุด เหมือนเพลงที่เขาบอกไว้ว่ายิ่งแข่งยิ่งแพ้ มีหลายครั้งที่เราจะหยุดแล้วมีรอยยิ้มคุณขึ้นมาฮีลเรา มาเป็นกำลังใจให้เรา แต่วันนี้ รอยยิ้มคุณให้เรายิ้มไม่ออก เราเหนื่อยในความสัมพันธ์ของเรามากเกินไปแล้ว และบอกให้ยอมแพ้ซะ

เราตัดสินใจเอาคุณออกจากสารระบบสมองเรา ไม่นึกถึงไม่คิดถึง ซึ่งมันก็ได้ผล เราตัดสินใจได้ว่าจะพยายามจะเลิกชอบคุณ พยายามให้คุณชอบมาตั้งเกือบ 2 ปียังพยายามได้ กับแค่พยายามเลิกชอบก็คงไม่ยากเท่าไหร่ :))

วันนี้เรารักคุณแล้วเราเหนืื่อย เราเสียน้ำตาให้ความรักที่เรามีให้คุณเยอะมากพักหลังๆมานี้ รอยยิ้มคุณฮีลเราไม่ได้ 

ถ้าวันนั้นเราไม่นั่งติดประตูเราจะไม่เจอคุณ
ถ้าวันนั้นเราพูดในใจเพื่อนจะไม่รู้
ถ้าวันนั้นเราตั้งใจเรียน เราจะไม่เห็นคุณ 
ถ้าวันนั้นไม่เลือกที่จะชอบคุณ เราคงกลายเป็นคนแปลกหน้าสำหรับกันและกัน

เหนื่อยแล้วนะคะ
จะไม่รักแล้วนะ 

ได้แต่หวังว่าเปิดเทอมมาเราจะไม่ใจเต้นแรงกับคุณอีก และปิดเทอมนี้ไม่ได้ทำให้เราเลิกรักคุณได้เลย — 

Plz try again ...

01.46
SHARE

Comments