บุคคล ผู้เป็นเจ้าของเรื่องราวในstorylogของฉัน
ฉันได้รู้จักกับ storylog นานพอๆกับการที่ได้รู้จักกับเขา มันเริ่มจากตอนที่ฉันเริ่มมีความสัมพันธ์กับคนที่ไม่คาดคิด มันเป็นความสัมพันธ์ที่น่าประทับใจมาก แต่ก็ไม่รู้จะไปเล่าให้ใครฟังได้ ฉันจึงเลือกที่มาเขียนลงในที่แห่งนี้

เมื่อ 2 ปีก่อน ฉันได้รู้จักกับคนๆหนึ่งแบบจริงๆจังๆ คนที่รู้ชื่อรู้หน้ากันมาก่อน แต่ไม่เคยทักทายเลยสักครั้งเวลาเดินสวนกัน เวลาได้อยู่ใกล้ๆกัน 

บทสนทนาเริ่มต้นจากการที่เราส่งรูปคุยกันไปมาใน snapchat พัฒนามาเรื่อยๆจนได้คุยไลน์ จนได้โทรคุยกันเป็นชั่วโมงๆ คุยกันเรื่อยๆแบบนี้ทุกวัน คำสัญญาหรือความตั้งใจต่างๆที่จะทำด้วยกัน ได้ถูกส่งมาจากแชทของอีกฝ่าย ฉันจึงหวังอย่างมาก ว่าจะทำความสัมพันธ์นี้ให้มันดี ดีแบบที่ ‘เรา’ ทั้งสองคนหวังเอาไว้

แต่โชคร้าย ที่เราคุยกันได้เพียงไม่นาน คนๆนั้นก็เปลี่ยนใจ หลายๆอย่างที่เคยพูดเอาไว้ก็ลบออกไปจนหมด การจากกันในครั้งนี้ เป็นแผลในใจของฉันมาตลอด จนเวลาผ่านล่วงเลยมาเกิน 1 ปี

ใครจะคิด
ว่าคนๆนั้น จะกลับมาในชีวิตของฉันอีกครั้ง
คนที่ใช่ ยังไงก็ต้องกลับมา
ประโยคนี้ เป็นประโยคที่พูดกับฉัน ก่อนที่จะกลับเข้ามา และอาจจะเป็นเพราะว่าเขาคือคนที่พิเศษเสมอ การกลับมาในครั้งนี้ จึงไม่ได้น่าแปลกใจเท่าไหร่นัก แต่ครั้งนี้ เขาเปลี่ยนไปเหมือนกับคนละคน  จากคนที่คอยพูดแต่เรื่องที่จะทำในอนาคต ตั้งใจไว้ว่าจะทำนู่นทำนี่ด้วยกัน กลับกลายเป็นคนที่ลงมือทำมันอย่างตั้งใจ คอยดูแลเอาใจใส่ ทำดีกับฉันด้วยความจริงใจจริงๆตลอดเวลาที่คบกัน และใช้เวลาอยู่ด้วยกันจนฉันเรียกมันว่าความผูกพันได้แล้วจริงๆ ครั้งนี้ฉันจึงมีความสุขมากกว่าครั้งใดๆ และมั่นใจมาตลอดเลยว่า ฉัน ตัดสินใจไม่ผิด 

จนกระทั่งไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ ข้อความที่ได้รับจากอีกฝ่าย ทำให้ฉันได้ตระหนักว่า จริงๆแล้ว เราอาจจะไม่ใช่คนที่ใช่ต่อกันก็ได้
‘พอไม่ค่อยได้เจอกันก็เบื่อแล้ว’
‘ต่อจากนี้เราคงไปกันไม่ได้หรอก’
‘ตอนนี้ไม่ได้รู้สึกเหมือนเดิมแล้ว’
หัวใจของฉันมันพังลงตรงนั้น ทันทีที่ได้เห็นข้อความเหล่านี้ ฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลย ได้แต่คิดในใจว่า อืม ...
จริงๆแล้วคุณก็ยังเหมือนเดิม เหมือนคุณที่เรารู้จักเมื่อสองปีก่อนฉันได้แต่ทบทวนเรื่องราวของเราทั้งสองคน ไม่ว่าจะเป็นการคุยกันในครั้งก่อน หรือการกลับมาคบกันในครั้งนี้ มันช่างเป็นความทรงจำที่น่าประทับใจสำหรับฉัน แต่ก็นั่นแหละ สุดท้าย คนๆนั้น ก็จัดให้ฉันเป็นดาวพลูโตที่อยู่นอกวงโคจรของเขาอยู่ดี ฉันหวังว่าสักวันนึง เขาจะคิดถึงฉัน เหมือนที่ฉันคิดถึงเขาบ้าง

ถ้าคุณมีโอกาสได้มาเห็นบทความเหล่านี้ ฉันก็หวังว่าคุณจะจำเรื่องราวเหล่านี้ของเราได้
คิดถึงคุณเสมอ บุคคลผู้เป็นเจ้าของเรื่องราวใน storylog ของฉัน :-)
SHARE
Writer
itoodmaew
believer
(ไม่ได้)รอ(แล้ว)นะ

Comments

QueenStory
1 year ago
เพิ่งได้รับประสบการณ์แบบนี้มาค่ะ คลุมเครือเหลือเกิน แต่มันเป็นเพียงครั้งแรก เราจะเติบโตขึ้นจากอะไรแบบนี้อย่างแน่นอน สู้ไปด้วยกันนะคะ จริงๆมันก็แปลกตรงที่คนแบบเขา ทำให้เราไว้ใจได้และเสียใจได้ในเวลาเดียวกัน แต่เขาก็ยังสามารถทำให้เราให้อภัยอย่างง่ายดายเช่นเดียวกัน It must be nice to let someone you love hurts you twice. /สองครั้งคงเกินพอแล้วแหละค่ะ สู้กันต่อไป move on!
Reply
itoodmaew
1 year ago
ใช่เลย เพราะเค้าพิเศษมากๆ พอกลับมาเราเลยรู้สึกเหมือนพร้อมรับเค้าตลอด น่าผิดหวังจริงๆเลยค่ะ แต่ก็ช่างเค้าเนอะ สู้สู้เช่นกันนะคะ
muaimuaistory
1 year ago
เรื่องราวของคุณ และช่วงเวลาที่เกิดขึ้น มันคล้ายๆของเราเลยค่ะ อ่านแล้วอินมากๆเลย
Reply
itoodmaew
1 year ago
งือออ *กอดดด* เราจะผ่านมันไปได้ค่ะ
เจอแบบเดียวกันเลยค่ะ เมื่อก่อนไม่เคยเชื่อว่าอ่านหนังสือเล่มเดิม ก็จะจบแบบเดิม พอเจอจริงๆก็รู้เรื่องเลยค่ะ จริงๆแล้วตัวคุณสามารถมีความสุขโดยไม่ต้องเอาความสุขไปผูกไว้กับเค้านะคะ ตัวคุณมีค่ามากกว่าเค้าอีกค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ😊🤙🏻
Reply
itoodmaew
1 year ago
เช่นกันนะคะ มีความสุขกับตัวเองเนอะ:-)
Ch_
1 year ago
เรื่องของเราก็ประมาณนี้นะ ทุกครั้งที่พูดเรื่องความรัก เรายังคิดถึงเค้าเป็นคนแรก ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
Reply
itoodmaew
1 year ago
หวังว่าเวลาจะช่วยให้ลืมได้เช่นกันนะคะ
SpocK
12 months ago
แอบมาอ่าน:p
Reply