ความในใจ ในห้องแชท
"ถ้าจะมาเพราะเรื่องนั้น อย่ามาเลยนะ"
ผมพิมพ์ตอบเธอแชทเธอไปในคืนวันศุกร์
เย็นวันนั้นเธอทักแชทผมมา บอกว่าวันเสาร์เย็นๆ จะแวะไปหา ตอนแรกผมตอบตกลงไป ไม่ได้คิดอะไรมาก แต่พอมานึกๆ ดูอีกทีแล้ว เธอไม่ควรจะมาหาผม 
ไม่สิ
เราไม่ควรจะอยู่ด้วยกันตามลำพัง 
เธอตอบผมมาว่า เธอไม่ได้จะมาหาผมเพราะเรื่องนั้น แค่มีธุระแถวๆ นี้ เลยคิดว่าจะแวะมาหาผมสักหน่อย อีกอย่างคือ เธอมีเรื่องอยากบอกผม
บ่ายวันเสาร์เธอทักแชทมาอีก ยืนยันว่าถ้ายังอยากรู้เรื่องที่ว่า ขอให้รอเจอเธอหน่อย ผมตอบตกลงไป เพราะมันคงไม่เสียหายอะไรที่จะลองฟังดู

แต่สุดท้ายเธอก็ไม่ได้มา

เธอทักแชทมาหาผมอีกครั้งตอนห้าโมงเย็นเศษๆ ว่ามาไม่ได้แล้ว 
ท่าทีของเธอดูแปลกๆไป ถึงแม้จะเป็นการพิมพ์ในแชทก็ตาม ผมก็ดูออก
เธอว่าไม่มีอะไร เอาเข้าจริงคือไม่พร้อมจะบอกมากกว่า

2-3 วันถัดมา บทสนทนาในแชทของเราก็กลับมาอีกครั้ง
เธอดูแปลกไปจริงๆ 
ผมจึงลองถามเธออีกครั้ง
คราวนี้เธอยอมบอกผมแล้ว

ฉันทักแชทเขาไปในคืนวันศุกร์ กะว่าวันถัดมาตอนเย็นๆ จะแวะไปหา
"ถ้าจะมาเพราะเรื่องนั้น อย่ามาเลยนะ "
"ป่าวเลย แวะไปทำธุระเฉยๆ"
ฉันตีเนียนไปซื่อๆ กลบเกลื่อนเจตนาที่หวังไว้แต่แรก
ระหว่างวัน ใจฉันสั่น ตื่นเต้นไปหมด เอาแต่นึกภาพว่าถ้าหากบอกเขาไปแล้ว เขาจะพูดอย่างไร 
ใจจริงฉันยังคงนึกถึงค่ำคืนนั้นอยู่อย่างไม่เสื่อมคลาย ถึงแม้ว่าประสบการณ์แบบนั้นจะหาจากใครก็ได้ แต่มันต่างออกไปเมื่อเกิดขึ้นกับเขา
อาจจะฟังดูเกินจริงไปหน่อยหากบอกว่าฉันสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างในขณะที่เราจูบกัน ในตอนที่มือของเขาลูบไล้ทั่วเรือนรางของฉัน ในทุกๆ ขณะที่เราร่วมรักกัน มันมีอะไรมากกว่าเรื่องของความใคร่

"ตัวเอง เค้ามารับแล้วนะ"
เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น พร้อมกับเสียงเข้มที่ฉันคุ้นเคยลอดมาตามสาย 
ฉันคงไปหาเขาไม่ได้แล้ว 
"ไปไม่ได้แล้วนะ โทษที"
ฉันพิมพ์ข้อความทิ้งไว้ในแชทเราหว่างเรา โดยที่ไม่ได้อธิบายถึงสาเหตุ เพราะกลัวว่าจะไปทำร้ายความรู้สึกของเขา
ฉันพยายามจะลืมความรู้สึกทั้งหมดนั้นไป ลืมเรื่องคืนนั้นไปให้หมด ลืมเรื่องที่อยากจะบอก แต่ก็ทำไม่ได้
ทนได้อยู่แค่2-3 วันฉันก็ทนไม่ไหว ทักแชทไปหาเขาอีก
เขาพยายามถามอีกครั้งว่าฉันเป็นอะไร คราวนี้ฉันทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
ความอัดอั้นที่มีมาทั้งหมดถูกระบายลงไปในกรอบสี่เหลี่ยมเล็กๆ ของห้องแชท
ฉันไม่สามารถลืมความรู้สึกในค่ำคืนนั้นได้ ฉันอยากทำมันอีกครั้ง 
ฉันเคยพร่ำบอกเขาแล้ว ในคืนนั้นว่ามันไม่เหมือนกับที่ฉันเคยทำกับคนอื่น ฉันย้ำความคิดนั้นอีกครั้ง 
เขาเข้าใจมันเป็นอย่างดี
แต่เรื่องแบบนั้นไม่สามารถเกิดขึ้นได้อีกแล้ว เขาไม่อยากทำให้คนข้างๆ ฉันเสียใจ
แต่มันกลับยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิดยิ่งกว่าเก่า
เพราะฉันไม่เคยรู้สึกผิดเลยกับการกระทำ กับช่วงเวลาที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
"สุดท้ายแล้ว เราก็จะทำมันไม่ได้อีกต่อไปนะ เราต้องโตเป็นผู้ใหญ่"
ข้อนั้นฉันก็รู้ดี แต่ไม่คิดว่าจะมาถึงเร็วขนาดนี้ 
เขาไม่ได้พิมพ์อะไรไปมากกว่าการตอบรับ พร้อมกับพิมพ์ทิ้งท้ายไว้ว่า 
"แต่ถึงอย่างนั้น ความรู้สึกระหว่างเรา ก็เป็นเหมือนเดิมเสมอ อย่าคิดมากไปเลย"

SHARE
Writer
siarra
writer
dreamcatcher

Comments