ปณิธานปีใหม่
1.

“ขอให้สนุกกับเรื่องสั้นทุกเรื่องในเล่มนี้”

ฉันเคาะแป้นพิมพ์เพื่อเขียนคำนิยมของรวมเรื่องสั้นเล่มแรกทีี่ี่ี่ี่ี่ี่เขียนโดยเพื่อนใน Storylog ท่านหนึ่ง รู้สึกอิ่มใจเล็กๆ เมื่อเคาะบรรทัดสุดท้ายลงไป

ฉันเคยมีโอกาสได้อ่านต้นฉบับของหนังสือก่อนจะตีพิมพ์ หากนับรวมครั้งนี้เป็นครั้งที่สอง ครั้งแรก ฉันมีโอกาสได้อ่านรวมบทกวีนิพนธ์ที่เจ้าของส่งมาให้ฉันได้อ่านและแสดงความคิดเห็นต่อบทกวีเหล่านั้น

และความรู้สึกหลังจากอ่านต้นฉบับทุกครั้งก็จะเหมือนกันทุกครั้ง

นั่นคือความอิ่มใจ

ต้นฉบับเหล่านี้เหมือนความฝันที่เจ้าของความฝันเหล่านั้นลงทุนก่อร่างสร้างมันด้วยใจ และนั่น...เป็นความฝันที่ฉันเคยมีเช่นกัน

2.

ยังจำได้เมื่อครั้งไปเชียงใหม่ครั้งล่าสุด ฉันนัดเจอเพื่อนสนิท และเขาถามกับฉันว่ามีปณิธานปีใหม่อะไรบ้างไหม

“มีสิ” ฉันอมยิ้มเล็กๆ และทำหน้าเขินๆ “อย่างแรกเราอยากรวมเล่มเรื่องสั้นของเราเองส่งไปสำนักพิมพ์ ตั้งใจว่าจะแต่งให้ครบ 10 เรื่อง จริงๆ ตอนนี้ก็ครบแล้วล่ะ เหลือเกลาสำนวนเท่านั้น”

“อย่างที่สองเราอยากเป็นคนที่เลิกกลัวความรักสักที”

เพื่อนฉันทำหน้าเหมือนจะผิดหวังเล็กน้อย “ปณิธานของคุณใกล้จะสำเร็จแล้วนี่ เพราะเรื่องสั้นก็แต่งครบแล้ว โห ไม่ลุ้นเลย”

“มันก็ไม่เสมอไปนะ” ฉันมองหน้าเขา ก่อนพูดอย่างช้าๆ “บางอย่างเราเห็นว่าใกล้แค่เอื้อม เดินไปอีกนิดหน่อยก็จะถึงจุดหมายแล้ว แต่เชื่อไหม ว่าเดินไปเท่าไรก็ไปไม่ถึงสักที และที่สำคัญเรื่องบางเรื่องมันไม่ได้ขึ้นกับความพยายามของเราอย่างเดียว เรื่องบางเรื่องขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย และไม่ว่าเราจะพยายามเท่าไร บางทีผลลัพธ์ก็ไม่ใช่ความสำเร็จเสมอไปด้วย”

เหมือนเรื่องความรักของฉัน ฉันเคยสารภาพรักกับใครบางคน พยายามแทบเป็นแทบตายเพื่อให้เขาหันมารักฉันบ้าง แต่ก็อย่างที่บอกไปแล้ว เรื่องบางเรื่องไม่ได้ขึ้นกับความพยายามของเราอย่างเดียว คนที่ไม่ใช่ ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไม่ใช่อยู่ดี

“เรื่องความรัก เชื่อสิ ต่อไปคุณก็เลิกกลัว ถ้าคุณเจอคนที่คุณรักจริงๆ ดูแบบผมสิ ตอนแรกก็ปิดใจไม่กล้าคบกับใคร ตอนนี้ผมก็ก้าวข้ามกำแพง เปิดใจได้สำเร็จ เพราะผมเจอคนที่ผมรักแล้ว”

ฉันยิ้ม เพื่อนของฉันเคยอยู่ในจุดที่ฉันยืนอยู่มาก่อน แต่เขาก้าวข้ามผ่านมันไปได้แล้ว

การอ่านต้นฉบับรวมเรื่องสั้นของเพื่อนนักเขียนคนนี้ทำให้ฉันนึกถึงบทสนทนาในวันนั้นอีกครั้ง

3.

หลังกลับมาจากเชียงใหม่ ฉันไม่ได้ทำตามปณิธานปีใหม่ที่บอกเพื่อนเอาไว้เลย แม้จะมีเวลาว่าง แต่อีกใจกลับนึกกลัว กลัวว่าส่งต้นฉบับไป เรื่องสั้นอาจจะถูกตีกลับ หรือแย่ที่สุดคือไม่มีข่าวคราวอะไรกลับมาเลย

ฉันอาจจะขี้ขลาดเกินไป เกินกว่าจะยอมรับฟังคำปฎิเสธ

ส่วนเรื่องความรักก็เช่นกัน ตั้งแต่วันที่บอกเพื่อนว่าจะเลิกกลัวความรัก จนแล้วจนรอด ฉันก็ไม่กล้าเปิดใจให้ใครอย่างเต็มที่ กลัวว่าจะเสียใจ กลัวความผิดหวัง กลัวอีกหลายๆ อย่าง สุดท้ายสิ่งที่ทำก็คือ ใช้ชีวิตไปแบบเดิมๆ

ฉันมองความฝันและความตั้งใจที่ค่อยๆ ละลายหายไปกับเปลวแดดของเดือนเมษา

ฉันคงอ่อนแอเกินไปจริงๆ

4.

เมื่อไม่นานมานี้ ฉันไลน์คุยกับเพื่อนสนิท และพบว่าเขาอกหัก...อีกครั้ง

คนที่เขารักและเขากล้าเปิดใจให้ไม่ได้รักเขาจริงๆ เธอคนนั้นมาคบกับเขาเพราะอยากลืมแฟนเก่า เขาจึงทนไม่ได้ที่จะต้องเห็นเงาของแฟนเก่าตามไปทุกหนทุกแห่ง

จบลงด้วยความปวดร้าวแบบซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“แล้วแบบนี้คุณเข็ดความรักหรือยัง”

“ไม่หรอก จนถึงตอนนี้ผมก็ไม่ได้กลัวอะไรอีกแล้ว ถึงจะอกหักอีกครั้ง แต่ผมว่ายังไงก็ต้องมีคนที่ใช่รอผมอยู่ ผมเชื่ออย่างนั้นจริงๆ นะ”

ยอมรับกับความแข็งแกร่งของเพื่อนฉันจริงๆ

5.

“ขอให้สนุกกับเรื่องสั้นทุกเรื่องในเล่มนี้”

ทันที่ที่เขียนคำสุดท้ายจบลง ฉันรู้สึกมีพลังขึ้นมานิดๆ ไม่ว่าจะเป็นความฝันของเพื่อนนักเขียนที่กำลังจะเป็นความจริง หรือแม้แต่ความเข้มแข็งของเพื่อนผู้ไม่หวาดกลัวกับความเจ็บปวดทำให้ฉันมองตัวเองอีกครั้ง

ต่อให้พยายามไปแล้ว ผลลัพธ์ไม่ใช่ความสำเร็จ แต่สุดท้ายเราก็ได้พยายามแล้วไม่ใช่หรือ

บางที ; บางทีฉันอาจจะไม่กลัวความผิดหวังอีกต่อไป



SHARE

Comments

KCstory
1 year ago
อย่ากลัวคำปฏิเสธสิคะ(เรื่องสั้น) ถ้าเขาปฏิเสธหรือเงียบหายไป มันไม่ใช่ว่าเรื่องสั้นของเราไม่ดี แต่มันแค่ไม่เหมาะกับสำนักพิมพ์นั้น หรือไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมของเราก็ได้ เรื่องความรัก ไม่กล้าเปิดใจแล้วเมื่อไหร่เราจะได้เจอคนที่ใช่...เหมือนเรือแหละค่ะ ไม่ออกจากฝั่งซะทีเมื่อไหร่จะไปถึงปลายทาง ....เรือจะโดนพายุ คลื่นลมรุนแรงไหม เราบอกไม่ได้หรอกค่ะเพราะเราคอนโทรลปัจจัยเหล่านี้ไม่ได้...ติดตามเสมอนะคะ ^^ 
Reply
niji
1 year ago
ขอบคุณนะคะ ดีใจจจ
studio057
1 year ago
รอด้วยครับ อีกหลายปี++จะส่งไปบ้าง 5555 ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องสั้นที่ดีนัก หวังว่าป่านนั้นคงไม่เก่าแล้ว
Reply
niji
1 year ago
ขอให้ทำได้สำเร็จนะคะ :)
ถ้าเขียนด้วยสำนวนของคุณ เราว่ายังไงก็เป็นเรื่องสั้นที่ดีแน่
niji
1 year ago
https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=1975293412792360&id=1685050575149980
studio057
1 year ago
ขอบคุณครับ เอามาลง storylog เค้าถือว่าเผยแพร่แล้วอ่าาาาา อารายว๊าาา
มีเซฟๆไว้อยู่ขอเกลาสำนวนให้เป็นเรื่องสั้นก่อนครับ อ่านๆไปๆมาๆแล้วรู้สึกว่าเป็นเรื่องเล่าซะเยอะ 555555 ไม่ค่อนไปทางเรื่องสั้นเท่าไหร่

Deux
1 year ago
เรื่องสั้นของใคร ขอลายแทงด้วย ลง fictionlog ไหม? ^_^
Reply
niji
1 year ago
pm ไปนะคะ
fangtch
1 year ago
ชอบประโยคที่ว่า บางเรื่องมันเหมือนอีกนิดนึงจะถึงแล้ว แต่มันก็ไม่ถึงสักที 💛💛
Reply
niji
1 year ago
มันใช่จริงๆเนอะ
fangtch
1 year ago
😊
imonkey7
1 year ago
ใครอ่ะ ได้ตีพิมพ์ ดีใจด้วย
#อิจ
Reply
niji
1 year ago
เค้าน่าจะพิมเองน้า
imonkey7
1 year ago
ไม่มีตังพิมพ์เอง พิมพ์มาจะมีใครซื้อไหมเนี่ย
niji
1 year ago
ขายทางบล็อค เฟส บลาๆ
พิมพ์เองแพงมากเว่อร์ สืบราคามาแล้วT.T