ผม,แมว
1.
บางทีถ้าคุยกับแมวได้
ผมอยากรู้ว่ามันใช้อะไรเป็นตัวบอกเวลา
.
แสงแดด,สายลม
อาจเป็นแสงจากดวงจันทร์หรือกลุ่มดาวกลุ่มนั้น
หรือจะเป็นการจรจากของฝูงนกเมื่อตะวันใกล้ลับ
.
2.
เวลาห้าทุ่มกว่าๆไม่เคยเลยไปถึงเที่ยงคืน เสียงกระดิ่งจากปลอกคอของมันจะส่งสัญญาณมาแต่ไกล ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ การปรากฏตัวในแต่ละครั้งถูกส่งตรงเข้าสู่การรับรู้ของผม มันเป็นแมวจากไหนไม่รู้ ไม่รู้ชื่อ ไม่รู้ที่มา เพียงสันนิฐานว่ามันน่าจะมีเจ้าของจากปลอกคอที่มันใส่ เราพบกันครั้งแรกเมื่อหลายเดือนก่อน ตอนนั้นผมเพียงนึกว่ามันคงเบื่อบ้านตามประสาแมว เลยบรรณาการมันด้วยอาหารกระป๋องราคาถูกจากร้านสะดวกซื้อ
.
เหมือนติดใจ ในวันต่อไปมันกลับมาอีก และเป็นอีกครั้งที่ผมเปิดอาหารกระป๋องให้ และการปรากฏตัวแบบนี้ของมันอีกหลายต่อหลายครั้งต่อมา ผมจึงถือโอกาสเรียกมันว่า ‘ป๋อง’ โดยไม่รู้ว่ามันเต็มใจรึเปล่า
.
เมื่อมันเดินมาถึงหน้าประตู หากผมอยู่ข้างใน มันจะสอดส่องเพื่อหาว่าภายในบ้านมีอาหารหรือไม่ ถ้าแน่ใจแล้วว่ามี มันจะตะกุยตะกายและพยายามส่งเสียงเรียกร้องความสนใจ ให้สัญญาณทั้งหมดเพื่อให้รู้ว่าฉันอยู่ตรงนี้ ผมไม่รู้ว่ามันทำแบบนั้นทำไม อยากให้ออกไปเล่นกับมัน หรือแค่ต้องการบอกเป็นนัยว่าแกจงเอาอาหารที่อยู่ออกมาให้ฉันกินเสีย
.
กลับกัน หากช่วงจังหวะนั้นผมนั่งอยู่ด้านนอก มันจะมามาด้อมๆมองๆ ดูว่าผมกำลังทำอะไรอยู่ ถ้ารู้ว่าตรงหน้ามีอาหาร มันจะนั่งลงและส่งเสียง ถ้ายังไม่สนใจอีก เมื่อนั้นมันจะเริ่มเอามือมาข่วน หรืองับเบาๆ? แทนการส่งเสียง
.
คลอเคลีย ร้องหง่าว พยายามขบ มันจะทำแบบนี้สลับไปมาอยู่ชั่วเวลาหนึ่ง หากสิ่งที่มันอยากให้เป็นไม่สมหวัง มันจะกลับไปนั่งอยู่ที่พรมตรงหน้าประตู เอาเล็บฝนกับพรมสองสามที ล้มตัวลงนอน และเริ่มขยับตัวอีกครั้งเมื่อผมขยับ เอาเข้าจริง ผมเองก็ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงติดใจที่ตรงนี้นัก แรกเริ่มพอเจอหน้าก็คล้ายกับว่ามีแขกมาเยือน หากมีอะไรพอดูแลเขาได้เล็กๆ น้อยๆ ก็แบ่งปันให้ไป แต่เหมือนติดใจ ผ่านไปไม่นานเท่าไรที่นี่จึงกลายเป็นที่ประจำของมันไปเสียอย่างนั้น
.
แมวเป็นสัตว์อิสระ และการคงอยู่ของมันก็ไม่ได้สร้างภาระอะไรมากมาย จึงคล้ายเป็นสัญญาใจว่าถ้าอยู่กันอย่างไม่สร้างปัญหาก็แวะมาอาศัยเป็นที่หลับที่นอนได้ไม่ว่ากัน มันมาพร้อมเสียงสัญญาณ แต่จากไปในตอนเช้าอย่างเงียบเชียบ
.
3.
ต้นตระกูลของมันอาจเดินทางไกลมาจากไหนซักที่ แต่เมื่อตัวมันมาเกิดในแผ่นดินนี้ เท่ากับว่ามันเป็นแมวเชื้อสายไทยโดยสมบูรณ์แบบ ไม่ต่างกับคนซักเท่าไร หากเกิดมาในประเทศนี้ เท่ากับว่าต้องยิมรับกฎระเบียบที่มีไม่ว่าจะเต็มใจหรือไม่ ในคืนนั้น ข่าวการจัดการหมาแมวจรจัดและการลงทะเบียนสัตว์เลี้ยงเพิ่งผ่านไปไม่กี่วัน มันคงไม่รู้หรอกว่ามนุษย์กำลังมีแผนจะจัดการพวกมันอย่างไรต่อไป ผ่านไปไม่กี่วัน มันยังคงเดินมาบ้านหลังนี้เหมือนเช่นเคย แต่แปลกไป ที่วันนั้นมันไม่มีเสียงกรุ๊งกริ๊งที่คอเพื่อเป็นสัญญาณการมาถึงอีกแล้ว
.
มันเหมือนกลายเป็นความทรงจำที่ลืมไม่น่าจะลืมได้ง่าย ผมนั่งอยู่ข้างใน ไร้การแจ้งเตือน หันไปอีกทีก็พบว่ามันกำลังพยายามใช้ขาเขี่ยประตูบานเลื่อนให้เปิดออกเหมือนที่มันเคยทำสำเร็จมาแล้วหลายครั้ง ในครั้งนี้ก็เกือบจะสำเร็จ หากผมไม่หันไปเห็นมันเสียก่อน
.
เหมือนเช่นทุกครั้งเมื่อผมเห็นมันพยายามทำพฤติกรรมแบบนี้ แม้ไม่ใช่แมวของตัวเอง แต่การพยายามลุกล้ำเข้ามาในอาณาเขตบ้านก็ดูเป็นการกระทำอันอุจอาจเกินไปเสียหน่อย ผมเดินออกไป และตะโกนดุ แม้จะรู้ว่ามันคงไม่เข้าใจในภาษาที่ผมพยายามสื่อ ดูเหมือนวันนี้มันจะรู้สึกหงุดหงิดมากเป็นพิเศษ มันพยายามส่งเสียงร้อง และพยายามงับขาตลอดเวลาโดยไม่มีสาเหตุ
.
ดุหนึ่งที ตีหนึ่งที ถ้าเป็นเด็กที่พูดภาษาเดียวกันเข้าใจโดนเข้าไปไปขนาดนี้คงมีหลาบจำ แต่ไม่ใช่กับแมว ยิ่งตีเหมือนยิ่งไปยั่ว จนมันจนคงทนไม่ไหว อาศัยจังหวะที่ผมกำลังลุกโดยไม่ทันสังเกตุ ตะปบกัดเข้าให้ตรงข้อเท้าพอดิบพอดี มือตะครุบ ปากสะบัด ผมตกใจสลัดเท้าหนี แต่เขี้ยวจากเล็บและฟันมันดันฝังไว้ลึกไปเสียหน่อย ผิวหนังบริเวณนั้นถูกฉีดขาด และตามมาด้วยเลือดที่ไหลออกมาซิบๆ มันคงรู้ว่าทำบางสิ่งผิดพลาดไป ผมดุไปอีกหนึ่งที และครัง้นี้ดูเหมือนจะยอมเชื่อฟัง มันกลับไปนั่งที่ประจำของมัน และสงบนิ่งอยู่อย่างนั้น
.
4.
หลังจากพยายามยื้อกับแฟนอยู่นานผมก็ยอมไปโรงพยาบาลตามที่เธอบอก ตอนแรกคิดเพียงว่ามันไม่น่าเป็นอะไรมาก แต่หากว่ามันเป็นแมวจรที่บังเอิญมีใครใส่ปลอกคอให้ก็ไม่รู้ว่าจะมีผลอะไรตามมาจากคมเขี้ยวของมันรึเปล่า น้อยสุดก็แค่แผล แต่ถ้ามากสุดก็ถึงกับชีวิต
.
กล้วยน้ำไทยเป็นโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด ตอนนั้นเวลาเที่ยงคืนกว่า ผมมาถึงพร้อมเสียงไซเรนรถฉุกเฉิน เปล่า ไม่ใช่ผมที่มากับรถคันนั้น โรงพยาบาลยังคงเป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยชีวิตและความหวังเสมอ ผมเข้าไปนั่งรอหมอฉีดยากันพิษสุนักบ้าในห้องรวมกับคนไข้อื่นๆ ข้างเตียงเป็นอุบัติเหตุจักรยานยนต์ที่มาถึงพร้อมๆกัน ห้องฉุกเฉินถูกจำกัดด้วยบุคลากรทางการแพทย์ แม้ผมจะอยากรีบจัดการปัญหาตรงนี้แล้วกลับไปพักผ่อน แต่ดูด้วยตาก็เห็นแล้วว่าใครอาการหนักกว่า แน่นอนว่าผมเองต้องรอจนกว่าเขาคนนั้นจะได้รับการช่วยเหลือเบื้องต้นเสร็จ
.
อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้เสมอ และบางที ชีวิตก็เต็มไปด้วยเรื่องราวที่ยากจะคาดเดา ใครจะรู้ว่าวันพรุ่งนี้ เราจะได้เห็นรอยยิ้มเดิมจากคนเดิมที่เราเพิ่งคุยกันเมื่อไม่กี่วันมานี้รึเปล่า หรืออาจจะเป็นเราเองที่ไม่อาจยิ้มให้ใครได้อีกแล้ว ไม่ใช่แค่ยิ้ม ความสุข ความเศร้าเสียใจ เราจะรู้ได้อย่างไรว่าวันต่อไปเราอาจจะมีโอกาสได้ทำสิ่งนั้นอยู่
.
ผมเล่นเกมจบไปเพียงสองสามตา เตียงข้างๆก็พอสื่อสารกับพยาบาลได้บ้าง ตามด้วยญาติที่เริ่มเข้ามาคุย ซักถามถึงสาเหตุและความเป็นไปว่าเหตุใดถึงมานอนอยู่ตรงนี้ ผมเองก็ฟังได้ไม่ชัดเท่าไร จับใจความได้เพียงเป็นอุบัติเหตุอันมีส่วนผสมของแอลกอฮอล์ตามที่เดาไว้ ไม่นานหลังจากนั้น หลอดฉีดพร้อมเข็มก็มาถึงตรงหน้า สองเข็มบริเวณแผล และอีกสองเข็มสำหรับวักซีนกันพิษสุนักบ้า และอีกเข็มสำหรับยากันบาททะยัก
.
ถือเป็นโชคดีในโชคร้าย ค่าประกันสังคมผสมกับประกันชีวิตช่วยครอบคลุมค่าใช้จ่ายได้จนหมด หลังเสร็จสิ้นกระบวนการ ผมได้กระดาษมาสองแผ่น เป็นใบนัดสำหรับการมาฉีดยาในครั้งต่อไป หากครบตามจำนวนเข็ม ผมต้องมาที่นี่อีกหกครั้ง สี่ครั้งเป็นการฉีดยากันพิษสุนักบ้า และอีกสองครั้งสำหรับยากันบาททะยัก
.
หลังหมออนุญาตให้กลับบ้านได้ ผมเดินออกไปเรียกรถหน้าปากซอยเพื่อจะได้กลับไปพักผ่อนเสียที รถฉุกเฉินอีกคันเพิ่งสวนเข้าไป ในโลกไม่เคยหลับใหล ยังมีกลุ่มคนอีกมากมายที่ต้องคอยแสตนบายเพื่อช่วยเหลือกันและกัน
.
5.
เมื่อลมหนาวส่งท้ายปีกำลังมาถึง
ท้องฟ้าก็ดูมืดเร็วกว่าปกติ
.
หลังเลิกงาน
ผมไปโรงพยาบาลเพื่อรับการฉีดยาเป็นเข็มสุดท้าย
เหมือนเชี่ยวชาญและรู้ขั้นตอนไปเอง โดยไม่ต้องพูดให้มากความ
.
เข็มฉีดยากินพิษสุนักบ้าเข็มสุดท้ายแทงเข้าหัวไหล่ซ้าย ชั่วอึดใจ พยาบาลบอกให้ผมกลับได้แล้ว ต่อไปนี้ก็ไม่น่าเป็นห่วงอะไรหากเล่นกับมันจนหมั่นเขี้ยวและเผลอตัวมากัดผมอีกรอบ ไม่ใช่แค่ตัวนี้หรอก จะตัวอื่นๆก็คงชื่นใจขึ้นหน่อยหากเจ้าสัตว์สี่ขาเหล่านี้เผลอเล่นแรงเกินไป โรงพยาบาลยังคงคึกคักเช่นเคย ผมหย่อนใบนัดลงถังขยะ ไม่มีความจำเป็นอะไรที่จะต้องมาที่นี่อีกแล้ว (อ๋อ ยังคงมีวัคซีนกันบาททะยักอีกสองเข็ม)
.
ผมกลับมาถึงบ้านพร้อมกับเบียร์ติดไม้ติดมือมานิดหน่อยตามความเชื่อที่ว่าแอลกอฮอล์จะช่วยฆ่าเชื้อในแผลได้ไวขึ้น ผมมาถึง นั่งลงตรงเก้าอี้หน้าบ้านตัวเดิม เปิดกระป๋องเบียร์ ลมเย็นๆพัดอ่อนๆพอยืดเวลาในคืนนี้ให้ห่างออกไปได้อย่างสิ้นสุด
.
ในคืนนั้น เวลาห้าทุ่มเกือบๆสิบหานาที
ผมได้ยินเสียงกระดิ่งดังขึ้นอีกแล้ว
SHARE
Writer
khaikung
storylog reader
เป็นคนธรรมดาที่ชอบหาเรื่องใส่ตัว ยินดีที่ได้รู้จักครับ IG : khaikung_journey , Ask.fm : @khaikung

Comments

peterpanpkm
8 months ago
เพลินมากค่ะ
Reply
wanwhale
8 months ago
พออ่านก็ดันสงสัยขึ้นมาเหมือนกัน เพราะเจ้าตัวที่เลี้ยงไง้ มักจะมารอที่ประตู เวลาเดิมๆ ที่เราเลิกงานกลับไปเสมอ
Reply
farme
5 months ago
อ่านแล้วนึกถึงแมวตัวนึงที่ชอบแวะมาที่บ้านเลยค่ะ:-))
Reply
Bink
3 months ago
ชื่อจริงของน้องคือ “ซีอิ๊ว” อยู่ออฟฟิศข้างหลัง
Reply
ScarletK
2 months ago
อ่านเพลินมากเลยค่ะ 

Reply