0521-
HAPPY BIRTHDAY TO YOU...
คิดมาตั้งแต่เช้าควรจะส่งข้อความไปแฮปปี้เบิร์ดเดย์เค้าดีมั้ย
รอจนตกเย็น จนหลังเลิกงาน จนวิ่งรอบหมู่บ้านไปสี่กิโลเมตร 

สุดท้ายก็ตัดสินใจโทรหา
เรา:วันนี้ไปฉลองที่ไหนคะ
เขา:ไม่ได้ไปเลย
เรา:ไปกินข้าวกันมั้ยคะ..
เขา:อื้อ เอาสิ

ตอนแรกบอกข้าวไข่เจียว บิ๊กซีก็ได้นะ 
แต่เค้าบอกถ่อมาหาตั้งไกล กินฟู้ดคอร์ดเนี่ยนะ เราหัวเราะ ตอนนี้อะไรก็ได้ทั้งนั้นแล้ว

ร้านที่เขาพามา เป็นร้านเล็กๆ ในซอยทางทะลุไปตลาดรถไฟ ที่จอดรถแทบจะไม่ต้องพูดถึง ดีนะเป็นรถเก่าเวลาจอดจะได้ไม่ต้องประสาทเสียกลัวรถเป็นรอย เพราะตอนนี้รอยเต็มรถเลย

สิบนาทีแรกผ่านไปด้วยความ Awkward พอประมาณ เพราะเป็นร้านที่เค้ามาสังสรรค์กับกลุ่มเพื่อนเค้าบ่อย จากประโยคที่เค้าบอกว่า 'วันเกิดใครก็ยกโขยงกันมาที่นี่แหละ อย่างกับอยู่บ้าน สบายดีห้องน้ำก็มี' ก็ว่าอยู่แลดูสนิทกับเจ้าของร้านมาก แถมเจ้าของร้านยังถามหาแก๊งค์เพื่อนๆ เค้าอีกต่างหาก


เคยบ่นว่าเหมือนเข้าไปไม่ถึงโลกเค้า แต่พอได้รับเข้าไปในโลกเค้าจริงๆ กลับเป็นเราที่ทำตัวไม่ถูกเสียเอง เริ่มคิดว่าจะโทษเค้าทั้งหมดคงไม่ได้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเราปรับตัวยากเองมากกว่า

สั่งสปาเก็ตตี้ผัดขี้เมามา แต่เอาเข้าจริงดันไม่กินเผ็ด ไม่กินใบกะเพรา ไม่กินเม็ดพริกไทย ไม่กินขิง ก็นั่งเขี่ยกันไปรอบจาน จนเค้าถึงกับส่ายหน้าว่าเมื่อไหร่จะได้กินซักที เราคลี่ยิ้มกว้าง ไม่ตอบอะไร


สั่งเบียร์มาขวดนึงแบ่งกัน นั่งดูรายการ The Rapper กันจนจบ พอเบียร์หมดขวดเท่านั้นแหละรู้เรื่อง ดันเป็นคนเมาง่ายทั้งคู่อีกต่างหาก มองนาฬิกาสี่ทุ่มกว่าถึงเวลาแยกย้าย เค้าเลี้ยงเรา เราหัวเราะพลางบอกให้เจ้าของวันเกิดเลี้ยงเนี่ยนะ

เดินออกมาจากร้านจะไปตรงที่จอดรถ อยู่ดีๆ ก็นึกอยากกอด เลยพาดแขนขวาล็อคคอเค้าเดินเอาซะเลย ไม่แน่ใจเคยมีเด็กคนไหนกล้าลามปามกับเค้าขนาดนี้มั้ย 

สรุปนี่เราสนิทกันแล้วจริงๆใช่มั้ย...?

ขับรถมาเทียบหน้าหอพัก รอส่งเค้าลงจากรถ เราหันไปกระซิบ ‘แฮปปี้เบิร์ดเดย์นะคะ’ เค้าหันมาแตะแขนเราเบาๆ พลางบอก ‘ขอบคุณมาก’

นึกอยากบอกเค้าเหมือนกัน ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง อยู่ด้วยกันแบบนี้ไปอีกนานๆ นะ
แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจกลืนคำพูดทุกอย่างลงลำคอหายไป แล้วขับรถกลับออกมา


ตอนนีสติสัมปชัญญะก็ยังไม่ค่อยสมบูรณ์หรอก พอคิดถึงเรื่องเค้าอยู่ดีๆ ก็เศร้า
เศร้าอะไรไม่รู้ แต่แม่งโคตรเศร้าเลย..

การได้มีโอกาสเดินเข้าใกล้โลกเข้ามากขึ้นอีกหนึ่งก้าว มันต้องเศร้าขนาดนี้เลยเหรอวะ








SHARE
Written in this book
all about you
ห้วยขวาง, ตลาดรถไฟ, อพาร์ตเมนต์ชั้น5
Writer
mmanee
alien
It's me.

Comments

WANKLOM
11 months ago
เศร้าจัง

Reply