loved1 ; wonyoung x minju
มีคนเคยกล่าวเอาไว้ว่า คนที่เริ่มต้นความสัมพันธ์จะเริ่มจาก 100 ไปถึง 0 และคนที่ตอบรับความสัมพันธ์จะเริ่มจาก 0 ไปถึง 100 เสมอ
ซึ่งวอนยองพิสูจน์แล้วว่ามันไม่เป็นความจริง.....

ว่ากันว่าการลืมใครสักคนในนิยามของวอนยองมันก็แค่เรื่องประติ๋ว เจ็บนิดๆเดี๋ยวก็หาย

           วอนยองลืมเธอได้แล้ว ลืมไปแล้วว่าเราตัดสินใจใช้ชีวิตร่วมกันเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ เวลาเที่ยงคืนสิบสี่นาทีที่ห้องนอนของเธอ ลืมแม้กระทั่งว่าสองปีถัดมาวันที่ 9 เดือนเมษายน เวลาสี่ทุ่มกว่าที่หน้าบ้านของวอนยอง เราได้ยุติความสัมพันธ์นั้นลง จนถึงตอนนี้ก็หกสิบเอ็ดวันพอดีที่ข้างกายของวอนยองยังไม่มีใคร เห็นไหมว่าวอนยองน่ะลืมเธอได้แล้ว

อะห๊ะ...
   วอนยองพูดไปในขณะที่มือยังคงเลื่อนฟีดหน้าไทม์ไลน์เฟสบุ๊คของมินจูอดีตคนรักรอบที่เก้าสิบเก้าเพื่อส่องความเป็นไปดังเช่นทุกวัน เมื่อสามชั่วโมงก่อนเธอได้เช็คอินที่โรงหนังใกล้ๆ
หวังว่าเวลานี้เธอจะยังไม่ออกจากโรงหนัง หล่อนหยิบเสื้อคลุมมีฮู้ดสีดำมาสวมและเรียกรถไปที่หมายทันที นั่นก็คือ
โรงหนัง..... หล่อนก็แค่หิวข้าวหรอก เดินตรงไปที่ร้านชาไข่มุกใกล้ๆหน้าโรงหนังเพราะอยากดูหนังเรื่องหนึ่งเฉยๆน่ะ
วอนยองเลื่อนฟีดไอจีเพื่อฆ่าเวลาและแน่นอนเลื่อนไปจนถึงแอคเคาน์ที่คุ้นเคย .......
บางสิ่งปรากฏในสายตาของหล่อน ประหนึ่งเห็นสินค้าในดวงใจลดห้าสิบเปอร์เซ็นต์ก่อนหน้าวันที่หล่อนซื้อมาเต็มราคา
เพราะในโพสของเธอมีใครอยู่ ถึงจะเห็นแค่เสี้ยวมือวอนยองก็รู้ว่าเป็นผู้ชายและบางสิ่งที่ซ้ำให้ใจหล่อนรู้สึกเจ็บขึ้นไปอีกก็คงจะเป็นข้อความที่เธอแปะไว้ใต้โพส
“ได้มาเป็นคู่สักที”
ไอ้นั่นมันเป็นใคร? หล่อนคิดเงียบๆในใจนานพอสมควร คนใหม่ของเธอเหรอ แต่ในเฟสบุ๊คเธอเช็คอินว่าอยู่กับเพื่อนนี่น่า วอนยองเดินออกจากร้านชานมไข่มุกด้วยอารมณ์หลากหลาย
 
อยากเจอ อยากเห็นว่าเธออยู่กับใคร หรืออยากหนีไม่อยากรับรู้

 ซึ่งไอ้คนอย่างหล่อนมันก็ต้องเลือกอย่างหลังอยู่แล้ว
วอนยองเดินออกจากห้างสรรพสินค้ามาหยุดที่ป้ายรอรถ มองดูผู้คนเดินผ่านไปมาในใจก็พาลคิดถึงเรื่องเก่าๆ

มีบางสิ่งที่วอนยองอยากจะสารภาพว่า หล่อนมันเป็นแค่ไอ้ขี้แพ้ที่ยังคิดถึงแต่เรื่องเก่าๆที่ไม่มีวันคืนกลับมา

ไม่อยากยอมรับหรอกนะว่าในใจของหล่อนมันยังมีมินจูอยู่เสมอ
ก็วอนยองน่ะโกหกตัวเองไม่เก่งเลยนี่นา










--------------------------------------------------------------------- 💙

วันนี้มีโอกาสได้เปิดไฟล์เก่าในคอมเจอที่เราเคยพิมพ์ไว้เลยเอามาปรับให้เป็นเวอร์ชั่นหนึ่งมิ้น
ดูสักตอนค่ะ555555 ขอบคุณที่อ่านนะคะ

SHARE

Comments