[1]THE NIGHT WE MET🍃
11 กุมภาพันธ์ 2561              อยู่คนเดียวในชีวิตจริงนี่ว่าเหงาแล้ว ยังต้องมาโดดเดี่ยวในโลกออนไลน์อีก เราพยายามหาเพื่อนในโลกออนไลน์มาหลายครั้ง แต่มันก็ไม่เวิร์คซักที ทั้งทัศนคติไม่ตรงกัน จุดประสงค์ในการคุยต่างกัน บางคนคุยแก้เบื่อ บางคนหาแฟน บางคนเข้ามาสิงในห้องแชทเฉยๆ ไม่มีแม้คำทักทาย
มันชวนให้คิดว่า หรือเราเหมาะที่จะอยู่คนเดียวจริงๆวะ...
             11 กุมภาพันธ์ 2561 ณ ห้้องแชทในเกมที่มีทะเลใหญ่ๆ มีต้นไม้สีชมพูเยอะๆ ทุกอย่างเป็นสีพาสเทลไปหมด ถึงจะดูไม่เหมาะกับavatarในเกมของเราเท่าไหร่ แต่มันก็อาจจะเป็นที่สิงสถิตเกรดพรีเมียมก็ได้ เพราะก่อนหน้านี้ เราสังเกตมาหลายวันแล้วว่าไม่ค่อยมีคนเข้า อาจเป็นเพราะมันเป็นห้องเรียบๆ ไม่ค่อยมีอะไรน่าสนใจล่ะมั้ง ... หลังจากนั่งในห้องนั้นคนเดียวเกือบชั่วโมง โดยที่ไม่มีใครเข้ามาสักคน จู่ๆก็มีชายนิรนามปรากฎตัวในห้องแชทสีพาสเทลที่เราสิงอยู่
"ล่องหนอยู่หรอ" เราถามชายคนนั้น เพราะมองไม่เห็นavatarของเขาเลย
"ใช่ๆ"
"เจ๋งดีเนอะ แล้วนี่ชื่อไรหรอ"
...
               หลังจากรู้จักกันไปซักพักก็รู้ว่าชายคนนั้นเป็นรุ่นพี่ (หรือจะเรียกรุ่นลุงก็ได้) เพราะอายุห่างกันหลายปีมากๆ เขาเป็นคนที่อัธยาศัยดี ทัศนคติดี มีความเป็นผู้ใหญ่ ดูสุขุมและฉลาดมากด้วย พอกดดูโปรไฟล์ก็เห็นเป็นภาษาอังกฤษหมดเลย แถมรูปโปรไฟล์ก็ดูติสท์ๆอีก มันทำให้เรารู้สึกว่าทำไมคนๆนี้มีอะไรน่าค้นหา ช่วงนั้นเป็นช่วงสอบไฟนอลของเรา ไม่ได้ออนเกมไปหลายวันเลย 
พอกลับมาอีกทีก็นึกถึงพี่คนนั้นขึ้นมา เราเลยพยายามสิงห้องสีพาสเทลนั้นทุกวัน เผื่อจะเจอพี่เขาแล้วอยู่ดีดี เขาก็เข้ามาในห้องนั้นจริงๆ โห เหมือนที่คิดไว้เป๊ะเลยแฮะ ครั้งนี้ เราคุยกันแบบสนิท
มากขึ้นกว่าเดิม เขาบอกว่าเราเป็นเด็กช่างพูด และมีความคิดเป็นผู้ใหญ่กว่าเด็กวัยเดียวกัน ดีใจเหมือนกันนะที่มีคนชมแบบนี้ :D หลังจากนั้นก็คุยกันเรื่อยๆ เรื่องทั่วไป เรื่องเรียน เรื่องการทำงาน และเรื่อยมาจนตอนนี้ก็ 9 เดือนกว่าๆแล้ว เวลาผ่านไปไวเหมือนกันเนอะ แต่พอเวลาเปลี่ยนไป หลายๆสิ่งมันก็เปลี่ยนไปจริงๆแหละ
SHARE
Writer
Quhxng99
Haaaaa
-waiting

Comments